Inspirational Doctor Quotes นิยาย & เรื่องราว

"If you may know, sobrang idol na po kita, isa ka sa inspiration ko to take medicine, I mean correction, kami lahat ng ka-batch ko sa Harvurd University..." "Alumni ka rin ng Harvurd?" gulat na tanong ni Maddox at agad na tiningnan ang profile ng lalaki mukhang nakaligtaan niyang tingnan iyon. "Yes, Dr. Angel at alam ko rin ang ginagawa mo matagal na. Talagang napaka-genius mong doktor kung kaya't kung palarin na makapagtrabaho rito, I really hope that I'll improve my medical skills and also serve those patients who are indeed..."

“Thank you Doctor.” “Thanks the Lord ma’am. I am just his instruments.” The doctor humbly answered. “The miracle was from him.” Marisa nodded in silence. She believed the doctor. In her past reading of the holy bible she contemplated much about her past and she realizes how lucky she was. A blessing that she should share to less fortunate. She was so touched and now she had promised herself that she will do good deeds in the future.

Tanging ipinagpapasalamat ko lang sa kanila ay pinagbigyan nila akong mag-aral bilang isang doktora na namana ko yata sa kanila. Parehong doktor ng tanyag na hospital sa bansa ang aking magulang. At mataas na ang position ng aking ina sa ospital na pinagtatrabahuan nito. Aminin ko man o hindi ay iyon ang isa sa mga dahilan kaya agad akong natanggap bilang isang doktor doon. Isa pa, nabalitaan kong doon na rin magtatarabaho ang crush kong doktor na nakilala ko noon sa isang medical mission. Pero dahil halos sampung taon na ang nakalipas ay lumang litrato na lamang ang hawak ko bilang memorable sa doktor. If I am not wrong, he is called Doctor Rodriguez.

Humarap ang lalaki at tumingin kay Ruby nang seryoso, "wala kaming ipinapangako sa likod ng salitang magiging maayos ang lahat. Sinasabi namin iyon bilang isang utos na maghintay para sa inyong mga pamilya habang kami ay nagsusumikap. At kapag nararamdaman naming nagawa na namin ang lahat ng pagsisikap ngunit walang nangyari, malinaw naming ipinapaliwanag ang lahat. Hindi mo ba naiintindihan ang aming layunin?" Naramdaman ni Ruby na na-offend ang doktor sa kanyang sinabi. "Obligasyon ng doktor na gawin ang lahat ng makakaya kasama na ang pagbibigay ng pag-asa sa pasyente at pamilya. Sapat na ang doktor ang nakakaalam kung gaano kalala ang sakit na sumisira sa katawan ng pasyente, kung maaari

Dahil dito, tiyak na walang sinuman ang handang gumastos dito. Kahit na ang serbisyo ay mahusay, hindi ito katumbas ng halaga. Sabi ni Shamus, “Mr. Wilson, maipapangako ko sa’yo na ang miracle doctor na binanggit mo ay tiyak na doctor quack-quack at imoral na scammer na hindi alam ang limitasyon! Ang kanyang mga aksyon sa pasyente ay ganap na iresponsable. Mawawalan ng tamang paggamot ang pasyente at malalagay sa panganib ang kanyang buhay dahil sa kanya!”

Inabot ko na lamang ang baso ng tubig at ininom ang laman no'n. "Kahit nga ako may mga bagay na hindi ko kayang pigilan." Napalingon ako sa kaniya nang magsalita siyang muli. "You see, in my line of work, I witnessed countless of deaths. May ibang bagong panganak palang, may matatanda but still, wala akong magawa, even though I'm a doctor." "That's common for doctors like you though," I said.

Para bang mas magaling pa ito kaysa sa kanya. "Meron siyang sakit sa pag-iisip dahil walang matinong tao ang gagawin ang ginawa niya," prangka na wika ng Doctor na siyang ikinadilim ng mukha ni Gregory. "It's up to you if you don't want to believe what I'm saying. Doktor ako at meron akong malasakit sa lahat ng aking mga pasyente. Kung maulit man ang insedente na ito ay wala kayong ibang sisisihin kung hindi ang sarili niyo. Excuse me."

Ahmm tatawagan ko nalang yung kasama ko andyan lang sila sa loob sobra na kitang na abala, thank you so much sa pag-gamot nitong injury ko. "Naku!!! wala yun, that's my job as a doctor to help the patient who needs help, kaya ikaw you need more careful lalo na ang isang magandang katulad mo, yung iba dyan sinasamantala kaya swerte mong ako ang nakakita sayo.'Nakapamulsa siya habang sinasabi niya ang mga ito at nakangiti lang din akong nakikinig sa mga sinsabi niya dahil mukha naman siyang mabait kung titignan lalo na sa pag sasalita "Ok po dok. I will remember all of your advice.'Sabay kaming nag tawanan nito na para bang magkakilala na kami noon pa.

Hinagod-hagod ng doktora ang kanyang likuran na nagbigay sa kanya ng ginhawa. "Bullshit!" malakas na mura ang kanilang narinig. "Mr.Bustamante, this is not the right to act like that. The patient is not doing well, kung ganya ang ipapakita mo baka mas lalong lumala ang kalagayan niya. Hold whatever emotion you have right now!" ang matigas na pahayag ng doktora na ikinagulat niya. Sa paraan kasi ng pagkakasabi nito mukhang magkakilala ito at ang lalaki.

“Did you know why doctors never give a 0% chance to a patient, kahit na sa mata ng siyensya at sa lahat ng resulta ay parang wala na talagang pag-asa? Instead, they give 1%—a single, fragile thread of hope. Because we are not gods. We don't hold the final say in life and miracles. That 1% is a reminder that life can surprise us, that faith still matters. If you truly deserve a child, despite the pain, despite the complications, despite everything you've endured, then that 1%—that sliver of possibility—is enough for a miracle to happen.” the doctor said, smiling gently with sincerity in her eyes, then she turned to the nurse beside her.“I-assist mo si Mrs. Buenavista for the further tests,” s