Invisible In Tagalog Novels & Stories

Muntik ng maibuga ng matanda ang iniinom na softdrinks. “Ano kamo?” Tanong nito. Maging si Manilyn ay kandaubo sa sinabi niya. “Anong patay? Eh nakita ko ang lalaking ‘yon na mas malakas pa sa kabayo. Saka kahit matanda na ako ay malinaw pa ang mata ko. Sigurado ako na Virvin ang nakita ko.” “N-nay!” Takot na kumapit si Manilyn sa ina. “T-tayo lang ang nakakita kay Virvin. B-baka multo na siya!”

Inawat sila ng guard habang galit siyang tumingin sa dalaga. Makikita mo ang galit sa mga mata niya. Bagay na ikinatakot ni Brie. "STUPID JERK INDIOT!" galit na sigaw ni Lanche habang masamang nakatingin kay Vinz na nakangisi. Ilang minuto lang ay kumalma na si Lanche bago siya tumingin kay Brie. Yung tingin na kailanman hindi pa nakita ni Brie sa buong buhay niya.

VANILLA HINDI alam ni Vanilla kung ilang oras siyang nakatulog pero mabilis siyang napabalikwas ng bangon nang maramdaman niya na hindi siya nag-iisa sa ibabaw ng kama. Kaagad niya namang naramdaman ang paghila ng kung sino sa braso niya kaya impit siyang napatili dahil sa pinaghalong takot at pagkagulat.

[ pagdausdos - slide ] Labis na nakaiirita, subalit hindi niya iyon ininda. Kanyang ininat ang kanyang kaliwang braso: pilit na inaabot ang aninag ng maliit na insekto. [ aninag - reflection ] Kaunti na lamang . . . malapit na. Hinto. Kusa niyang naibaba ang braso, nakatakas mula sa paningin ang kanina’y hinahabol.

bulalas niya at lumabas siya ng kotse tinapat niya ang mukha sa scanner devices. Bumalik siya sa loob ng kotse at tuluyan na kami pumasok sa loob ng bahay. Pinarada ko ang kotse sa garahe nagtaka siya nang bumaba at napatingin sa gate na pinasukan namin. "Nasaan na ang gate?" pagtataka niya. "Invisible Gate kapag pumasok na tayo mawawala na at magiging pader na siya ulit," bulalas ko.

“Don’t worry I'm fine na. Nakikita mo to? Dito tayo papasok” Itinuro ko sa screen ang isang parte doon sa may gilid ng bahay nila na alam kong walang gaanong bantay. “Kapag nasa loob na tayo humawak ka lang saakin dahil mag-iinvisible tayong dalawa. Wala tayong ibang gagawin kungdi ang puntahan lang ang kwarto ng mga Dela Cruz maliwanag?”

“Paano po ako maging matapang sa paningin ng mga babae kung wala po akong tattoo?” “Aba’t—” Saan naman nito narinig ang salitang iyon? Nagsalubong ang kilay niyang tiningnan ito lalo na sa ginawang pag-iling ng anak niya na para bang ang laki-laki na nitong tao. Kagat-labi na lang siyang natawa. “Hay naku. Kung anu-ano ang pinagsasabi mo r’yan. Magpatuli ka muna bago mo isipin `yan.”

sabi niya sabay tawa at nagpatuloy naman sa pagsasalita, "Kaya siya open kasi may mga pagkakatao mo na alam mo na alam ko rin. Gaya nito, alam ko na Captain ka ng basketball team, alam mo rin na Captain ka ng basketball team. Gets mo?" Tumango naman ako sa kanya at nagpapatuloy na naman siya sa pagke-kwento, "Tapos ang pangalawa naman ay tinawag na hidden or close. Kaya siya tinawag na hidden is because may mga pagkakatao mo na alam mo pero hindi ko alam kung ano 'yun. Ang pangatlo naman ay ang Blind Area —" "Grabe 'no? Ang bintana, blind na pala ngayon?"

mayabang pang dagdag nito na ikinasama naman ng mukha niya. "Sino?" "Si Hezekiah Delgado," nakangising sagot ng kaibigan. Bakas rin sa mukha nito ang panunuduyo habang nakatingin sa kaniya. Mind reader talaga siguro 'tong hayop na 'to? "Kupal ka, bakit mo nasabi?" "I can see it in your eyes. Kahit singkit ka, kitang-kita ko'ng pagnanasa d'yan!" pang-aasar pa nito saka malakas na tumawa.

Sabi ni Sphinx. ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- I dropped on the ground and hid under the big tree. The people were running everywhere. I could see the red dot on Silva's tuxedo. But behind him was Jacob, guiding him to enter his car. Tangina! Ano bang nangyayari dito!?