Inside My Novels & Stories

Harap-harapan ka nang sinasaktan pero iyang pagmamahal mo pa rin ang iniisip mo. Napapikit ako ng mariin. Kinakalma ko pa rin ang aking sarili habang naglalakad papasok sa loob ng rest house. Mabuti na lang at wala akong nakakasalubong mukhang wala na talagang mga narito kung hindi kami na lang. "A-Are you... scared of me?"

May kung anong kaba ang sumakop sa dibdib ko. Bahagya akong lumuhod upang abutin ang bagay na iyon. A red heels. I am now holding a damn red heels! Bakit may ganitong bagay dito sa loob ng pamamahay namin? May ganito ako pero kulay asul iyon! I don't like red, and Leo knows it!

At gusto ko sanang maniwala. Gusto ko sanang sabihin sa sarili ko na tama siya. Pero hindi. “I know…” sagot ko, mahina pero malinaw. “Alam ko na nakakulong na siya. Alam ko na safe na dapat tayo. Pero…” napahinto ako, hinanap ang tamang salita, “…there’s something inside me na ayaw maniwala.” Napakunot ang noo niya. “Audrey—”

BODCT-6 CALDWILL ENZO WALA kaming kibuan hanggang sa makauwi kami sa mansion ko. Atat na atat na rin akong panoorin ang laman nitong tape! Diretso ako agad sa loob ng kuwarto ko pagkapasok ko sa mansion. Kinuha ko agad ang laptop at isinaksak ang tape rito. I badly need to see what's inside of this. Ilang saglit pa at nag-play na ito. I frowned when I saw Calvin's bedroom. I know, kuwarto niya ito sa condo niya. How can I forget my own bedroom design for him.

Parang nadurog ang puso ko. Hindi ito basta pagtataksil. Ito ay galing sa taong pinapasok mo sa buhay mo. Sa tahanan mo at sa pamilya mo. “It’s an inside job,” kumpirmadong sabi ng imbestigador. Parang bomba ang mga salitang iyon. “We need to find his motive.” dagdag pa nito. Parang gumuho ang mundo ko. Hindi lang pala ako ang minamatyagan. Kundi may kasabwat ito sa loob ng bahay namin.

Pero habang naglalakad ako palayo, alam kong may gumising sa loob ko. Isang tanong. Isang alaala. Isang pangalan na pilit na umaahon mula sa ilalim ng mahabang pagkakabaon. Sa loob ng safehouse, inilapag ko ang mga gamit ko sa mesa. Kinuha ko ang baril at nilinis. Ininspeksyon. Routine ko na iyon pagkatapos ng isang misyon. Pagkatapos ay umupo ako sa kama.

Pagkatapos niya roon sa kwarto lumabas siya at ni-lock iyon, dala niya naman lagi ang susi sa kaniya. Kahit sila Ivy, Vixxie at Olivia hindi pa nakakapasok sa kwartong iyon dahil alam nila kung anong meron sa loob no'n. Mahilig lang siyang mangolekta ng mga gamit na gusto niya i-try sa tamang panahon.

Nakatingin lang ako sa harapan, sinasabayan si Sebastian. Pagkapasok sa loob ng opisina niya, napansin kong may isang table doon na nakapangalan sa akin. Hindi lang basta table. May sariling lamesa ako sa loob ng opisina niya. Sa tabi mismo ng pinto, pero sapat na espasyo para hindi maging masikip. Nakaayos ang computer, ang mga gamit sa pagsusulat, at isang maliit na vase na may bulaklak. Napangiti ako dahil kumpletong pangalan talaga ang nakalagay.

Sinisigurado kung totoo ang sinabi ng lalaki. Saka lang din niya napansin na tahimik na nga ang lugar kung nasaan sila sa ngayon. Hindi man alam ni Jastine kung nasaan sila sa kasalukuyan ay isa lang ang sigurado siya. Malamang nasa loob pa rin ito ng bar na pinatatrabahuan niya. Hindi niya lang matukoy sa kung saang room. Nagkalat sa iba’t ibang parte ng bar ang mga malambot na sofa na katulad ng kinahihigaan niya. There are also a lot of private rooms inside the bar for cases like this.

Mabigat ang katahimikan sa loob ng opisina ko. Malamig ang hangin, pero ang buong katawan ko ay nag-iinit sa inis at galit na hindi ko na magawang kontrolin. Tumayo ako sa harap ng malaking glass window, nakakuyom ang mga kamao sa loob ng bulsa ng aking slacks. Kumukulo pa rin ang dugo ko. Sariwang-sariwa sa utak ko ang imahe kanina.