Invisible Tagalog Novels & Stories

Hindi nagsi-sink in sa utak ko ang lahat-lahat. "Hon? Gising ka na pala," bungad ni Lanche nang lumabas siya mula sa bajyo. Tanging ibabang parte ng katawan lamang niya ang natatakpan ng tuwalya. "Where are you going?" nagtatakang tanong ko sa kaniya. "Mr..Galvez invited me," sagot niya na ipinagtaka ko. Bihira mag-invite si Mr. Galvez, ang Financial Manager ng Carniva.

habang buhay ba akong magtatago habang buhay ba akong iiwas sa mga tao? "Biglang natulala si shannie sa kawalan habang tumutulo ang luha sa kanyang mga mata. Hinahanap na kaya ako nila mark ngayon ay aisle?paano kung makita nila ako?ayaw kong makulong.hindi ko naman sinasadyo.hindi ko sinsadyang magkaganito ako.

Sabi ko "This is r***e!"Sigaw ko. Pero imposible para makawala ako sa pagkakatali niya sa akin. Sinasapian ba siya? Para na siyang S*** Ma***c. He started to undress me. Anu bang magagawa ng mga luha ko sa pagkakataong ito. Hanggang sa manatili nalang ang mga paningin ko sa kisame. He ra**d me and used me over and over again. Siguro namaos na ako sa pagpigil sa kanya. Alam ko nakaraos nasiya at ngayon kinakalagan na niya ako pero hindi ko na siya nilingon pa at tumagilid nalang ako. Inayos niya ang aking blanket at iniwan na niya ako sa ganuong kalagayan. As if I was just a random w***re. I want to leave right now!.

sigaw niya sa akin at pilit na binabawi yung hawak kong bakal. Ilang sandali dahil sa lakas nito nakuha niya ang bakal at tsaka niya ako hinampas sa ulo gamit ito. Dahan dahan akong nahulog sa lawa habang nakabuka ang mga mata kong nakatitig sa matandang lalaking tumutulo ang luha habang tumatawa. Lumubog ako sa tubig at dahan dahan kong ipinikit ang aking mga mata... *

Bahagya akong napailing, sabay bulong sa sarili ko— “Baliw lang ang maiinlove sa’yo…” Mahina akong natawa, pero ramdam ko ang bigat sa dibdib ko. Habang nakatitig ako sa pinto na unti-unti nang nagsasara, biglang bumalik ang alaala sa utak ko—mga detalye, mga pahiwatig na dati’y hindi ko binigyang pansin. Si Nikolas… isang tagapagmana ng isang malaking kumpanya.

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗

May nakita akong isang note, kinuha ko 'yon at binasa. Good morning! Eat your breakfast before you go to work. Ily. Natigil ang pagbasa ko sa 'Ily' na nakalagay. Anong meaning nito? I love you? I like you? Napanguso ako dahil umaasa na naman ako.

Nagmagandang loob lang sya na dalhil sa hospital. “Naku, te, tigilan mo ang pagpapantasya kay Mr. Villacorta, hindi mo ba kilala 'yung taong 'yon? Sya lang naman ang tinaguriang kilabot ng chiks. Babaero 'yon. The notorious playboy in town.” Napatingin ako kay Kit. Nagdududang tingin. “Wag mo kong echosin ha.” Inirapan nya ako. “Hindi kita ineechos, no! Try mo kayang magfacebook, IG and twitter. Bakit ba wala kang soc acc. Naloloka ako sayo, saang bundok ka ba nanggaling?”

Mukhang matino naman s'ya wala rin akong nakitang kulang s'ya sa pag iisip. Nag tawanan nalang ang mag kaibigan hindi pa talaga kami kilala ni senyorito Lance hindi ba senyorita? Lolo gorang po ang tawagan naming dalawa, dahil s'ya po ang matalik kong kaibigan na si Maris po. Hindi po yan ang tunay n'yang mukha naka-suot lang yan ng maskara. Gorang tanggalin mo na yan para ka tuloy magnanakaw. Kinuha agad ni Maris ang maskarang suot n'ya para makita ang totoong mukha.

Dinala nila ako sa likod ng building saka pabatong binitawan sa gilid ng pader. "Bakit mo nilalandi si Kenji Sandoval alam mo bang hindi kayo bagay? Mukha kang paa at mukha naman siyang anghel" kumento pa ng isa. Makamukhang paa naman itong mga ito akala mo kegaganda.