Interminable Rooms 소설 & 이야기

“’Yong pinakamaganda, nasa taas.” Dumaan sila sa isang mahabang hallway, dinaanan ang ilang silid, guest rooms, isang maliit na library, at isang art room na may mga unfinished sketches. Mapapansin kay Gavin na bihira siyang magpaliwanag, tahimik lang siya, pero bawat hakbang niya ay mahinahon at puno ng kumpiyansa. Si Elira naman ay parang batang first time makakita ng ganitong kaluwagan.

LUCIUS POV Biglang tumahimik sa loob ng Room 404. Yung klaseng katahimikan na mas masakit pa sa tenga kaysa sa putok ng baril. Nakatayo lang ako sa gitna ng kwarto habang nakatitig sa mga monitor na nagpapakita ng bawat galaw ni Aya sa Laguna. Nakakakilabot isipin na sampung taon na pala kaming minamanmanan, na may isang mata na hindi pumikit sa pagbabantay sa amin. Nararamdaman ko ang panginginig ng mga kalamnan ko sa sobrang galit.

Mahina siyang ngumiti kahit halatang nalulungkot. Pagkatapos ay tahimik na naglakad palabas ng kumpanya, habang sa isip niya ay iisa lang ang paulit-ulit na umiikot. "Sana... hindi na kami magkita ulit ng Mr. Dragon na 'yon.” Makalipas ang halos tatlumpung minuto, narating na ni Crystal ang kanilang tahanan. Isang maliit na laundry shop ang bumungad sa kanya.

Music and Heartbeat Ang Music Room ng mansyon ay ang tanging lugar kung saan nararamdaman ng CELESTIAL na sila ay kontrolado ang kanilang mundo. Napalilibutan ng mga sound-proof na dingding na gawa sa mamahaling acoustic foam, mga gitara na nakasabit sa bawat sulok na tila mga tropeyo ng tagumpay, at ang malaking grand piano sa gitna na kumikinang sa ilalim ng chandelier. Dito sila madalas magtago mula sa gulo ng showbiz, sa ingay ng media, at sa bigat ng kanilang mga responsibilidad. Ngunit ngayong hapon, ang tensyong dala ng trahedya sa highway ay nahaluan ng bagong uri ng ingay—ang walang katapusang asaran nina Neptune at Rigel na pilit nilang ginagamit para lunurin ang pighati.

tanong ko sa receptionist, trying my best to sound weak pero ang totoo ay umaapaw na ako sa libog. Napakunot ang noo ng babae, bakas ang pag-aalala sa kanyang mukha habang nakatingin sa akin. "Naku, ma'am, pasensya na po pero residential condominium po ito at hindi hotel, kaya wala po kaming mga temporary rooms for rent na available." "Please, hindi ko na talaga kaya sa tindi ng hilo ko," pagmamakaawa ko pa, nasusuka pa ako kunwari para mas maging convincing ang pag-arte ko sa harap niya.

Mukhang naintindihan naman ng binata ang kanyang nais dahil inangat siya nito para mas makasiksik siya sa leeg nito. At ayan na naman ang puso niyang parang nakakarambola sa pagtibok. And his scent is not helping at all. Mas lalong bumibilis ang kabog ng kanyang dibdib. “Mr. Andreev. Isang room na lang daw po ang vacant dahil punuan.” Isang room? Na sa fiction world ba siya? Pinaglalaruan ba siya ng pagkakataon? “Pwede tayong lumipat ng ibang hotel,” mahinang bulong niya.

Sibangot na sibangot na naman ang mukha at may hawak-hawak siyang remote na mukhang ihahampas niya sa sinumang lumapit sa kaniya. “Grr. Ang ingay-ingay! Bakit ba pumayag ang staff na may kumakanta sa isang room?! Hindi ba nila alam na hindi naman soundproof ’to?!” nanggigigil niyang sabi sabay hampas ng remote sa kama. Yumanig ng kaunti ang kama. Hindi ako gumalaw agad nang gumalaw si Mina, baka magising.

“I am really sorry, sir, we are fully booked tonight. And, one more thing sir, we just allow 2-3 person fer room.” What the fuck! Isang pagkakamali na hindi ako kumuha ng kwarto pagdating ko dito! Wala akong balak na manatili dito dahil ang plano ko pagkatapos ko silang makitang nasa maayos, I will leave! “Damn! Is— “Mister Kelvin Miranda?!”

Sa Side Room – Clairox Samantala, nasa isang silid si Clairox kung saan makikita sa mga monitor ang paligid ng venue. Nakapamulsa siya habang nakatutok sa screen, subalit hindi niya makita ang mismong loob ng Auction Room. Hindi niya alam na ngayo’y ginagalang si Steffie ng lahat.

Magkatabi lang ang rooms namin. “See you guys after fifteen minutes.” sabi ni Trixie sa dalawa bago kami tuluyang pumasok sa aming silid. Nilagay ko muna ang aking dalang bag sa cabinet habang si Trixie naman ay nilibot muna ang deluxe room namin. Hindi na ako nag-abalang ilabas ang aking mga damit upang i-hang dahil konti lang din naman ang dala ko. May malaking LED tv sa harap ng higaan at may mini fridge. I opened the fridge and saw two bottles of water and two cans of soda. May electric coffee heater at instant coffee rin na nakalagay sa isang mesa kasama ang dalawang coffee mug at utensils.