Japan Script Novels & Stories

Kaya lilipad kami ng Japan bukas ng hapon para pumunta doon…. Hindi ko nagawang tapusan ang akda na aking binasa dahil isang alaala ang biglang pumasok sa aking isipan. Kinilabutan ako ng maalala ko ang huling sandali na makasama ko si Crista bago siya mawala. Halos sumabog ang aking puso sa sobrang lakas ng kabog nito. Even though I was terrified, my hand turned it to the next page.

Bitbit iyon ni Baste, dahil gusto niyang siya ang magsuot, kahit na maliit lang naman iyon at hindi masyadong mabigat. Napakagat ako ng labi habang nakaupo sa dulo ng slide at yakap ang sarili, pinipigilang umiyak. Pero kahit anong gawin ko, ayaw magpaawat ng mga mata ko at tinuloy ang pag-iyak. I’m not good at Japanese, unlike the Sierras who can fluently speak other languages as if it’s their mother tongue. English lang ang alam ko, pero hindi naman marunong ang mga Japanese mag English, kaya ang hirap makipag-communicate.

Pagkatapos ay tumigil ito, at muli akong tinititigan sa aking mga mata. "I have a business plan that I want to build in the Philippines, so I need a trusted person for the money I will allocate. I know it's hard to find that person, especially when it comes to money. Shikashi, watashitachi ga keiyaku o musubi, watashi no rūru ni shitagau koto ga dekireba, koko Firipin de watashi no bijinesu o kanri suru tokken o anata ni ataemasu (but if we can create a deal and follow my rules I will give you a privilege to manage my business here in the Philippines)" ang paglalarawan ng matandang hapon.

" (mom and dad) "Ahh. So sad baby, I really miss you na, be with me kudasai." (please) "Three days palang naman kami dito sa Japan, baka sa linggo makakabalik na kami." "Hai. Watashi w*, anata o aishiteimasu Anthea." (Okay. I love you anthea) "Watashi mo. Jibun o daiji ni shite kudasai. Mwuah! Sayonara denstah." (Me too. Take care of yourself baby. Goodbye Denstah.)

"Ignorante at supladong brat! Sayang naman ang gwapo mo! Ngayon, tuturuan kita ng leksyon at papasakop ka sa babaeng Hapon!" Sa mga mambabasa! ninakaw ang aming nilalaman. Mangyaring kopyahin at hanapin ang link na ito ” https://tinyurl.com/39hpcn6j ” upang suportahan kami Patuloy sa pang-aasar sa kanya ni Jordan. "Grabe ang English mo. Ang hirap pakinggan. Mag-Japanese ka na lang. Naiintindihan kita." Galit na galit si Uehara Yumi. Hindi na siya nagdalawang isip. Kailangan niyang turuan ng leksyon ang mayabang na lalaking ito!

Inilabas ni Charlie ang cellphone at nakita niya ang pangalang ‘Tyler’. Sa tuwing nagsesave ng contacts ang mga Japanese sa kanilang cellphone, madalas na gumagamit sila ng Oskian characters. Kapag naglalagay sila ng contact para sa isang Oskian na kakilala nila, natural lang na Oskian characters rin ang gamit nila.

“May naka-one nighstand ako sa Japan.” Napanganga si Jillian kaya humagikhik ang kaibigan. “He’s Japanese. A hot Japanese man! He’s really good in bed.” Hindi pa rin siya nakapagsalita kaya humalakhak na ang kaibigan. “Ikaw kaya ang nagsabi sa akin na mag-enjoy at huwag lang puro hotel at pasyal ang atupagin ko.” Hindi niya alam kung tatawa ba siya o iiyak.

Para bang may isang tao na handang-handa nang putulin ang ulo ko. "Sā, sā…… taihendesu yo ne? Issekinichōdesu yo! Hoshikatta mono wa mō te ni iremashita yo. Ato wa Romanofu-ka ga futatabi Nihon ni ashi o fumiireru no o matte junbi o suru dakedesu. Shibuya de machibuse shite kudasai." ( "Now, now... it's that bad right? Two birds in one stone! You already get what you wanted. We'll just wait and get ready for the Romanov to set foot here in Japan once again. We're planning to ambush them on Shibuya." )

sabi ko habang naka taas ang dalawa kong kamay a sign of surrendering defeat Shujin means master.. ngayon ko lang napansin, kapag nandito ba matik na matututo ka magjapanese? gago ano anime lang? "Sasanayin kita, emotionally, physically at mentally" "Magiging avatar na ba ako pagtapos nito?" Hindi niya pinansin ang tanong ko at patuloy lang siya sa pagtatalak Too many blah blah blah later, "Ilalabas natin ang kapangyarihan mo ng tuluyan"

If there was spring in the Philippines, this was the perfect example of the feeling of spring, the warm that coms after the cold winter snow. Juancho’s lips found its way to my forehead. “I love you, mahal kita, w*tashi w* anata wo aishitemasu, aishiteru,” bulong niya sa akin. “I love you too, mahal na mahal kita,” masaya kong sagot sa kaniya. “At last you’ve said it, hindi na lang ako sasagot sa Japanese mo kasi hindi ko alam okay?” pabiro kong sabi.