Infuriatingly Novels & Stories

Iritado nang sambit ni Paul at hinakbang pa ang paa para malapitan si Dia, his towering presence making her pulse skip. “Nakainom ka pa, paano na lang kung halikan mo siya?” Dugtong nito at masama na ang tingin, his jaw tightening as though the thought alone was enough to break his restraint. His voice carried a low growl, frustration dripping with every word, and his eyes glinted with something far more dangerous than simple irritation.

Gayong napaklaro niyon. “A-ano bang pinagsasabi mo?” Mapakla akong natawa, kasabay ng aking pagtayo. The bitterness is evident in my face as of now. “Gusto mo ba talaga na sabihin ko mismo ang tinutukoy ko!” Tuluyan tunaas ang aking tinig. Ang frustation na matagal kong kinimkim ay biglang sumabog sa mga sandaling iyon. “Ilang beses na ba? Ilang beses mo bang ipapagamit sa kanila ang katawan mo! Hanggang kailan!”

My voice raised and i could feel the heat in the corner of my eyes. I don't know why,i am highly disappointed.I am mad, irritated and, upset!I want to punch his face for making out with someone, i want to slap him.

Ang ngiti at ngisi niya kanina ay napalitan ng matinding inggit at galit. “Sa isang tulad mong walang ibang ginawa kundi ang gumimik kasama ang mga barkada, magwaldas ng pera sa mga walang kuwentang bagay, ilang beses na nagpasaway—sa kabila ng lahat, sa’yo pa rin mapupunta ang bagay na hindi mo pinaghirapan?! Dàmn it!” hinanakit nito. Damang-dama ni Fourth ang matinding frustration sa boses nito. Ang inggit na siyang lumamon sa kaluluwa nito ang siyang nag-udyok na paslangin ang taong nagpalaki rito.

PHOEBE FELT AN indescribable frustration and irritability. Nadismaya na nga siyang hindi makapasok sa loob tapos natumba pa siya at nagalusan. Lahat ng iyon ay nagdulot lamang sa kanya ng inis at sobrang sama ng loob dito. ‘Hmp! Nakakairita talaga!’

Mabilis uminit ang ulo at maubusan ng pasensiya. A ruthless. Wala siyang awa kapag nakikipaglaban, ilang beses ko na iyon nakita. Kahit sa pakikipagaway lang na halos muntikan na siyang makapatay. A fvcking Cursing machine. Madalas ko siyang marinig na magmura, lalo na pag naiinis o galit siya mas malala pa siyang magmura sa akin.

Slap. The sound of Lauren’s hand hitting Arguz’s cheek was sharp and echoing in the empty corridor. Arguz’s head snapped to the side, his glasses slightly tilted. A dark, furious flush crept up his neck, and his hands balled into tight fists. He slowly turned his face back to Lauren, his eyes flashing with absolute hatred.

Ang kumbinasyon ng kanyang kaswal na saloobin at ang pakiramdam ng pagiging brushed sa isang tabi fuels aking iritasyon sa bagong taas. "Huh!" Lalong lumalim ang pagkunot ng noo ko habang bumubulong sa sarili ko, ramdam ko ang frustration ko. " Binabaan niya lang ako!" Isang surge ng prickling annoys sweeps over me, putting every nerve on edge. Tinatrato niya ako na para akong isang nahuling isip, isang sangla sa isang laro na kanyang ino-orkestra. Ang galit na umuusok sa ilalim ng ibabaw ay nagbabantang sasabog na parang bulkan.

​"The only thing that you are making me feel right now is annoyance and irritation. Kaya pwede ba, lumayo ka na sa akin?" ​But of course, it was futile. My words had no teeth. ​Bahagyang lumaki ang ngisi ni Icarus. "Sigurado ka bang inis at frustration lang ang nararamdaman mo sa akin? Because the way I see it, it's beyond that, my little slut."

At bakit para siyang multo na iniistorbo ang kapayapaan ng utak ko? Fucking* freaking emotion! Ugh!