Isaiah 64:8 の小説・ストーリー

Thank you sm to everyone! Revelation 2/2

Pareho kasi nilang namana sa ina ang hilig sa paghahalaman. Humugot ng malalim na hininga si Jhaz bago sinumulang magsalita sa madla. “Thessalonians 4:13 reads, ‘Brothers and sisters, we do not want you to be uninformed about those who sleep in death so that you do not grieve like the rest of mankind, who have no hope.”

Unti-unti iminulat n'ya 'yong ulit at kasabay nang pagbukas ng talukap ng kanyang mata ay ang pagguhit ng isang ngiti ng mamataan si Isaiah na nakatayo sa tapat ng pintuan ng van. Nakaposas ang kamay n'ya at may restrain pang nakapaikot sa itaas na bahagi ng kanyang katawan, sa bawat paghakbang na ginagawa n'ya ay ang pagtutok ng mga baril sa kanya.

I’m just so glad that Kier didn’t give up on us. We beat fate. Napatunayan naming dalawa that nothing is stronger than love. Nagawang baguhin ng pagmamahalan namin ang nakasulat sa bituin at ngayon sobrang saya ng puso kong kasama ang lalaking pinakamamahal ko at ang tatlo naming anak. Indeed; Isaiah 16:20 ‘When the time is right, I thy Lord will make it happen.’ Hanggang dito na lang.

Hindi siya sumagot at mabilis na iniiwas ang mga mata na nagsisimula na naman mangilid ang mga luha sa mata niya. “Kung problema sa pag-ibig ‘yan. Tama, ang napuntahan mo na Isla. Because this island is known as Everlasting Island. Kung may pag-ibig na nawala, may pag-ibig na darating sa tamang panahon. Ika nga sa bible verse ng Jeremiah 29:11 “For I know the plans I have for you. Plans to prosper you and not to harm you, plans to give you hope and a future.” Kaya kung ano man ang sakit na nararamdaman mo sa ngayon. Ang kapalit niyan ay walang hanggan na kaligayahan. Baka kaya ka nasasaktan ngayon dahil ang mga plano mo sa buhay ay biglang naging malabo ng matupad.” Nakangiti pa siyang inakb

tugon niya habang nakatingin sa ibang direksiyon. "Gano'n ba? Maraming salamat." Nginitian ko siya kahit na hindi niya nakikita. Mayamaya, sumakay na kami. Habang nasa biyahe, inilabas ko ang aking bibliya para magbasa ng isa o dalawang verse. 1 God is our refuge and strength, always ready to help in times of trouble. 2 So we will not fear when earthquakes come and the mountains crumble into the sea. (Psalms 46:1-1 NLT)

Iyon ang huli kong sinabi sa kaniya bago ako tumalikod at maglalakad na sana paalis nang bigla niya muli akong tawagin. “Ate Aliyah!!!” “Bakit?” tanong koa nang malingon ulit siya. “Psalms 37: 24!” sigaw niya na kinakunot ng aking noo. Bible verse? “Though he may stumble, he will not fall, for the Lord upholds him with His hand.” salita niyang muli na galing sa bible verse na kaniyang sinabi. Hindi ako agad nakapag-react dahil sa prosesong ginawa ng aking utak, ngunit nang maunawaan ko iyon ay naramdaman ko na ang pagtulo ng isang butil ng luha sa aking pisngi.

Binaon ko ang aking mukha sa una ko nang tumunog ang cellphone ko at bumungad sa akin ang mga mensahe galing kay Luke sa messenger. Luke: Before you go to bed I just want to share a verse with you from thwe Bible. This keeps me from overthinking a lot these days. Luke: It is found in Isaiah 41:10, "Have I not commanded you? Be strong and courageous. Do not be afraid; do not be discouraged, for the Lord your God will be with you wherever you go." Luke: I'll pray for you. Goodnight and see you on Monday. Hindi ko mapigilan na mapaiyak dahil sa nabasa. Hindi ko alam kung bakit sobrang bigat ng pakiramdam ko ngayon.

Pakiramdam ni Fane ng kaunting takot habang tinitingnan niya ang mga ito. Sa mga sandaling ito, narinig ang boses ni Isaiah mula sa malayo, “Hindi ako makalabas!” Sumigaw siya ng malakas, “Nagkalat ang mga talulot sa paligid, hindi ako makakita ng maayos. Hindi man malakas ang mga atake nila, pero sadyang napakarami nila. Hindi na namin kayang tagalan ‘to!”

Mabuhay ka hanggang dulo END OF CHAPTER 68