Interaksyonal Na Gamit Ng Wika Novels & Stories

At sa sandaling iyon, parehong naramdaman nila: Hindi sila humahabol sa kontrol. Hindi rin sila nagtatanggol lamang. Ngunit sila ay bahagi na ng isang interaksyon—isang exchange ng energy, rhythm, at intelligence na lampas sa kanilang kaalaman. Ang doorway ay kumislap nang mas maliwanag—parang sinasabi: “Welcome. The journey begins.”

Tanong nito. Ang oa nya naman maka pag react, pwede naman maayos syang magsalita ganyan pa talaga. Tiningnan ko ito mula ulo hanggang paa napaka sexy talaga ng babaeng ito, hindi korin naman mai tatanggi na ang kinis nya. Maputi naman ako at makinis para saken masa lamang parin ako oo. “Ano na naman bang problema mo? Lahat nalang binibigyan mo ng meaning.”Wika ko.

Tahimik lang si Caleb habang nakikinig. At iyon siguro ang isa sa mga bagay na nakakatakot dito. Hindi ito kagaya ng ibang tao na sisingit agad ng sariling opinion o gagawing tungkol sa kanila ang usapan. Kapag nakikinig ito, totoong nakikinig. Kaya minsan mas mahirap magsalita. "People always say communication is important," pagpapatuloy niya habang nakatitig sa kawalan. "Pero sila rin naman unang gumagamit ng vulnerability mo para manakit kapag galit sila."

umiiyak na wika niya at humagulhol sa kanyang mga palad. "Mula pagkabata kasama mo na ako, magkasama na tayo pero bakit hindi mo pa rin ako kilala? Bakit ganoon mo lang ako kadaling husgahan? Mahirap bang paniwalaan ang mga ipinapakita at ipinaparamdam ko sa'yo? Hindi ba totoo na action speaks louder than words? O nasa paniniwala mo lang ang action is meaningless without words dahil nga manhid ka?" medyo malumanay nang wika ni Angelo at basag ang boses nito dahil sa pag-iyak. Nasasaktan ito sa mga maling akala niya. Nasasaktan ito dahil sa panghuhusga niya.

"Maaari bang magsalita ka ng lenggwaheng katulad ng akin? Sa aming mundo, ang nagsasalita ng lenggwaheng hindi akma sa aming mundo ay napaparusahan" "Ha? Nagda-drugs ka ba? Masyado kang high" "Hindi mo kayang magsalita ng lenggwaheng ginagamit ko? Hahahaha, buti hindi ako pinalaking mangmang ni Ama" sarkastiko akong tumingin sa kaniya. Bakas ang pagkainis sa akin. Lumapit s'ya sa akin. "Anong trip mo? Kinaganda mo ba 'yan? Alam mo bang ang sampal ko, nakakabali ng ugat sa leeg na pwedeng ikamatay?"

Kalalabas ko lang ng kabilang kwarto, dahil katatapos lang din ng lesson ko ngayong araw. Mukhang, marami-rami na akong natututunan dahil sa English lesson na dinadaluhan ko ngayon araw-araw. Nakaka-intindi na rin naman ako ng english kahit papa-ano ngunit hirap naman ako sa paggawa ng pangungusap kung kaya't hindi pa ako maalam magsalita ng English. Ayoko namang gamitin ang lengwaheng 'yan sa pakikipag-usap dahil pagtawanan pa'ko sa mga baliko-liko kung grammar.

"Sa madaling salita, pwede itong i-stimulate at ma-analyze ang pang-araw-araw na buhay at ugali ng mga matatanda. Mula doon, pwede ito ma-predict accurately kung ano ang nais gawin ng mga matatanda. Kapag nagsabi ka ng isang salita, makakabuo ito ng isang buong pangungusap. Kapag lumipat ka, makakatulong ito sayo na ipagpatuloy ang pag kumpleto ng susunod na gawain." Humanga si Thomas. "Ibig bang sabihin ay kailangan mo lang igalaw ang mga labi at daliri mo, pagkatapos pagkain at damit ay maibibigay sayo? Dagdag nito, makakatulong din ito sayo na masabi kung ano ang gusto mong sabihin?"

umiiyak kong sagot sa kanya Ilang minuto din siyang hindi nakaimik. Pero nang muli siyang nagsalita, mas lalo lamang gumuho ang mundo ko "Na--na-nagawa ko lang ang----ang ---ba-bagay na i-yon da--dahil a-ayaw kong may kaha-ti ako sa iyo. Au--tumn, gu-gusto ko na aa-akin ka lang. Gu-gusto ko na na-sa akin lang ang---ang buo mong----mong attention." nahihirapan niyang wika

sagot ko sa kanya at pinagmasdan ang kabuuan niya. “Fancy clothes that shouts how rich and powerful you are. A smile that looks so bold and proud. You’re that happy for what will happen later, huh?” patawang sabi ko sa wikang Ingles. Minsan ko lamang gamitin ang lenggwaheng ito sa pagsasalita kahit na maalam ako, at kadalasan, ginagamit ko lamang ito upang mas ipakita ang emosyon doon, lalo na ang pagkamuhi at galit.

At mga tinuturing kong kapatid, ay ang kambal. Sa biglang inis ko, hindi ko namalayan na, ibang lenggwahe na pala ang nagamit ko. Hindi naman iyon bawal, kaso nasa kasunduan namin ni Lolo at Ama, na hindi ako magsasalita nang ibang lenggwahe, maliban na lang kong itong taong kausap ko, ay hindi makaintindi ng salita namin. Language to Language.