Infuriatingly Novels & Stories

Ikinuyom ni Yvonne ang kaniyang mga kamay sa matinding frustrasyon at galit. B*st*rd!

sa sobrang galit ko sa kaniya ay hindi ko namalayang hinahampas ko na ang d****b niya. Pagod na pagod ako galing trabaho. Wala pa akong tulog, dumeretso lang ako rito para sana masurpresa sila, ngunit ganito pa ang aabutan ko. It's frustrating as f*ck! I want to scream and hurt them physically until I'm satisfied. "Hindi mo naiintindihan, Zimry. Oo, gasgas na, pero it's not what you think. Just listen, please?" Hinawakan niya ang dalawa kong kamay na patuloy pa rin sapaghampas sa kaniya.

I catch Jayden's chuckle, knowing I wouldn't stoop that low even in my fury. "Umupo ka, Andrew," payo niya, sinusubukan akong pakalmahin. "How in fucking hell am I supposed to sit when Hazel won't give me the time of day?" Sumigaw ako, bumubula ang frustration. "Fucking hell!" Sinipa ko ang isang upuan nanginginig habang ang sakit ay umuusbong sa aking binti, na katumbas ng kirot sa aking dibdib.

“How dare- Fabian slammed his fist on the coffee table. Nagtalsikan ang nasa ibabaw ng lamesa. Anger and frustration bubbled inside of him. Hindi niya mapigilang ang nanginginig ng kanyang kalamnan. His lungs hurt by the sudden pressure. Hindi siya makahinga ng maayos.

"Fuck! I really hate you!! Fuck!! " Rinig kong mura niya, sabay bitaw sa akin malakas at marahas na may kasalanang tulak. Sumalampak ako sa maliit na lamesa nang malakas, na halos ikasuka ko.Dahil tumama ang tiyan ko doon. " Damn you! I want to kill you but i can't !fuck it!! " Galit nitong sambit at sinipa ang mga malapit na mga gamit nito.

"Fuck!" Punching the table in anger until it bleed but I can't feel any pain I just feel madness boiling within me, I'm so frustrated that my wife don't want me anymore, ayaw na niya akong makita pa, nanghihina akong napaupo sa sahig habang sinasabunutan ang buhok ko sa sobrang inis.

hindi niya mapigilang asar dito lalo pa't mukhang matayog ang pagkakatayo no'n. Natigilan ito at napababa ng tingin bago umungol ng disgusto. "Don't f*cking look at it!" frustrated nitong asik sa kanya ngunit kinagat lang niya ang ibabang labi kaya lalo itong napamura.

sigaw niya at napansin kong nakapalibot na sa amin ang mga dumadaan na estudyante sa paligid namin. “Sorry, hindi ko gustong mabangga ka,” mahina kong sagot sa kanya at nagulat na lang ako ng nagdilim ang aking paningin tapos ay lumampasay ako sa semento. Naramdaman ko rin ang hapdi sa aking pisngi dahil sa sinampal ako ng malakas ng babaeng ito.

Napakurap si River sa biglaan paghahayag nito ng inis at galit. “Who told you I’m freaking sad?! Do you want to know how I want to crush that guy in my own freaking hands?!” Muli siyang napakurap sa pinapakita nitong katapangan. Alam niyang matapang ito ngunit hindi niya akalain na ganito ito katapang sa ganitong sitwasyon. “I will make him suffer. Tandaan mo yan.” Tila binaling nito ang galit sa kanya.

Malakas at malalim na napabuntong-hininga ako bago nagyuko ng ulo sa sobrang kahihiyan. Ang itsura ng mga mukha namin ngayon ay parang pinagbagsakan ng langit at lupa dahil lang sa dalawang salitang namutawi sa bibig ko. Iyon ay kung ibabase mo sa mga ekspresyong nakaukit sa mga mukha namin at base na rin sa paglaglag ng mga balikat namin. “Goddamnit!” “Damn that sneaky bastard!” “No! No! No! This can’t be happening!”