Japan Script Novels & Stories

Parang bagong gising lang ito gayong alas dos na malapit nang mag-ala una ng hapon. "Ramona, nakabalik kana?" "Uh huh, kadarating ko lang," sagot ko. Ni-loud speaker ko ang tawag at ipinatong sa ibabaw ng dresser ko ang cellphone. Sinimulan kong hubarin ang suot kong pantalon. "How's Japan?" excited na tanong nito. "Ayon, maraming Hapon," pamimilosopo ko sa kaniya. "Dapat iniwan mo na sa Japan iyang pagiging walang kwentang kausap mo," pikon na wika nito na ikinatawa ko.

Akmang sisigawan niya ito dahil sa sobrang inis ay hindi niya nagawa dahil dumating na si Jc. Pinilit niyang ngumiti ng kunin ni Jc ang kamay niya. "Love, next month ay magpunta tayo ng Japan. Gusto ko sanang magbakasyon kasama ka. Gusto kitang masolo." Nagtataas-baba ang kilay nito ay mayro'ng pilyong ngiti sa labi.

"Hmm... Nasaan kaba ngayon? Pwede ba tayong mag kita?" "Oh shot! Nasa Japan ako ngayon Gramps. Give me 2 hours, maya maya lang ay nanjan na ako" Mag sasalita pa sana si Gramps ng biglang patayin ni JR ang tawag para mag ayos para lumipad pabalik ng Pilipinas. Isang oras lang ang pagitan sa kanila sa Japan kaya maya mayang ala una lang ay meron na si JohnRobert. Habang wala pa ito ay aayusin nya na ang mga papeles.

Dito kasi sa Japan, walang Alina na maganda, sexy at matalino. Iyon lang at nagawa ko pa mag-joke sa sarili. After a short ride from the airport, we arrived at a small, cozy restaurant. Mayroong nakaukit na Japanese characters sa harap nito na kahit anong pilit kong basa ay hindi ko talaga kaya. Corny man pakinggan pero parang ang puso ko ang nakabasa kaya ganoon na lang ang pag-doble ng excitement na nabuo na naman sa loob ko.

"Alright. Tatapusin ko lang itong mga papeles na kailangan kong pirmahan. Then we'll go, okay?" "Okay! Ay! Wait, I have something to sabi!" "Ano na naman iyon?" Naupo ako sa tabi niya at kumain din ng tsokolate. Excited siyang humarap sa akin. "Did you know, hubby, we are so bagay talaga!" "I know." "Hindi! I'm talking about our pangalan! Kasi my name Yuji is from a Japanese origin na ang isa sa mga meaning ay second!"

“Nihongo ga hanasemasu ka? (You can speak Japanese?)” “Hai. Watashitachi mo izen Nihon ni sunde imashitaga, anata mo sore o shitte iru to omoimasu. (Yes. We also lived in Japan before and I’m sure you know that too.)” I responded scornfully and gave him a look. “Kuso! (Fuck) focus on the road!” he shouted out of his lungs. “Will you be mine, then?” I Interrogated. “Just focus on the damn road and slow down, Onegaishimasu! (Please!)”

Nang tingnan niya ang screen ng kanyang telepono, nakita niya ang pangalan ni Trish. Pagkasagot pa lamang niya ng tawag ay agad na narinig niya ang masiglang boses ng kaibigan. “Ysa!” halos masigaw na sabi ni Trish. “Japan is really amazing. I like it so much! Ang lugar na tinutuluyan ko ngayon ay parang ibang mundo. May mga tao rito na ilang buwan nang naninirahan dito. They just live quietly, enjoying life every day.”

Dahan dahan naman na tumango si Lucas at saka siya umayos ng kanyang pagkakaupo. “Alam mo ba hindi ko talaga akalain na papayag ka na sumama rito sa Japan. Akala ko kasi talaga ay hihindi ka dahil madalas na mainit ang ulo mo sa akin at para bang ayaw mo akong makasama,” sabi pa ni Lucas. Natawa naman si Athena dahil sa sinabi na iyon ni Lucas.

mahabaging langit, pupunta kaming Japan? "Yup, pupunta tayong Japan. Gusto kong doon idaos ang kasal ko kay Lian, lalo pa't paboritong bansa niya ang Japan. Tatagalogin ko na, in case hindi mo maintindihan." Kalmado niyang pahayag saka naupo sa single sofa. "P-Pero, Sir. Wala akong Visa, o kaya Passport." Talima ko tungkol sa mga requirements na wala ako. Meaning, hindi ako makakalusot sa airport, at mas lalong hindi ako makaka-apak man lang sa Japan!

Humigop ako ng mainit na black coffee na pinatimpla ko sa kasambahay. Maya maya pa ay sunod-sunod nang pumasok ang mga notification. Japan Acquisition Team. Online na. Lumabas sa screen ang apat na tao. Mga tauhan kong ipinadala sa Japan dalawang araw na ang nakalipas. Hindi sila interior designers. Hindi rin sila contractors. Mas mahalaga ang una nilang misyon doon at iyon ay ang humanap ng tamang lokasyon. “Good morning, everyone.”