Inspirational Doctor Quotes 소설 & 이야기

" Carson in his ever serious voice Papalabas na si doctor yaptanco ng bigla itong lumingon ng may malaking ngiti at sabay sabi ng. "Huwag papagurin si misis ah, hinay hinay lang! Sa sinabi ng doctor ay nagkatinginan nalang kami at sabay sabay na natawa "Thank you God for there is someone who dont judge our relationship, and I thank you for giving me this two amazing blessings that will put me into the center of their lives" Habang nakatingin ako sa dalawa na masayang nakangiti sa isat isa ay may mga munting imahe ang pumasok sa isip ko

Nanikip ang dibdib niya na parang may kamay na marahas na pumipisil dito. “Ibig mong sabihin ay maliit ang tsansa niyang mabuhay?” halos pabulong niyang tanong, ngunit ramdam ang panginginig. Napabuntong-hininga ang doktor. Isang buntong-hiningang puno ng pag-amin sa katotohanan. “Kung hindi tayo makahanap agad ng magdo-donate ng dugo, hindi na ito usapin ng tsansa.”

Wala akong narinig mula sa kanya, pero alam kong iyon ang tumatakbo sa isipan niya. "Wala namang mangyayari kung sisisihin mo ang sarili mo. Oo sabi mo nga sa lecture mo na, tayo na nasa medical fields responsibilidad natin ang ating mga pasyente at dapat gawin natin ang lahat para madugtungan ang buhay nila. Doctor ka, at hindi Diyos, hindi mo hawak ang buhay ng isang tao." "You don't know what you're saying," malamig na turan nito.

Napatingin ako sa doktor at hindi ako nakasagot agad. Kaya ko nga bang patawarin ang taong sumira ng buhay ko? “Hindi ko po alam!” Hinayaan lang ako ng doktor na umiyak and I guess, that is her way to her patients. Kaya niyang ilabas ang emosyon mo kahit pa pigilan mo ito! “That is a good sign, Hya! At least, bukas ka sa pagpapatawad! Pero dapat, patawarin mo muna ang sarili mo dahil alam ko na iniisip mo na ikaw ang may kasalanan!”

“Tito… salamat po. Salamat sa pagiging ama kay Lorie. Salamat sa lahat.” Ang doktor ay lumapit nang mahina, ang mukha ay puno ng paghanga. “Congrats po, Mr. at Mrs. James. Ang pagibig ninyo… inspirasyon sa amin lahat. Sa lahat ng pasyente na nakita ko… kayo ang pinakamatibay. Pero please… magpahinga na po kayo. Ang pasyente ay kailangan ng rest. Walang masyadong excitement.”

Napatulak na lang ng salamin ang doktor, gulat, litong-lito pero tuwang-tuwa, at paulit-ulit na sinabi: “Himala! Tunay na himala ng medisina ito! Sinumang nakagamot ng stroke nang ganito ay karapat-dapat sa Nobel Prize, at magiging karangalan pa para sa Nobel Prize ito!” Nang marinig iyon, gusto nang sipain ni Julien ang doktor hanggang sa dulo ng pasilyo at murahin: “Bwisit, puro ka himala—akala mo ba ay hindi ko alam na himala ito? Kailangan mo pa ba talagang isigaw?!”

Sometimes it's about loving yourself first. [Charlotte POV] "Aray ko Doc!!" "Ohh... Sorry sorry.. My bad.. I didn't mean it.." natataranta kong nasabi sa isang pasyente ko.. "Okay lang po ba kayo??" seryosong tanong nito.. Kahit kaming mga doctor may mga problema ding dinadala pero iniisang tabi namin to dahil mas importante sa amin ang kalusugan at buhay ng bawat pasyente namin. Expert ako sa bagay na yun except from this.. Maliban kay Oscar.. I need to talk to him but my mind can't decide..

Bigla akong napalingon sa harapan namin na ngayon ay nakaupo ang doctor na kausap namin. “Ano pong ibig ninyong sabihin doc?” tanong ni tatay sa mabagal na salita. Naglakas na ito ng loob na tanungin ito. “Totoo po ang narinig nyo, wala po kayong dapat na intindihin sa bayad o pambili ng gamot nyo sa tuwing magpapagamot kayo dito sa hospital. Libre na po ang lahat.” Nanlaki ang mga mata ko sa narinig ko mula sa guwapong doctor na kausap namin ngayon.

Kung ito mismo na doktor na nagsabing wala namang nabaling buto sa kanyang braso at kaya niya naman 'yon patotohanan dahil wala naman siyang nararamdaman na discomfort. "No, your words are enough for me to be at ease," aniya nang mauna siyang tumayo. "If you say so. I already know you would say that. You never allow this kind of injury to take much of your time, that's how you value it," the doctor noticed. "I will remember that." Nakita niyang ngumiti ito saka nag-abot sa kanya ng ilang gamot na sleeping pills. Maging 'yon ay 'di rin nito nakalimutang bigyan siya. "This is the last time I'll give you these."

“We share similar views, so chatting with her is not a problem.” May bahid ng pagtatanggol sa tono niya, pinipilit niyang ipakita na may respeto siya para sa doktor kahit na medyo ‘off’ sa paningin ni David. “He looks unreliable, but he’s very good at medicine. Helbert told me he’s a medical genius in your circle. That he gave up the family business to pursue medicine and became famous. Is that true?” Tumango si David, hawak ang tingin sa salamin na nakaharap sa kanya. “Yeah. She really is amazing.”