It's Never Late Novels & Stories

sagot ko sa kanya. “Basta maayos ang tulog mo at hindi ka puyat ay kahit maaga ka lagi pumasok. Pero kung ikaw ay puyat mas okay na kahit medyo late ka, wala naman problema kung paminsan-minsan ay ma late ka,” sabi niya sa akin kahit naman para sa akin ay hindi ‘yon okay. “Salamat po–”

Compatible kami. Tumayo siya agad nung nakita ako. Akala mo formal meeting, pero may softness sa mata niya. “Right on time,” he said. “You sound surprised.” “I am. Most doctors I know are late.” “Most CEOs I know cancel last minute.” Napangiti siya. “Touché.” The restaurant was quiet. Dim lights. Warm wood interiors. Walang masyadong tao. The kind of place na pinipili ng mga taong ayaw mapansin.

end. Salamat po sa lahat ng sumuporta sa aking story.Pasensia na po sa laging late update.🥰❤️❤️❤️😒

Hindi ko alam kung bakit labis akong naapektuhan sa mga salitang nagmula sa title ng mga CD. I shouldn't be affected by this silly thing. Atomatikong lumipat sa kaniya ang paningin ko nang magtaas siya ng panibagong CD. It was an album by Drake, that says If you're reading this, it's too late. His cold stare nearly sent frosts beneath my skin. Nangunot ang noo ko. It's too late, why? Because he already fell? I quickly shrugged the thought off. Asa ka pa, Kelsey.

See yah later😉😏. Damn I won't let him ruin this day!

" ulas ni Harold. Yeah. I was late. Late ko na nakilala si Felize. Late ko na na-realize kung gaano ako ka-asshole para hindi malaman na hindi pala si Noelle ang ina ng mga anak ko. I am always late whenever Felize is suffering. I fvcking hate it! But being late doesn't mean I will never come for her. I won't lose her because I'm late. Umiling ako. "I'm not late this time, I'm on time to fvcking kill you."

Hihintayin na lang namin sila para sabay-sabay na kaming pumasok sa restaurant. Hindi nagtagal ang paghihintay namin kay Nikky dahil dumating siya kaagad. Pero as usual, ang isa naming kaibigan ay wala pa. Hindi talaga nagbabago si Mildy. Dati pa siyang palaging nali-late na dumating sa aming meeting place kapag may usapan kami.

Ito pa naman ang isa sa pinaka-ayaw kong eksena, ang ma-late! Ayokong makakuha ng atensyon sa pagdating ko ng late sa klase, no! Kahit basagulera ako ay hindi ako nali-late dahil kapag mali-late na ako ay hindi na lang ako pumapasok sa klase, ganoon din naman kasi. Kaya itong nangyayari ngayon sa akin ay halos isumpa ko na si Yohan, kung hindi siya pabagal-bagal ay nandito na kami kanina pa.

At nangako siya na pag-iigihan niya ang kanyang trabaho. "Ang aga mo talaga palagi, girl! Ikaw na ang early bird!" sabi ng katrabaho niyang si Eli. Nginitian niya ang dalaga. "Syempre naman. Ayoko kasing ma-late. Mas gusto ko na advance ako ng ten to fifteen minutes pagpapasok dito. Para kung sakaling may nakalimutan akong gawin, magagawa ko pa dito. Basta, mas mainam na maaga kaysa late."

Sagot ko habang bumababa. Hahawakan niya pa sana ang kamay ko pero hindi niya iyon naabutan kaya naiwang nakaangat ang braso niya. "Pumasok ka," Mariin kong iniling ang ulo ko. "No way!" "Anong no way? Yes way. Pumasok ka ngayon. May oras ka pa." "No, there's no time. I'm already three hours late." "Better late than never." Sagot naman niya. Humarang siya sa daraanan ko. "I'll call Hazi to fetch you or you're going alone?"