Isa Pang Araw Lyrics 소설 & 이야기

I know we'll be alright this time Darling, just hold my hand Be my girl, I'll be your man I see my future in your eyes Baby, I'm dancing in the dark, with you between my arms Barefoot on the grass, listening to our favorite song When I saw you in that dress, looking so beautiful I don't deserve this, darling, you look perfect tonight Baby, I'm dancing in the dark, with you between my arms Barefoot on the grass, listening to our favorite song I have faith in what I see Now I know I have met an angel in person And she looks perfect I don't deserve this You look perfect tonight... *** Pagkatapos ng romantic dinner nila, kinuha na nila si Rare sa parents nila Xia na pinag-iwanan muna nila. Bago

We are still kids but we're so in love Fighting against all odds I know we'll be alright this time Darling, just hold my hand Be my girl, I'll be your man I see my future in your eyes Baby, I'm dancing in the dark With you between my arms Barefoot on the grass Listening to our favourite song When I saw you in that dress Looking so beautiful I don't deserve this Darling, you look perfect tonight Baby, I'm dancing in the dark With you between my arms Barefoot on the grass Listening to our favourite song I have faith in what I see Now I know I have met an angel in person And she looks perfect, I don't deserve it You look perfect tonight 🎶 When the song ended, my father and Luna reached me. God

The shining stars remind me of your smile And though I know that smile is not meant for me This heartache's gonna linger for a while I feel like crashing, drifting Sinking way too deep I feel like flying, dreaming Even though I'm not asleep And I pray to God to give me strength ‘Cause your beauty makes me weak But I'm not lying Even though I'm hurting I'll be here waiting And I'll keep crashing right into You… --- Nagising nalang ako dahil sa sunod-sunod na tunog ng doorbell, natulugan ko pala si Andrew habang kinakantahan niya ako, napangiti ako roon kasi nakalimutan ko pansamantala yung nangyari kagabi sa amin ni Levi.

Bakit hindi mo maramdaman Ikaw sa akin ay mahalaga Akin ka na lang Akin ka na lang Ang dinadasal sa araw-araw Akin ka na lang Akin ka na lang At maghihintay hanggang akin ka na Giliw Pinanlamigan ako ng buong katawan. I kept on cursing inside my head. Shit! ‘Yong song! Sa dinami-dami ng kanta na puwedeng patugtugin ng station na ito sa Cebu, bakit ito pa?

“Tonight I've fallen and I can't get up I need your loving hands to come and pick me up And every night I miss you I can just look up And know the stars are Holdin' you, holdin' you, holdin' you tonight” Habang kumakanta ako, pinunas ng daliri niya ang luha ko sa pisngi. Napansin pala niya. Ngumiti sa akin at pinisil ako. Saka siya naman itong napakanta ulit, I sing, “Tonight I've fallen and I can't get up I need your loving hands to come and pick me up And every night I miss you I can just look up And know the stars are Holdin' you, holdin' you, holdin' you tonight”

Marco PoV: "Diba...ang gandang pag masdan ang pag lubog ng araw." Nanghihinang sambit ng mahal ko at sa tuno nitong nahihirapan na magsalita. Ako na walang kapaguran mga luhang dumadaloy sa mga mata ko.

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗

sabay huminga ng malalim habang palihim na nag-iimagine sa bagay na iyon. "Masarap talaga iyon sa pakiramdam. Kita mo naman na iyan ang hinihintay ng lahat at iyan ang napaka special na araw para sa mga taong nagmamahalan. Tama na iyang pag-iimagine ko diyan baka hindi kana niyan makatulog sa gabi," pabirong sabi pa niya sabay napatawa. "Grabe naman 'to, magtatrabaho na nga lang tao," sabay tumawa at nagsimulang bumalik sa trabaho.

‘Maybe… it's too much to ask. Naglakad-lakad siya sa dalampasigan, dinadama ang simoy ng hangin na h*******k sa kanyang balat. Sinisipa niya ang pinong buhangin na inaanod ng mga alon patama sa kanyang mga paa. May sumilay na ngiti sa kanyang mga labi. Kay ganda nga namang pagmasdan ang malapit na papalubog na Haring Araw. Sa wakas at makakapagpahinga na ito.

Pakiwari niya ay pinipiga sa sakit ang puso niya. Tumaas baba ang dibdib niya na tila kinukunsola ang sarili. Nang bahagyang makaramdam ng kaginhawaan ay sinipat niya ang kamay ng orasan sa gilid ng kama. Mag–aalas otso pa lang ng umaga. Mabigat ang dibdib na bumangon siya upang magtungo sa banyo at upang maghanda. Ngayon ang huling araw ng labi ng kanyang papa dahil mamayang hapon ay ihahatid na ito sa huling hantungan. Ito ang huling sandali na makikita niya ang pinakamamahal na ama, subalit gayon pa man ay mananatili ito sa puso’t isipan niya hanggang sa siya’y nabubuhay.