Inner Peace In Tagalog 소설 & 이야기

Napapalingon ang mga tao sa loob ng simbahan sa lakas ng mga hikbi ko. I stayed inside the church for more than 2 hours. Nakaupo lang ako sa gilid habang nakatitig sa imahe Niya. This time I felt calm and relax. Sometimes being in a quiet place is all what I need. Dahil sa katahimikan, bumabalik yung kapayapaan sa aking loob. I need my inner peace lalong- lalo na ngayon.

Nakaramdam ako ng labis na inis pero wala lang akong sinabi. I am not settling for less. Ito ang hinahanap ko noon. The peacefulness. No sparks and everything but peacefulness. Walang takot na pwedeng sumira. Walang takot na baka pwedeng may humadlang. Walang takot na may umagaw. Just peacefulness, and calm.

aniya. “Almost,” I replied, gently stroking my belly. “Pero may kulang. Hindi ko alam kung ano.” Mataman niya akong tinitigan. “Siguro kulang ito ng kung ano talaga ang gusto mong ipinta.” Napakunot ang noo ko. “And what’s that?” “Peace,” mahinahon niyang sagot.

I made her cry over and over again. "hushhh baby stop crying please.,it hurts seeing you cry, i won't leave you again hmm? mahal kita baby mahal na mahal kita at masakit para sa akin na makita kang nasasaktan ng ganito ng dahil sa akin" nakikisabay narin ang mga luha ko. I could feel how my heart aches because of its abnormal beating. It was beating too fast and i'm having a hard time because of it.

I stated while shaking my head repeatedly and tears streaming down my cheeks. --- Terms used: -Rine, dine: same with roon and dito -Ike: Ikaw ay -palusong/pauwi: pabayan -paahon: pauwi na ng bahay

Pinikit ko ang aking mga mata, dinama ang bawat patak ng tubig sa aking balat, at hinayaan ang sarili kong malunod sa ganap na kapayapaan. Habang nakatingala ako sa langit, nakita ko ang mga bituin na kumikislap sa itim na himpapawid, at sa sandaling iyon, ramdam ko ang tunay na katahimikan. Ang uri ng tahimik na hindi nakakabingi, kun’di nakagagamot ng sugatang kaluluwa. “Siguro ito ang sinasabi nilang serenity,” mahinang bulong ko sa sarili. “Yung payapang wala kang iniisip kun’di kung gaano kaganda ang mundo sa kabila ng lahat ng sakit.”

Tumambay ako dito dahil inaatake na naman ako ng anxiety ko at para kumalma ako ay nagpatugtog ako ng worship song. Sister Mavyana advised me just listen to worship songs whenever my anxiety aattacks para magkaroon ako ng peace of mind. 🎵Sa bawat patak ng luha Sa aking kahinaan Sa bawat luhod at panalangin Di mo ako iniwan Hesus ika'y nariyan🎶 Damang-dama ko yung meaning ng kanta kaya hindi ko maiwasang lumuha lalo nang marinig ko yung chorus

Samantala kay Rigor ay iilan lamang ang nakasama dahil sa layo nang biyahe. "Hoy! kayong dalawa, doon na lamang kayo sa loob nang bahay. Huwag na kayong tumulong dito. Kami na ang bahala sa lahat." Pagtataboy sa amin ni nanay. Nakikita ko rin sa mga mata ni nanay ang excitement. Alam kong hindi man niya pinapahalata ay masaya na rin siya para sa amin. (Please play Beautiful in White by Westlife)

(Ipagpatawad mo) Aah minahal kita agad (Ipagpatawad mo) Aah minahal kita agad (Ipagpatawad mo) Aah, woh woh woh woh (Ipagpatawad mo) Ipagpatawad mo, Ipagpatawad mo, hoh (Minahal kita agad, aah) (Ipagpatawad mo) Aah (Ipagpatawad mo) Aah (Ipagpatawad mo) Aah Napakasaya ko sana wala ng makahadlang pa samin at ayoko ng isipin ang ibang tao oras naman para sa sarili ko. mahal ko si Diego at Masaya ako sa kanya.

Tumawa pa ito na akala mo ay may nakakatawa sa mga pangayari. I calm myself as I took heavy breaths. "Please, ingatan mo sarili m." "Isa, relax,"pilit akong pinapakalma. " How can I?" I frustratedly asked."Ayoko na mangyari ulit yun," my eyes were now clouded by tears. Kitang-kita ko ang mga ito sa sarili kong repleksyon. "Ayoko na." "I'll be safe, Isa," she assured me.