Interaksyonal Na Gamit Ng Wika Novels & Stories

Doon ko lang naiintindihan nang lubos na kapag nag-uumapaw na tayo sa emosyon, we tend to incorporate gestures into our communication to express those excessive feelings we could not and will not be able to say out loud. “Ang saya-saya ko, Chad. Ganito pala iyong feeling na magkakaanak ka na, na magkaka-pamilya ka na. Hindi ko maipaliwanag pero alam mo ‘yong… ewan ko basta… nag-uumapaw iyong nararamdaman ko ngayon,” dagdag ko sabay halakhak ulit habang naluluha pa rin.

pag kakatotoo ko rito "Really?Ganyan ang epekto ko sayo?"natatawang wika nito "Ano ba talagang kailan mo sakin, Yael?"seryosong tanong ko rito "I just want to welcome you masama ba yun?"may mapag larong ngising wika nito "Bakit mo gustong I welcome Ako?Saka it's been a month simula nung dito kami pumasok saka ilang linggo na lang ang itatagal namin rito."kunot noong sagot ko rito

“I am going to k*ll that p*ssy, Tally.” Wala sa sarili siyang napalunok sa klase ng lengwaheng ginagamit nito. His dirty words are weirdly turning her on. Kusa siyang napalunok nang maramdaman niyang nag-iinit na rin siya.

Umabot ang isang linggo na halos mga tawag at message na lang ang aming communication. Halos araw araw kaming nag uusap, sinasabi nito na mag training daw ako kaya yun ang ginawa namin. Sa unang linggo ok pa lang naman, pangalawang linggo nabawasan na ang oras ng aming pag uusap. Naging busy na kami sa pag practice, pagod na pagod na ako sa tuwing matapos kaming mag ensayo.

na hihiyang sabi nito "okay lang po alam Kong sa mabuti niyo po gagamitin yan." "sige ko maam maraming salamat po sa inyo." "sige po mauna na po ako kailangan ko na rin pong ayosin ang mga gamit ko."paalam ko tumango naman ito bilang sagot. Bumalik naman na ako agad sa kubo Upang maayos na ang mga gamit ko. CALIX POV

NatatAwa na lamang ako sa kaartehan nito. "teka mag-isip muna Ang kilay ko baka may alam."maarte nitong wika.Lumalabas talaga Ang pagka-pusong mamon nito kapag kaming dalawa lamang Ang nag-uusap.Hanggang sa ngumiti ito na parang may magandang naisip.

chapter 18 "Ano kaya iniisip niya,Bakit siya napapangiti nang ganyang ngiti?Ang saad ani nito sa kanyang sarili. Habang napapailing nalang dahil hindi niya magawang tanungin si R-lina. Uhmmm,Ang paubo ubo niyang sabi bago niya tinawag si R-Lina,halikana kumain na tayo. "Wow ,nakaluto kana? Ang nakangiti parin niyanh sabi."Thankyou sa pagkain. Ang saad nito sabay upo na sa hapagkainan at kumain sila nang sabay. Paano kaya ako magsasalita sa harap ni R-lina,Para makapag-open nang kahit anong pag-uusapan man lang. Ang saad nito sa kanyang sarili. Ngapala- ,Ang sabay na wika nang dalawa.

Damian's POV Sa mundong ginagalawan ko, respeto ang puhunan. Hindi pera, hindi koneksyon, respeto. At sa larong ito, ‘yon ang pinakamahirap makuha, pero pinakamadaling mawala. Power is the language. And I speak it better than anyone else. Araw-araw, gano’n na lang ang takbo ng sistema ko. Every meeting is calculated. Every word, weighted. Every silence, meaningful.

Wala pa. Dalawa ang mukha ng kapangyarihan ng salita. Ang una ay ang bu-buo sa indibidwal at ang pangalawa ang sisira sa sariling mundo. Ito ay naka-depende sa tao kung paano gagamitin. “Ate, bili na po kayo, eight thousand lang po.”

Katulad ng dati, nagsalita siya gamit ang wika ng tao. Umikot ang mga Garan habang hindi sila sumasang-ayon kay Darryl. Kanina, ginamit ni Darryl ang wikang hayop upang sabihin sa kanila na hindi nila kailangang alagaan ang sinabi niya kung siya ay nagsalita sa kanila gamit ang wika ng tao.