Novel & Cerita It's Never Late

At least naman hindi sa batugan na lalaki napunta ang kaibigan niya. “Palagi naman siyang late umuwi. Minsan nga madalaing araw na,” mahinang saad ni Graciella. Sa totoo lang mahirap arukin si Mr. Young.

“Hinintay kitang umuwi kagabi, but you didn’t come…” “Lulu, am I late again?”

May panibagong message. From Vicente. Vicente: Don't be late. Napadilat ako. I stared at the message for a few seconds. Seriously? Agad akong nag-type ng reply. Me: I wasn't late last time. Mabilis din siyang sumagot. Vicente: Ten minutes. Napaupo ako sa kama. Me: Traffic. Vicente: Excuse. Napangiti ako habang nagta-type. Me: Reason.

Nakahiga si Gabby sa pera at lahat kaya nitong bilhin. “See you tomorrow. Alas nueve daw ng umaga ang start ng party kaya huwag kang late.” Nakangiting wika niya pa dito. Napangiti naman ito na may nanunudyo na mga tingin na tumitig sa kanya. “Sino ba sa ating dalawa ang palaging late? By the way, anong oras pala kita susunduin bukas?” nakangiting tanong nito. Saglit siyang nag-isip bago sumagot

Kahit hindi niya sabihin, kahit wala siyang reklamo. At ako naman, ako ang bigong makasabay. Malay ko ba nga kasi? Wala naman siyang sinabi na sabay pa rin kami kumain. Ang alam ko, kapag sinabing late na ang uwi, ibig sabihin no’n ay yung tipong abot na sa dis-oras ng gabi. ’Yung wala na talagang chance na makasabay siya sa hapunan.

Naghesistate si Noah sandali, “May gathering ngayong hapon sa kumpanya, gagabihin ako ng uwi.” Nakakapagtaka iyon, hindi tumatawag si Noah na uuwi siya ng late noon. Bakit ginagawa niya ito ngayon? Ngunit kakagising lang ni Agatha at pagod na pagod pa rin siya kung kaya’t ang isinagot niya na lang kay Noah ay, “Okay.” Hindi ibinaba ni Noah ang tawag, na para bang may gusto pa itong sabihin.

“Umayos kang babae ka. Lumilihis ka sa usapan.” “Ay, oo pala. So ayon na nga, gusto niyang magkita na kayo mamayang gabi kaya dalian mo na at pumunta na kayo sa airport. Tsaka tayo kasi ang humihingi ng konting oras nila kaya wala tayong karapatang magalit kung gusto nilang i-schedule iyong meet-up ahead of time. And keep in mind, once you are late to meet him at the designated time, the deal is immediately off… ‘yon iyong paalala sa atin.”

Actually kung nasa pilipinas ako, kahit 6:30 pwede ako mag prepare Kasi Naman Walang paki Ang mga people duon kahit late sila yong iba nga Ang katwiran ay; "It's better to be late than never" Well, di ko masasabing tradisyon yon Ng Philippines, Ewan ko ba kung bakit ganun Basta Ang alam ko iba Ang mindset naming mga pilipino Kasi we always enjoy the life everyday and so Hindi uso Ang pressure. Hindi ko naman sinasabi na mga irresponsible kami sadyang alam lang namin Ang pag kakaiba Ng responsibility at Happiness.

, hindi niya alam kung maiinis o natutuwa siyang dumating ang binata kahit sobrang late na. “As you always say, better late than never!”, nakangiting pahayag ng binata at inirapan niya ito. “Gosh! Hindi mo alam kung gaano ako naistress sa mga magulang natin, anong pinagsasabi nilang engagement? Okey lang ba sila?”, hindi niya napigilang magvoice agad dito. Agad naman hinagod ng binata ang kanyang likod habang nakangiti sa kanya.

Kaya kakamadali ko kanina ay hindi ko na nagawa pang i-check kung nadala ko ba ang lahat ng kailangan ko, tapos kung kailan nakarating naman na ako rito ay saka ko naman naalala ang telepono ko na kailangan na kailangan ko sa maghapon. Late na nga ako, tapos isa pa itong telepono ko na nakikisabay talaga at ayaw magpakita! Nakakabanas naman talagang tunay! "You're late," turan ng parang pamilyar na tinig. Isn't it obvious? Kairita, ah. Bakit kailangan pang ipagdidikan? Nang-iinis ba ito?