Interminable Rooms Novels & Stories

Pagbukas ng pinto ng suite, sinalubong siya ng ganda ng tanawin — glass wall na tanaw ang foggy pine hills, eleganteng chandelier, at malamig na hangin mula sa balcony. Naglagay siya ng bag sa sofa, saka naupo. Tahimik. Pero hindi siya mapakali. Ilang minuto lang, tumunog ang phone niya. Unknown Number. “Room 1401. Bring the project brief. – R” Sinubukan niyang huminga nang malalim. Project brief, ha? Business talk daw? Pero alam niya — hindi iyon lang ang mangyayari.

Hindi tuloy maiwasan na makaramdam ng pagka-attract si Alexander sa kanya. Kasalukuyan pa rin silang dalawa nasa loob ng room na 'yon na para kay Eliza. Malaki ang room na 'yon. May malaking kama si Eliza. Mabango sa loob ng magiging room niya. Para ngang umulan ng pabango doon sa bango. Maganda ang magiging room niya. Sigurado siya na malambot ang magiging kama niya. Nakasimangot siya habang ginagala ang buong tingin sa loob ng room na 'yon. Hindi siya natutuwa sa mga nangyayari sa kanya. Wala naman siyang choice kundi ang harapin kung ano ang nangyayari sa buhay niya.

Wala na ang malamig at matigas na semento, at wala na rin ang amoy ng alimuom at gamot na bumalot sa kanila sa loob ng underground safe room. Dahan-dahan niyang idinilat ang kanyang mga mata. Agad siyang sinalubong ng maningning na sinag ng araw na tumatagos mula sa malalaking glass windows. Pamilyar ang kwartong ito. Ang madilim na kulay ng mga pader, ang malawak na espasyo, at ang amoy ng mamahaling sabon at mint na nakadikit sa bawat sulok ng silid—nasa master bedroom siya ni Mayor Chance De La Serna.

"Uhm! Ahh! Yeah, that's right, oooh! I like it! Ahhh! P-please!" "Patience, hon." Like what he said, he didn't let me cum. Binuhat niya ako at mabilis na ipinasok sa isang kwarto bago binaba sa kama at mabilis na hinubad ang natitira kong saplot. His room was so dim that I couldn't see his face clearly.

tawag ng babaeng kasabay kong dumating dito. "Nandyan na!" sabi ko at tinanguan ko si miss Joy na nasalubong ko pa sa hagdanan. Sa pangatlong palapag naman nandun ang rooms ng mga pansamantalang nagi-stay sa shelter na pamilya. Mayroon doong sampung rooms na may tig-tatlong bunker beds. Bale per room ay pwedeng anim na tao. Bawat rooms ay may maliit na mga tv. Sa dulo ng floor ay may banyo kung saan pwedeng maligo ang mga tao. Hiwalay ulit ang babae sa lalake.

Kaysa naman pahirapan ko pa ang sarili ko rito kakahanap ng room! I started to find my room again and I check every room numbers on rooms I passed. Nasa pang-apat na ako na room pero Rm. 503 ang nakalagay. Tinignan ko muli iyong unang room na dinaanan ko. Rm. 506 ang nakalagay. Mukhang pabaliktad yata ang bilang ng mga room dito, kasi from right side eh, 506 ang start ng room at ganoon din ang nakita ko sa ibang floor na nadaanan ko. Bwiset, sino ba ang gumawa ng building na 'to at bakit ganito ang pagkakalagay sa mga room numbers?

Agad bumungad sa kanila ang isang malawak na silid. Madilim ang kulay ng interior—gray, black, at dark wood. May king-sized bed sa gitna, floor-to-ceiling windows, at isang bookshelf sa gilid na puno ng mga libro at awards. Halatang panglalaki ang kwarto. Mature. Elegant. Familiar. Biglang bumilis ang tibok ng puso ni Maxine, nakilala agad niya ang naturang silid. Napakurap-kurap siya.

saad ko habang nakaturo sa nakikita kong mga pinto. “Hindi lahat, mahal,” “Totoo?” “Yup! May office, library, game room, and mini cinema,” “Wow!”bulalas ko. “Mini cinema?” naging excited akong makita. “Yes, mahal at alam ko mayroon kayo noon sa bahay niyo,” mahina s'yang tumawa. Pambihira binago lang pala n'ya ang tawag. Entertainment room pala iyon tinutukoy n'ya.

Kailangan ko munang umuwi sa mansion ng mga Ledesma para kunin ang ibang gamit ko pero hindi ko alam kung papayagan ako ni Maximilian. Nilibot ako ang paningin sa kwarto. The room is extravagant, kulay itim ang tema na may kasamang gintong kulay. The room is neat at wala kang makikitang ni isang alikabok. Grabe ang pag-aalaga ng Rajama sa kanilang bagay.

Isla de Amor Resort. Conference Room. 10:30 AM. Ang Conference Room ng Isla de Amor ay dinisenyo upang maging relaks at presko. Ang mga dingding nito ay gawa sa tempered glass mula sa sahig hanggang kisame, na nagbibigay ng walang-hadlang na tanawin ng asul na karagatan at ng luntiang hardin. Pero sa sandaling ito, ang kwartong iyon ay parang naging interrogation room ng preso.