Inspirational Doctor Quotes Novels & Stories

Hindi niya batid kung bakit pero tila komportable siya sa taong nasa likod ng kasuotan na iyon. At ang kumpyansa na pinapakita nito ay nagbigay ng maganda lalong imahe kay President Yu. Bilang doctor, importante na may kumpyansa ito sa sarili na kaya niyang gamutin ang kanyang pasyente. Hindi man doctor na tulad niya ang nasa harapan ay ganoon na din ang dating no'n sa kanya. Ni walang pagdadalawang-isip na pinilit tumango ng matanda.

Naalala niya kung gaano kahaba ang pasensya ng matanda habang tinuturuan siya. Niyakap siya nito. "Pasalamatan mo ang sarili mo, Yelena. You are a hardworking doctor. Hindi ka sumusuko, hindi ka nagpapahinga. Mabilis kang matuto, higit sa lahat, genuine ang hangarin mong makatulong sa mga tao. Kapag lumabas na ang gamot sa market, ipagmamalaki kita. Ang doctor na nakagawa ng gamot para sa cancer ay estudyante ko!" Natawa siya kahit luhaan ang mga mata. Nilingon niya si Argus na hinahaplos ang kaniyang likod at may pagsuyong nakatitig sa kaniya.

Dahil bukod sa pagiging mga doktor ay mga entrepreneur din ang mga ito. "Hindi po ba puwedeng sa susunod na araw na lang, Tay?" pakiusap ko pa. Bahagyang dumilim ang mukha nito. "Alangan naman, 'nak, sabihin kong ipagpaliban ni doktora ang selebrasyon ng kaarawan niya dahil sa trabaho mo? Nakakahiya. At saka nasabi ko na na darating ka bukas. Baka magtampo naman ang mga 'yon kapag hindi ka sumipot."

he continued, bowing his head again, a soft chuckle escaping him. It's as if he's grappling with the bitter irony of his profession. Here he is, a doctor trained to heal and save lives, yet he couldn't save the person closest to his heart—his wife. In that soft chuckle, amidst the downpour and his overwhelming grief, it seems he's wrestling with his own worthiness as a doctor. "If I couldn't save hers, I should at least do something to save your life," he said softly but with a determined urgency to help me.

Lahat ng ito ay salungat sa kanyang konsensya. "Magaling Doktor. Marunong kang mag-isip. Hindi masasayang ang lahat ng iyong pagsisikap, babayaran kita nang malaki. Gawin mong natural ang lahat upang walang maghinala sa kanyang kamatayan." Nakangiting sabi ni Benny. Bumuntong-hininga si Doktor Juan. "Sige po." Tango niya. "Okay, kung gayon maaari ka nang umalis." Pinalayas ni Benny si Doktor Juan sa kanyang silid.

Each stare holding a quiet intensity that seemed to cut through the tense air. "Teachers are people who dedicate themselves fully to advancing medical education. Without them, our field of medicine would never have achieved the successes we have today. This spirit of dedication deserves nothing but respect, it should never be mocked or made light of. This…this kind of behavior is a transgression.” Namula ang mukha ni Zeph at nahihiyang iniyuko ang ulo. "You are future doctors, and the lives of countless patients will be entrusted to your hands one day. The lesson you must take to heart now is that you must first learn to respect life and value it deeply. The future progress of medicine lies

“Tama ka. Marami pa akong kailangan matutunan at malampasan...pero salamat sa pagpapalakas sa akin.” Bago lumabas ang doktor, hinalikan nito ang kanyang forehead at nag-iwan ng ilang payo. “Huwag mong kalimutan na maging mahinahon sa sarili mo. Patuloy na alagaan ang iyong katawan at ang iyong isip. Kapag handa ka na, marami pa tayong gagawin upang matulungan ka mag-recover nang buo.”

putol ni Ymar. Napatigil ang doktor at napaatras. “A-ano’ng sinasabi mo. I'm a doctor, Ymar. My profession was to save people. Kini-question mo ba ang kredibilidad ko?” Tumingin ito sa Don. “I’m sorry, Don, but this patient was rude. Kung gusto niyo ay kumuha na lang kayo ng ibang tutulong apra magamot siya,” disappointed na dagdag nito at balak na sanang umalis nang harangin ulit siya ni Benedict. “Bakit aalis ka agad, Dok? Parang pinapatunayan mo tuloy ang sinasabi ni Ymar.”

Tinapik ng doktor ang aking balikat at matamis akong nginitian. "Totoo nga ang himala sa mga taong marunong maniwala at magmahal."

Ang batang lalaki. Parehong liwanag ang naroon—hindi sa mata, kundi sa presensya. Tahimik na inilapag ng doktor ang kamay sa salamin ng incubator. “Salamat,” pabulong niyang sabi—hindi niya alam kung kanino. Sa unang pagkakataon sa mahabang taon ng kanyang pagiging doktor, hindi siya umasa sa medisina lamang.