Inspirational Doctor Quotes 소설 & 이야기

Malungkot ang tono ng doktor. Nang makita niyang lalo pang pumutla si Shayne, agad siyang nagdagdag, "Huwag kang mawalan ng pag-asa. Sa panahon ngayon, mabilis ang pag-unlad ng medisina. Malay natin, baka may paraan pa sa hinaharap. Pero sa ngayon, ang tanging magagawa mo ay tanggapin ang sitwasyon." Ang huling sinabi ng doktor ay tila isang hampas na gumising kay Shayne.

Hindi lang ako ang lumalaban. May isa pang taong natatakot mawala ako. Huminga ako nang malalim at lumakad papalapit sa kanila, handa sa kahit anong sasabihin ko. Dahil minsan, hindi sapat ang galing. Hindi sapat ang effort. Pero bilang doktor, kailangan mong maging matatag, kahit durog ka na sa loob. “Doc…” Lumingon sila sa akin at doon nagsisimula ang pinakamahirap na parte.

Hindi dahil sa galit, kundi dahil sa sobrang pasasalamat. Buhay si Jackie. Buhay ang anak namin. Pareho silang nakaligtas sa bingit ng kamatayan. Hindi ko alam kung ilang minuto akong nakatayo roon bago muling nagsalita ang doktor. "She's a fighter, Mr. Villarama." nakangiting muling wika ni Doc. Napangiti ako habang pinupunasan ang aking mga mata. Oo naman, alam ko. Matapang siya. Palaban at hindi siya basta-basta sumusuko.

Ang kanyang ego, sa gayon, ay hindi nagpapahintulot sa sinuman na pumuna sa kanya. Umismid siya at inagaw ang dokumento kay Joshua. "Kung ayaw maniwala sa akin ni Mr. Lynch, pakisabi kung anong pagkakamali ang nagawa ko? Kung hindi mo magawa, sana humingi ka ng tawad sa akin ngayon. Baka isa lang akong run-on-the-mill na doktor na walang impluwensya at kapangyarihan tulad mo, ngunit tumatanggi akong hayaan ang sinuman na magtanong sa aking kaalaman at kakayahan sa larangan ng medisina."

Pero syempre unahin ko muna pangarap nina tatay at nanay at yun ang magkaroon ng anak na doktora. Ini-imagine ko lang ang nakangiting mukha ng mga magulang ko kapag naging doktor na ako, naiiyak na ako e. Kaya nga sila ang inspirasyon ko sa aking pag-aaral. I will be better everyday for them. I will be a doctor soon. By hook or by crook...to follow na lng yung iba ko pang pangarap. By God's grace,malay natin, walang imposible diba?

"Thank you, Doc." "It takes a good nurse to be able to handle the pressure and keep calm under difficult situations," he said, his gaze holding mine. "You're a natural, Miss Lopez." I knew that it was a genuine compliment, and it made me feel valued. According to what I heard, he won't apologize that fast. But when he does, I know that he meant it. "Thank you, Doc." I said, feeling a genuine gratitude for his words. "And," Dr. Kento added, "don't be afraid to ask for help if you need it. We're all in this together."

“Gusto kong maalala mo kung bakit ko ibinigay ‘to sa 'yo.” Sa ilalim ng mahahabang pilikmata niya, may lalim ang mga mata, punong-puno ng bigat at respeto. “To cure sometimes, to relieve often, to comfort always.” Mababa at malinaw ang English niya, may bigat ang bawat salita. Minsan gumagamot, madalas tumutulong, at palaging umaaliw. Isa itong kasabihang nakaukit sa lapida ng isang Amerikanong doktor mahigit isang daang taon na ang nakalipas, at itinuturing na gabay ng maraming doktor sa kanilang propesyon.

May dahilan pa kung bakit ako humihinga. Hindi pa ako dapat mamatay. Hindi ko pwedeng tapusin ang buhay ko nang ganun-ganun lang. Bilang doktor, may mga taong kailangan pa ng tulong ko. May silbi pa ako. At maraming pasyente ang may kailangan sa akin kaya sila ang gagawin kong inspirasyon para magpatuloy sa buhay.

Blangko ang utak niya bukod sa katanungang bakit nasa harapan si Clifton. She can't even get a side eye of him sapagkat paniguradong kapag mag-aangat siya dito ng tingin. Iiiwas lang rin niya iyon. Idagdag pang katabi niya si doc Bayones. Baka mag-isip ito at magtaka sa mga ikikilos niya. Natapos ang maikling talumpati ng doktor. Kumaway ito at nagpasalamat. "Wow! What an interesting and inspirational message from our senior doctor. Let's give again a round of applause for, Dr. Francis Spencer Li!"

"Multiple times... sa dinami-rami ng mga na-isalba ko sa kamatayan. Some were even hovering between life and death, kung hindi na-aksidente, na-baril sa pinaka-delekadong organ, at 'yung tinamaan ng malalang sakit. But I saved them, na-dugtungan ang buhay nila. Pero si Tita Reina, sa lahat ay siya—" "Huwag mong iisipin 'yan, doctor ka lang at hindi Diyos. Trabaho mong manggamot ng may sakit at hindi ang gumawa ng milagro," paliwanag nito sa mas marahang tinig. "Huwag mong sisihin ang sarili mo, sa halip ay gawin mo itong inspirasyon para mas pag-igihan pa ang iyong trabaho..."