Inside My Novels & Stories

Iniling-iling ko ang ulo ko sa mga naiisip. Nawala naman ang mga isipin ko dahil sa mga narinig kong haing ng isang babae. Napakunot naman ang noo ko dahil doon. Nanggaling ang boses sa isang cubicle dito sa loob. Ang akala ko ako lang tao, meron pa pala. Alam ko naman ang nangyayari sa loob no'n, kaya napa iling nalang ako at gumawi na ng pintuan para lumabas. 'Isang bata na naman ang masasayang'. Sambit ko sa isip ko.

Ysabelle's POV Bumalik ako sa trabaho na parang ibang tao. Hindi halata sa itsura. Hindi halata sa damit. Hindi halata sa ngiti. Hindi halata sa kilos. Pero sa loob— Parang may bago akong bitbit na mundo. Tahimik. Maliit. Pero mabigat. Mahahalaga. At higit sa lahat— Buhay.

"Pakiusap anak... para sa akin... Iligtas mo ang sarili mo." I halt and saw myself in front of a large glass window. It's his room. Hindi ko alam kung bakit dito ako dinala ng mga paa ko. Kita ko na madilim pa ang loob nito. Siguro ay natutulog pa ang taong nasa loob. Masyado pa naman kasing maaga kung tutuusin, tsaka mamaya pa ang session namin. I sighed and closed my eyes. The memories were still flooding inside my head. Parang bang naririnig ko pa rin ang mga sigawan sa loob ng utak ko.

Inaaral ko ang ekspresyon ng kaniyang mukha ngunit wala akong ibang makita kung hindi kawalan ng gana. "I have something to tell you. Let's go Inside." Hindi siya Makatingin sa akin ng diretso. Nauna siyang pumasok sa loob at ako naman ay napuno ng kaba ang dibdib. Anong ibig kaya niyang sabihin?

Sa pakiramdam niya ay magkakasala siya kung gagawin iyon nang hindi bukal sa loob niya. "Hayaan niyo po tita Dulce, kapag nagkaroon ako ng increase sa sweldo ay tatapong ako sa ibang bayarin natin, pasensiya na po kayo at medyo maliit pa po talaga ang sinasahod ko sa ngayon", paumanhin pa nito sa tiyahin nila

"Hindi ko naman sinabing kasalanan mo." "Tsk." Pero kinuha ko pa rin ‘yung paper bag. At pagtingin ko sa loob—isang ham and cheese sandwich at isang bottled coffee. Alam kong hindi dapat ako maapektuhan. Pero for some reason, may kung anong init na dumaan sa loob ng dibdib ko. I cleared my throat. "Uh, salamat." "Hmm." Hindi siya tumingin sa akin, pero kita ko ang bahagyang ngiti sa labi niya.

Pilit kong nilalaban lahat ng takot na bumabalot sa sistema ko. Hindi ako nawawalan ng pag-asa dahil alam ko na may dadating at tutulungan ako. ~~~~~*****~~~~~~ JACOB’S POV Mainit. Iyon ang unang pumasok sa isip ko habang tumatakbo ako papasok sa loob ng gusali.

"Anong okay dun?" "Wala. Pumasok na nga tayo sa loob. Baka hinihintay kana ng boyfriend mo!" hinigit ko na siya papunta sa loob ng runaway house. I tried myself to be okay kahit na, maraming gumugulo sa isip at damdamin ko ngayon. ////////

At higit na mas malamig ang iisang salitang lumabas sa kaniyang bibig. "Inside." Napalunok ako. Napatingin ako sa loob ng madilim at seryosong study room, saka ako muling tumingin sa kaniya. Ay, Lord... Mukhang hindi na ito simpleng sermon. Baka graduation ceremony na dahil sa katangahan ko. Mahigpit kong hinawakan ang tray habang dahan-dahan akong humakbang papasok. At sa likod ko... Click. Marahang sumara ang pinto.

she calls my attention. Ano 'yon? She's with someone? I dug deeper. Muli kong hinalughog ang gamit niya. At sa wakas ay nakita ko rin! Maliit lang kasing pouch iyon at hindi pa halatang tissue! "Ito na po," aniya ko nang nilipad ko ang distansya naming dalawa. Kalahati ng katawan ko ay nakapasok sa CR pero hindi ko masyadong naaninag ang kasama niya dahil mukhang nasa loob iyon ng cubicle.