Inner Peace In Tagalog Novels & Stories

Kita sa mukha niya ang tuwa at yabang, at lalong lumiwanag ang mga mata niya, halatang proud sa sarili. Mas okay ang mental state niya kaysa sa inaakala niya. Ang pagiging matatag ng isang tao ay hindi lang nasusukat sa galing o sa dami ng resources na meron siya, kundi sa tibay ng loob. ’Yung kahit may pagsubok, hindi agad nadudurog. Kahit nasa gitna ka ng bagyo, titingala ka sa madilim na langit at masasabi mo pa rin, “Hay naku, eto na naman ang drama ng tadhana.”

Aapela pa sana ako nang humalakhak at kinikilig na sa gitna namin si Akihiro. Hinayaan ko lang ang dalawa. Sa loob ng ilang taon ngayon nalang din ako nakaramdam ng ganitong pakiramdam bago matulog. Kumportable, walang iniisip at payapa. Sa sobrang gaan sa pakiramdam, agad akong hinila ng antok. This is what I really need... For the past exhausting weeks, this is the kind of rest that even sleep cannot change. Finding inner peace is about being able to breathe without feeling nervous, angry, unhappy, or depressed. Inner serenity is achieved by concentrating your attention on matters over which you have control. Discipline is required to focus on what we can control, and worrying about the re

saad nito sa kasama nito "Wag susunod nako" bulong ko medyo umayos naman na yung boses ko "Madali kanaman palang kausap pinapahirapan mopa kami, oh ito kumain ka kung gusto mo pang mabuhay" saad nito at ibinato sa aken ang isang tinapay at hindi korin naman na napigilan na hindi ito kunin dahil sa gutom na nararamdaman ko pero pano nakatali ang mga kamay.

PSYC21 “Alam mo ikaw bumalik ka lang dito nag kanda-gulo-gulo nanaman! Wala kang ibang ginawa dito kundi ang manggulo. Bakit hindi ka nalang umalis dito nang matahimik na ang lahat?!” hesterikal na sigaw ni Mae sa loob nang room.

Mahinang pagtawag ko sa pangalan niya, ngayon na kaharap ko na siya ay parang nawala lahat ng mga salita na pinag-practice ko pa na sabihin. “What’s wrong? You look so troubled. Tell me, pinagalitan ka na naman ni Tita?” Nag-aalala nitong tanong. Her innocent eyes make me feel the guilt, stronger. “No, it’s not, first we should go home.” I said. Maybe, kailangan ko rin kumuha pa ng lakas ng loob para sabihin ang lahat sa kaniya.

Dalawang araw na kasi siya sa tabing ilog at nangangamoy na. I'm sorry gorang nadamay kapa tuloy sorry kong dahil sa akin namatay ka sorry. I'm sorry 'di ko nagawang iligtas ka I'm sorry gorang. Ma'am tama na po yan kailangan na nating umalis.

Sabi ko "This is r***e!"Sigaw ko. Pero imposible para makawala ako sa pagkakatali niya sa akin. Sinasapian ba siya? Para na siyang S*** Ma***c. He started to undress me. Anu bang magagawa ng mga luha ko sa pagkakataong ito. Hanggang sa manatili nalang ang mga paningin ko sa kisame. He ra**d me and used me over and over again. Siguro namaos na ako sa pagpigil sa kanya. Alam ko nakaraos nasiya at ngayon kinakalagan na niya ako pero hindi ko na siya nilingon pa at tumagilid nalang ako. Inayos niya ang aking blanket at iniwan na niya ako sa ganuong kalagayan. As if I was just a random w***re. I want to leave right now!.

Bahagya naming dinamdam ang masarap na simoy ng hangin at ang mapang-akit na tunog ng dagat. "Hmmmm, nakaka relax talaga kapag sa gan'tong lugar, 'yung tila nawawala ang lahat ng problema mo sa buhay. This is my favorite place of relaxation " wika ni Eya habang nakapikit ito at dinaramdam ang paligid. "Me too. Kung saan ka mas komportable ay do'n na din ako" napatingin naman ito sa'kin at ngumiti.

Pero pilit niya pa ring pinakalma ang sarili. Alright Ezaiyah, I know you’re spine is probably on chill right now. Alam ko rin na sasabog na ang nerves mo. But please, calm down. Masyado nang gabi para magwala ka. Okay? Kapag nagwala ka, kapag hinayaan mo ang sarili mo na sumabog, believe me, parang wala ka na ring pinagkaiba sa kanya. Trust me, I swear. So relax…

Sincerity could be heard in his voice and just like that, I melted like a butter in a hot frying pan. Dali-dali ako’ng umalis sa classroom namin at pasimpleng pinapagalitan ang sarili ko habang sobrang bilis at lakas ng tibok ng puso ko. “Be still, heart,” bulong ko sa sarili ko. Marupok ka, Sasha! ¡Ay, Díos mío! [Oh, my God!] Ang rupok-rupok mo talaga, Sasha! Huwag ganoon! Dapat dalagang Pilipina lang.