Inspirational Doctor Quotes นิยาย & เรื่องราว

Pagkatapos magtangkang magsalita, nagtaas ng mga baso ang lahat. Inubos ni Luke ang kanyang inumin at nagsalita muli, "Matagal na kayong mga nagsasanay ng medisina, at tiyak mayroon na kayong pamantayan sa inyong isipan tungkol sa kahalagahan ng pagpapraktis ng medisina. Ang tinatawag na doktor ay walang iba kundi ang magligtas ng mga buhay, magbigay ng pag-asa sa mga tao, at iyon lang. Dahil pinili niyo ang landas ng pagpapraktis ng medisina, hindi niyo hihilingin ang anumang kapalit!" Nagtinginan ang mga doktor at nagsalita ng malalim, "Walang hinihinging kapalit!"

They ordered food and began chatting. "So you're a doctor. You must be good with managing your time. I mean, how do you choose between sleep and helping people," tanong niya kay Tor. "When you love what you do, you don't throw the towel and say you're done. I'm only human and I get tired, but when I see my patient smile it's all worth it." "That is so true. I must admit, when I see my client's faces and hear their gratitude, I feel like I'm on cloud nine. How about you, S?"

“Una you’re late. Kung magdodoctor ka dapat maging responsible ka. Walang excuse ang doctor sa pasyente. Halimbawa by that time kailangan ng uminom ng gamot ang pasyente mo pero hindi mo na painom kasi nga late ka, edi tigok ang pasyente mo? Pangalawa you are not listening to my discussion ano ba ang silbi sa pangarap mong maging doctor kung hindi ka nakikinig? Paano ka matuto? At pangatlo, stop answering your professor of that nonsense words from you.” Bigla siyang umiyak at bigla naman ako nakaramdam ng awa sa kanya. But I need to stay calm. I need to be heartless. “Stop crying Ms. Luca. To be a doctor, you have to be brave.” Agad naman niyang pinahiran ang luha sa kanyang mga mata. “So-so

Then, distract me " "How could I distract you? Nagawa ko na nga yun dati eh. Hindi na tatalab," sagot ko sabay iling "Try another way." I glared at him. "There's no other way!" Malakas na bumuntong-hininga ako sa harapan niya. "It's really hard to be a doctor." Tumingin ako sa kanya at naabutan ko siyang nakangisi habang nakatingin sa akin. He looks handsorne while smiling, he should smile more often.

“Gusto kong makatulong dito. Hindi ko ma-imagine ang sarili kong sa ibang bansa. I became a doctor para sa mga Pilipino, not for some fancy clinic sa Europe.” Napatingin ako sa kanya, at sa unang pagkakataon, nakita ko hindi lang ang doctor in scrubs or the man who held me through my breakdown. I saw someone who made choices with heart. Who stayed. “Your family must be proud,” sabi ko. “Sometimes,” sagot niya. “Sometimes, they just think I’m wasting my time.” “I don’t.” Nagtagpo ang tingin namin, and for a second, may katahimikang parang bumalot sa buong paligid.

"As a surgeon, my hands are my most valuable tools, and I take great care to ensure they're always steady and precise, whether I'm performing a complex operation or making a delicate incision." "Wow nosebleed ako" "Hahaha pero naintindihan mo?" "Oo naman shempre. Ang galing mo pala noh" "why?" "Because doctor is a life saver" "As a surgeon, I'm not just a medical professional, I'm a guardian of hope, a steady hand in the most critical moments, and a life saver in every sense of the word, where precision, skill, and compassion come together to make a difference in the lives of my patients."

“You need to eat. Lumalamig na ang mga pagkain.” “Perestan' byt' s ney takim grubym, chuvak. Ona prosto obozhayet svoyu rabotu. I ne uvol'nyay yeyo. Mne nuzhno vdokhnoveniye, chtoby snova i snova syuda prikhodit,” singit naman ni Doc Jacobs sa kanilang usapan. [translation: Stop being so rude to her, man. She just loves her job. And don't fire her. I need to have an inspiration to keep coming back here.]

“At bilang doktor, tayo ang huling pag-asa nila. Tayo ang troso sa gitna ng dagat para sa mga nalulunod. Tayo ang lubid na inaasahan ng taong nahuhulog. Hindi natin puwedeng baliwalain ‘yon.” Tumingin siya sa kanyang mga palad, na tila ngayon lang niya ulit pinagnilayan, at muling nagsalita. “Kaya kung ako ay isang doktor—at pinili kong maging doktor—kailangan kong ibigay sa pasyente ang sapat na kapanatagan. ‘Yung tipong kahit ilang segundo lang tayong magkatinginan, mararamdaman nilang ligtas sila.”

"Athena, great job on the rounds today. You're really making a difference." "Thank you, Dr. Santos," I replied, trying to muster a genuine smile. He studied me for a moment, his expression turning serious. "But don't push yourself too much, kahit health specialist nagkakasakit din."- he commented. I hesitated, unsure of how much to share. "Don't worry Doc. Kaya naman po." He nodded, his eyes kind. "Sometimes observations are visible than words Ms. Teneza" I just smile at him as an appreciation.

“Oh, I'm sorry, Doctor Mechaelis. I wasn't talking to you. I'm sorry. Puwede ba na roon tayo sa labas mag-usap, Doc?" ”Sure thing. Tara.” Nang makalabas ng hospital room kung nasaan si Klarisse ay saka siya agad na nagtanong tungkol kay Doctor Selviana. “Do you know her personally, Doc?” “Who? Doctor Selviana? Nope. But I admire her for her works that is why I always follow her vlogs.” Napangiti ang doktor na para bang ang laki ng naiambag ng doktor na iyon sa medical field.