Invisible In Tagalog Novels & Stories

Nakakagulat na marinig iyon galing sa iba, kasi sina June at Vivian lang ang madalas magsabi niyon sa akin, madalas pa nga may kasamang tampo. “Hindi naman sa mababa ang tingin ko,” depensa ko, “pero… iba kasi. Parang hindi ko pa maramdaman na kilala ako rito. Alam mo ‘yon? Na parang invisible ako kahit na ilang kanta na ang nailabas ko internationally.”

Wish "Kuya safe ba 'toh?" maluha-luha kong tanong. Wala akong nagawa nung nahila ako ni Evan papunta dito sa may Zipline, hanggang ngayon ay nangangatog pa rin ako sa sobrang kaba habang si Evan ay natutuwa sa reaksyon ko. Matalim ang tingin ang ginawad ko sakanya ngunit hinayaan niya lang ako.

"What about it?" "Basta... 'yung bigla na lang siyang magpapakita ng malasakit kapag may sakit ako o nasaktan. Parang naaalala niyang may isa pa siyang anak." Natawa ako, pero may pait sa boses ko. "Tapos kapag may kailangan si Andrea, poof! Babalik na naman ako sa pagiging invisible." "Parang familiar ba?"

Parang blueprint ng isang bagay na matagal nang umiiral. Mga pangalan, pero hindi kumpleto. Mga koneksyon, pero hindi lahat nakikita. Mga galaw, pero may mga puwang na sinadyang itago. “This is it,” mahina na sabi ni Riven. “Inner layer.”

Kabanata 25 Mad Madilim na nang makauwi kami ni Mang Teban. Hindi ko inaasahan na naka-abang sa pagdating ko si Iverson. Nasa ilang baitang ito ng hagdanan na tila sadya akong hinihintay. "You are late, saan ka galing?" Iyon agad ang bungad n'ya sa'kin.

tawag ko sakaniya, kaso mukhang bingi tong' pamangkin ko at tila hangin lang akong dumaan sa harapan niya. Sa inis ko binunot ko lang naman ang cable ng t.v para matigil siya sa panunuod. "A-anak ng pusang kalbo, sinong nag-off ng t.v." sigaw nito, at hindin man lang talaga ako napansin sa gilid ng hagdan. Lumabas na ako sa pagkakatago, dahil nakakainis na siya. "Aba! ano ako dito invisible, kanina pa ako tawag ng tawag sa'yo wala kang naririnig. Baliw ka na naman diyan."

Muntik ng maibuga ng matanda ang iniinom na softdrinks. “Ano kamo?” Tanong nito. Maging si Manilyn ay kandaubo sa sinabi niya. “Anong patay? Eh nakita ko ang lalaking ‘yon na mas malakas pa sa kabayo. Saka kahit matanda na ako ay malinaw pa ang mata ko. Sigurado ako na Virvin ang nakita ko.” “N-nay!” Takot na kumapit si Manilyn sa ina. “T-tayo lang ang nakakita kay Virvin. B-baka multo na siya!”

Hindi nagsi-sink in sa utak ko ang lahat-lahat. "Hon? Gising ka na pala," bungad ni Lanche nang lumabas siya mula sa bajyo. Tanging ibabang parte ng katawan lamang niya ang natatakpan ng tuwalya. "Where are you going?" nagtatakang tanong ko sa kaniya. "Mr..Galvez invited me," sagot niya na ipinagtaka ko. Bihira mag-invite si Mr. Galvez, ang Financial Manager ng Carniva.

VANILLA HINDI alam ni Vanilla kung ilang oras siyang nakatulog pero mabilis siyang napabalikwas ng bangon nang maramdaman niya na hindi siya nag-iisa sa ibabaw ng kama. Kaagad niya namang naramdaman ang paghila ng kung sino sa braso niya kaya impit siyang napatili dahil sa pinaghalong takot at pagkagulat.

[ pagdausdos - slide ] Labis na nakaiirita, subalit hindi niya iyon ininda. Kanyang ininat ang kanyang kaliwang braso: pilit na inaabot ang aninag ng maliit na insekto. [ aninag - reflection ] Kaunti na lamang . . . malapit na. Hinto. Kusa niyang naibaba ang braso, nakatakas mula sa paningin ang kanina’y hinahabol.