Invisible Tagalog Novels & Stories

TAON 2015—TRIAL COURT MANILA PHILIPPINES Naistatwa si Marie sa kanyang kinatatayuan nang makita niya si Iñigo. Mayamaya ay may sumagi sa kanang isipan at kaagad din naalala. "Siya ang bago kong abogado?" Mahinang sambit niya na halos hindi maalis ang tingin sa binata. Nang balingan siya ni Iñigo—saka naman siya umiwas ng tingin.

Bakit may paganito siya? Biglang lumikot ang mga mata ko nang maalala ko si Antalia. Asan na nga pala ang batang iyon? Nawili ako sa panonood ng fireworks na akala ko hinanda para sa akin kaya nakalitaan ko ang tungkol sa kanya. Sa kaka-assume ko nakalimutan ko ang alaga ko. Mabilis akong kumilos at inilbot muli ang paningin ko kahit na ang maliwanag naparte lamang ay ang gitnang bahagi kung nasaan kami ngayon.

“Why would you sacrifice all your birthright for me?” “Kailangan,” I used Tagalog words this time. Iyon lang ang lenggwahe namin ni Althea na hindi maiintindihan ng mga tao ko. At kahit may tiwala ako kay Samuel na driver namin ngayon ay mas mabuti pa rin may mga bagay na para sa amin ni Thea lang.

“Ivy Shane Bartolome, tinatangi kita.” I stilled. Hindi ko alam kung paanong biglang bumilis ang tibok ng puso ko sa salitang tagalog na binigkas niya. This is the very first time I heard him talked in that language. In that specific word. Kaya naman mariin kong kinagat ang aking ibabang labi.

masiglang anunsyo ng host. Mabilis na tumayo si Henry at naglakad patungo sa mini-podium. "Maraming salamat sa inyong lahat. Hayaan niyong ipakilala ko ang sarili ko. Ako si Henry Davenport, at ako ang… well, ang baklang bestfriend ni Eleana! Pero seryoso, si Eleana ang taong laging nandiyan para sa akin, sa lahat ng masasaya at malulungkot na sandali. At nangangako ako, Eleana, mamahalin kita habambuhay. Sasamahan kita hanggang sa maging uugud-ugod na tayo. Iniisip ko pa lang, ang saya sigurong mag-away tayo balang araw dahil pareho na tayong mahina ang pandinig! Pangako, hinding-hindi kita iiwan."

Kaya, kaagad niyang sinilip ang mga ibang posts at inalam ang buong detalye. Napatakip siya sa kanyang bibig at halos mangiyak-ngiyak nang makita niya ang sarili sa screen ng balita, "This is not true!"

Sa sandaling marinig ang salitang "Inay" mula sa kanyang bibig, tunay na nalusaw si Jacob dahil walang ibang nakakaalam nito. Wala na ba siyang pagpapahalaga sa sarili? Hindi pa niya nagagawa ang ganitong bagay dati!

Tiwala. Tanging ang Panginoon lang ang hindi wawasak ng salitang ito. Tanging Siya lang ang hindi bibigo sa ‘tin. Dahil doon napagtanto ko na lahat pala nang bagay ay posible kung maniniwala ka. Kapag naniwala tayo sa Kan’ya.

“Teka, ba’t may ganito? Ano ba talagang gagawin natin?” “My baby. We will have our secret marriage.”

“‘Kung para makita lang ang mukha niya, ‘wag na. Wala ka ring makikita.” Lumabi siya. Bakit ba basang-basa siya ni Autie Rosette? Hindi bale na nga. Ngayon naman ay makikita na rin niya sa wakas si Miguel Villareal! Makapaghihintay pa siya ng ilang oras.