Inspirational Doctor Quotes 소설 & 이야기

Marquez “Ang tungkulin ng doktor ay magpagaling ng tao. Ang kaalaman ay hindi dapat ikinukubli. Nagbibigay kami ng lectures sa iba't ibang lugar kaya hindi lang kami ang marunong ng paraang ito.” Bahagya siyang tumigil bago muling nagsalita. “At tungkol sa rehabilitation, dahil dancer ka dati, baka makahanap ka ng experienced rehabilitation trainer. Siguraduhin mo lang na may tamang supervision dahil may risks pa rin.” Naramdaman ni Kate ang sinseridad ng doktor. Kahit wala siyang malaking tiwala na tuluyan pa siyang gagaling, naantig siya sa malasakit nito.

"I should leave now. Nasabihan ko na ang kanyang personal nurse sa kung ano ang gagawin since itong tama nang bala sa tagiliran lang naman mayroon si Axcelhougn." "Thank you so much Doc. Zalmer," ngumiti ito, "my pleasure Mr. De La Haye." Bumaling ang kanyang tingin kay Axcelhougn at pumorma ang kanyang mga bisig na ipinapahiwatig roon sa huli ang motivational words na 'keep fighting' bago tumawa si Axcelhougn kasabay nang paglabas niyong doctor. Inabot ko ang upuan at nakadekwatrong umupo paharap sa kanya.

Napakunot ang noo niya at siguro'y napaisip kung bakit ako nagtatanong ng ganoon sa kanya "Of course. Even though it's tiring, I love my job because I get to do the things that I am best at. Why?" I pursed my lips and looked at the window, "Kasi ganun din ako, Owen…" pinaglaruan ko ang mga daliri ko at nanatiling nakatingin sa bintana. "Sa pagiging doktor ako masaya kasi nagagawa ko kung saan ako magaling. And mind you—" nilingon ko siya at binigyan siya ng seryoso na tingin. "Hindi kami nag-aaksaya ng buhay namin sa ospital dahil yung mga inaksaya naming oras na iyon ng buhay namin ay may isinasalba kaming buhay."

“Kapag bumitaw ka para mo na rin ibinigay or should I say binigyan ng karapatan ang babae n’ya na maangkin s’ya kaya ang gawin mo, gawin mong inspirasyon ang kambal.” Mahabang litanya n’ya na tagos na tagos hanggang sa aking buto. “At sino ang nagsabi na ako ay bibitaw? May anak ako, anak namin at kailangan s’ya ng kambal kaya hindi maaaring makipaghiwalay s’ya sa akin ng basta na lang.” Nagising ako sa malalim na pag-iisip ng tumunog ang cellphone ni Doktora.

Minsan pinagsisihan niya na lang na naging doktor siya dahil sa pressure at dami ng gawain ngunit nasasayahan rin siya sa tuwing makikita niyang nakangiti ang kanyang mga pasyente. "Huwag ka ng malungkot. Naiintindihan namin, mas maganda na pumunta ka na lang doon dahil may buhay ka na kailangang isalba," wika ni Zaeia. Bumuntong-hininga siya saka inihinto ang kanyang sasakyan sa harapan ng bahay nila Zaeia.

“Halos sampung oras kong niresuscitate ang anak mo kaya wala pa akong tulog, at marami pa akong pasyente na dapat gamutin. Iniisip mo ba na nagdodoktor doktoran lang ako rito?” “Hinanda na namin ang lahat para sa donation, naghihintay na rin maging ang media rito. Kaya paano ko ito ipapaliwanag sa kanila?” Nang marinig nila ito, nagbulungan ang mga pasyente at mga nars sa aming paligid. “Isa si Dr. Lincoln sa pinakamagagaling na doktor sa ospital kaya imposibleng magkamali siya sa kaniyang diagnosis.”

Natatawa ako, sinubukan kung di sabihin dito na aalis ako but Elijah told him kaya siguro nagawa akong sundan nito dito sa Batangas. I am overwhelmed by talking to my fellow doctors about their plans and their researches. Like me they are also still in shock seeing Dr. Anton in the crowd as one of the inspirational speakers in this convention. I am dreaming also to travel the world and study health related issues like Dr. Anton. He’s been a good Samaritan awardee for three consecutive years. Talking to him and pulling light jokes is almost a dream. He’s been my role model ever since I am a resident doctor in Tangems.

Agad na tanong ng babaeng doktor nang maupo siya. “Ahmm.” Ngumiti ang doktor ng makita ang pag aalangan sa mukha niya. “Don’t be afraid to speak out and express your thoughts. That’s why you’re here to consult, right? You have to be strong to face and speak up. I’ll do my best to help you.” Muli na naman siyang nagpakawala ng malalim na buntonghininga. ‘This is it, Yuri. This doctor was right.’ Pagpapalakas niya ng kanyang loob.

Hinawakan ako nito sa balikat. "Don't give up, Miss Robles. Lalo na ngayon na malayo na ang narating mo. May tsansa ka pa. 'Wag kang magsalita ng patapos. Wala pang taning ang buhay mo," mahinang ani ng lalaki kong doktor. Nag-angat ako ng tingin sa kanya pagkatapos ay tipid na ngumiti. "Ayos lang. Tanggap ko naman na hindi na talaga ako gagaling."

“Huwag mong gawing determinado. Isa akong doktor, kaya siyempre ginagamot at inililigtas ko ang mga tao. “Gabriel, nag-aaral ka rin ng medisina. Sana ay magagamit mo ito bilang iyong motto. Tandaan, tamang bagay para sa isang doktor na iligtas ang mga tao. Huwag manipulahin ng katanyagan at kita. "Ganito dapat ang tunay na lalaki!" Tumango si Gabriel. "Nakuha ko, Dr. Mayo."