Isabella I Of Castile Novels & Stories

Kaya naman pinagbigyan ako ng King Levi na mamili kung sino ang gusto kong pakasalan, dahil alam naman niyang isa sa mga anak niya ang karelasyon ko noon. That time I was dating Izaak, that's why I didn't hesitate to choose Izaak to be my husband. I guess I was so stupid to let Izaak used me for his ulterior motives. Then, years later, Izaak and I got married, pero limang buwan pa lamang na kasal kami nagkaroon na kaagad siya ng ibang babae, he met Izabel Brandenburg, who's a daughter of Duke Brandon Brandenburg, who is also greedy for the throne. Pagkatapos na pakasalan ni Izaak si Izabel, tinawag na akong ‘Fallen Queen of Faeroe kingdom’.

ani Aling Isay, ang mayordoma sa mansyon. “Mahal ko. Na-miss na kita,” ani Don Emilio at niyapos ang babae. Umismid si Aling Isay. “Akala ko ay nakalimutan mo na ako.” “Mangyayari ba naman ‘yon? Masyadong lang madaming nangyari. Malapit na nating makuha ang yaman ng mga Castillo.” “Dapat mo akong isama sa tagumpay mo. Tinalikuran ko si Isabella at pumanig sa’yo.”

Ang mga tao ay masaya at may trabaho, at ang lahat ay nagtutulungan para gawin itong mas maayos. Si Isabela ay naging alkalde ng bayan — ang pinakabatang alkalde sa kasaysayan ng Bicol. Ginawa niya ang lahat para tulungan ang mga mahihirap, palakasin ang agrikultura at pangingisda, at tiyakin na lahat ay may access sa edukasyon at pangangalagang pangkalusugan.

Maganda, maputi, may mga matang puno ng lambing. Parang biglang kumabog ang puso ni Celestine. “Adrian…” mahinang sabi niya. “That woman… she looks familiar.” Ngumiti si Doña Mercedes. “She should, señorita. That’s Señora Isabella Villarreal.” Halos hindi makagalaw si Celestine. “Isabella…?” bulong niya. Dumating si Mr. Villarreal mula sa hagdan, marahang naglakad papalapit. “You came,” sabi niya, may ngiti ngunit halatang mabigat ang loob. “I’m glad.”

dagdag niya pa nang may pang-aasar. “Tumigil ka nga, suportahan mo na lang kasi ako. Akin na nga iyang white envelope ko,” naaalibadbaran kong utos sa kaniya. Naiiling na lamang niyang inabot iyon sa akin. Apat na taong gulang pa lamang ako nang ampunin ako ng pamilya Castillo. Ang pinakamayamang angkan sa Isabela noong panahong iyon. Walang anak na babae si Mommy Marianna, tanging dalawang lalaki lamang ang naging anak niya sa kaniyang namayapang asawa. Kaya't nang masilayan niya ako noong musmos pa lamang ako. Hindi siya nagdalawang-isip na ako'y ampunin kaagad.

Bumuga siya ng hangin bago inalis ang tingin sa binata. "Dahil hindi puwede." "Bakit sa dami ng lalaki sa mundo, bakit sa ninong mo pa ikaw nakipagrelasyon? Bakit siya pa ang inasawa mo?" malumanay ang tinig ni Conrad. Humugot ng malalim na hininga si Isabella bago nagsalita. "Iyong dati niyang kinakasama na si Clara, niloko siya. Ipinagpalit siya sa tarantado kong ama. Bakit tarantado? Nang mabuntis niya si mama, sinabihan niya na ipalaglag na lang ako dahil ayaw niyang mabuhay ako sa mundong ito pero hindi iyon ginawa ni mama. Kahit hirap siyang buhayin ako, kinaya niya. Hanggang sa mawala na lang siya, hinanap ko si papa at nakiusap na sa kanya muna ako titira pansamantala hangga't hindi

Puno ng kuryosidad na tanong ko pa habang di magkamayaw sa pagwawala ang dibdib ko. "Matagal na iyon nangyari Ma'am ganda eh, pero sa pagkakatanda ko ay Isabela ang pangalan nung babae. Montegrande ata yung apelyido. Naku! Parang iyon nga. Hindi ko yon makalimutan dahil sobra iyong iniyakan ni Doña Olivia." At sa salaysay niyang ito ay tuluyan na akong nanginig at nanghina kaya napaupo ako.

Wala na ang kaniyang bagsak na balikat at inosenteng mukha; ang aninong aninag sa kaniyang likuran ay ang anino ng isang haring handang pumatay para sa katarungan. ​"Lumabas ka na, Isabella," malamig na sabi ni Cyrus. ​Mula sa likod ng isang dambuhalang crane, lumitaw si Isabella. Suot niya ang isang itim na leather jacket, at sa kaniyang kamay ay isang lumang leather case—isang bagay na pamilyar kay Cyrus. Iyon ang briefcase ng kaniyang ama. ​"Akala ko ay hindi ka na darating, Cyrus," sabi ni Isabella. "O baka natatakot ka na ang pamilyang Sandoval na kinalinga mo ay ang mismong pamilyang pumatay sa iyong nakaraan?"

mga tanong ni Isabella na bahagyang ikinabuntong hininga ni Selena, dahil kahit siya noon pa man ay hindi makapaniwala sa nagawa ng kaniyang ama para lang sa posisyon at kapangyarihan. "Hindi ko maitatanggi ang mga nagawa ng aking ama sa pamilya ng mga Vasile, kung may magagawa lang ako noon para pigilan sila ay ginawa ko na. But my father was thirst for power, his greed for position to lead his birth country overtakes his decisions. At ang kuya ko ay walang choice kundi ang sumunod upang matanggap ni Papa ang babaeng minamahal ni Kuya Matteo, and that's Amara. Walang kapatawaran ang ginawa ng aking ama, the reason kung bakit na-exile ang pamilya namin sa Romania. Greed, envious took my fath

“Alam mo ba, Eris… bago ako naging tagagawa ng uniporme ng Sanctum, ako ang personal na sastre ng iyong ina?” Napatigil ang mundo ko. Ang buzz ng karayom ay tila naging background noise na lang. “Anong sabi mo?” “Huwag kang gagalaw,” babala niya habang patuloy ang pag-ukit ng petal ng rosas. “Kilala ko si Isabella Valderama. Napakaganda niya, parang ikaw. Pero ang ganda niya ay naging sumpa. Noong panahong sikat pa ang inyong pamilya, madalas siyang pumunta sa akin para magpatahi ng mga gown na may matataas na kwelyo at mahahabang manggas. Bakit?”