Indomitable Novels & Stories

Hindi ang nga bagay na pinapakita at pinagsamahan namin noon ni Lewis. But I pushed the thoughts away, the emotions aside. I have to. I would not allow myself to be weakened, to be swayed, to be distracted. My purpose was clear, my goal unwavering, my resolve unbent. I would not be deterred, I would not be dissuaded, I would not be defeated. My anger, my resentment, my desire for revenge— they were all fuel, all motivation, all purpose. I would not allow myself to be weakened by loneliness, by longing, by regret. Yes, I am weakened. Pero hindi ko dapat hayaan na magtuluy tuloy 'yon hanggang sa lumala. My focus remained fixed on my goal, my escape, my revenge. The game was far from over. And

Pero hindi ito babae, alam ni Andracio ito, dahil ang kapatirang La Indio Independencia ay walang lugar para gawing kasapi ang mga babae. "Magandang gabi mga ginoo," pagbati ng ginoo na kapatid ng Tubong Ilokano sa lahat bilang panimulang sabi. May tinig itong matikas ngunit may kalaliman ang timbre. "Una sa lahat, bilang nasa lugar ng aking kapatid, nais ko sanang humingi ng kapatawaran sa buong kapatirang ito para sa kanya. Alam naman ni Damian na mapanganib ang kanyang ginawang paghimagsik noon, para sa kanyang sarili at para sa La Indio Independencia. Ngunit, hindi na niya nakaya pa ang hayaan na lang ang mga iyak at hinaing ng kanyang mga nagdudurusang nasasakupan kaya umabot siya sa pu

"Pero, hindi ba sa batas-" "There's always a side story in every rule. Binigay ko sa iyo ang pangalang Vladimir Andromida dahil naniniwala kang may kapangyarihan itong protektahan ang gusto mong protektahan. Bakit hindi mo subukang ipaglaban kung anong gusto mong ipaglaban gamit ang pangalan ko? Sulitin mo at sagaran mo kung hanggang saan at kung anong kayang gawin ng pangalang pinaghirapan mong makuha."

manghang tanong ni Emma. Tumango ako kay Emma. "That badge symbolizes of being brave not just for being a warrior. Hindi porque, hindi warrior ang apelyido mo ay hindi ka na maaaring maging bahagi ng organisasyon. Bilang lang ang nakakatanggap nito, kaya natutuwa ako na isa kayo sa mga ito."

CHAPTER 20 HALOS isubsob na niya ang mukha sa likod ni Didrey. Sa sobrang bilis kasi ng pagpapatakbo nito ay parang hinahabol na nila si Kamatayan. Gustuhin man niyang ipahinto ang motor dito ngunit hindi niya magawa. Natatakot kasi siyang baka mahulog siya sa motor sa kaunting kilos kaya mahigpit dhn ang pagkakahawak niya sa beywang nito.

Kinuha ko ang pagkakataong iyon para makalayo at makatago rin. Sinubukan kong gumapang ngunit hindi na talaga kaya ng aking katawan. Gumulong ako ngunit sadyang salat na ako ng lakas para gawin iyon. Pumikit ako. Diyos ko, bigyan mo ako kahit katiting na lakas para mailigtas ko ang sarili ko. Kahit ngayon lang! Inisip ko si Dindo. Ang ginagawa niyang pagpapalakas sa aking kalooban lalo na kung pinanghihinaan na ako ng loob. Sinubukan kong ikilos ang kamay ko para gumapang, kaya ko 'to, inisip ko. Wala akong hindi dapat kayanin. Pikit mata kong iginapang ang parang lasog-lasog na sa palo kong katawan. Hanggang sa may isang lalaking mabilis na na bumuhat sa akin palayo doon. Hindi pa rin tumit

anas niya ng maramdamang may namumuo na naman sa kanyang puson. “Don’t resist. Just let it go,” husky ang boses na wika nito. Mas trumiple pa ang bilis nito. Hinuhugot nito ang pagkalalaki nito at ipinasok na naman nito iyon ng madiin. He hit the right spot. Halos paulit-ulit nito iyong ginagawa.

Naiirita talaga ako sa tuwing tumatawa siya. "Hindi ka makakawala sa akin nang buhay." --- #TheFinalBattleOfTheBattered "Pero 'wag kang magalit sa akin, tanga!" Ramdam ko ang isa niyang kamay sa dulo ng buhok ko at hinila ito pababa. "Mukha rin namang imposible na maakit 'yon sa akin."

Kahit natatakot ay hindi pa rin maalis ang kabaklaan nito sa pagsasalita. "Lumabas kayo riyan kung ayaw ninyong barilin namin kayo," matigas na utos sa kanila ng lalaki na parang miyembro ng WWW sa laki ng mga muscles na nag-uumalpas sa suot na puting sando. Ang WWW ay pangalan ng sikat na tournament kung saan ginaganap ang pakikipag-wrestling ng isang tao sa kanilang kapwa wrestler din. Mukha talaga itong wrestler. Nakakatakot.

"Take you my handsome Matt, to be my husband. I promise to be faithful to you, in good times and in bad, in sickness and in health, to love you and to honor you all the days of my life. I love you, and I'm forever grateful to be the wild tigress as you are my forever jungle. My home. My man. And my love today, tomorrow, yesterday, and forever." Hindi ko na napigilan pa ang luhang kusang kumawala mula sa mga mata ko. Laira is the sweetest. She is the only woman who accepts me for who I am and of course, loves me at my worst. And I'm forever grateful too, because I was the only man who tame the wild tigress hearts roaming around the city.