Jaygarcia Saturn Novels & Stories

Sa loob niyon ay ang GPS na si Saturn mismo ang naglagay. “I found him,” Saturn said. Napaayos ng upo si Crassus. “Where is he?” “He stopped moving. Wait,” Saturn said as he frowned at the screen. “What is he doing in that place?" “Saturn..” “I already send the address. It's in your navigation screen.” Mayamaya pa ay biglang nabuhay ang dash tablet sa kotse ni Crassus. Tinipa niya iyon at binuksan ang email.

sagot ni Aya at sinulyapan siya. “Julian is our six months old son,” sabi ni Aya sa kanya. “Oh,” tanging sagot niya, dahil tila hindi man nagbago ang katawan ni Aya kahit nanganak na ito. Seksi pa rin ito gaya ng dati. She’s wearing a plain loose shirt na naka tuck in sa high waist pants nito, and boots, and she is really stunning. Halatang masaya sa buhay at masaya sa piling ni Joshua Tragora.

Sambit ni Sammy habang papalabas na sila ng opisina. "Mr.Salazar." Agaw pansin ng isang lalake na medyo may edad. "Mr.Garcia" Lumapit siya sa lalake at kinamayan ito. Si Mr.Wiliam Garcia ay isang attorney ng may ari ng kompanyang pinagtatrabahuan niya. Hindi niya kilala ng personal ang may ari ng kompanya pero ayon sa attorney ay kilala daw siya nito.

Kasalukuyan akong nasa opisina ko sa isang restaurant na pagmamay ari ako, mayamaya pa ay bumukas ang pinto at pumasok ang isa sa mga empleyado ko. “Ma’am, may naghahanap po sa inyo sa labas.” anas niya. “Sino daw?” tanong ko. “Gabriel daw po ang pangalan, siya yata ‘yong kasama niyo nakaraan.” At dahil sa sinabi niya ay inutusan ko siyang papasukin sa opisina ko ang binata. Hindi din nagtagal ay bumalik ito kasama si Gabriel at pagkatapos ay iniwan niya na kaming dalawa.

Pero kahit na, hindi siya pwedeng pumayag na aapak-apakan lang! Ngumisi si Joaquin at pinasadahan siya ng tingin. “Ikaw? Iba-back up ng SGC? At ano ba ang SGC? Hindi ako natatakot. Anak ako ni Jacobo Galvez at pag-aari namin ang Galvez Technology. Kung gusto mo talagang mapirmahan ko ang papeles, hihingi ka ng tawad sa akin at susundin ang lahat ng gusto ko. Simple lang naman ang hinihingi ko, ah? Madali mong magagawa iyon. Pero kung mananatili ka pa ring maarte, hinding-hindi mangyayari ang project na sinasabi mo habang nakaupo ako sa pwesto ko. Maging matalino ka at dapat alam mo kung anong makakabuti para sa trabaho mo, Miss Garcia.” “And what's good for her? Can you tell me what's that?”

SA HINUHA NG babae ay malamang binanggit ni Jomar kay Jago ang nangyari sa Body Works last time. Syempre, nasaksihan din ni Jago noong inutusan niyang bumili ng napkin si Stephan kaya malamang ay naghihinala itong kinakalantari niya ang isa sa mga kaibigan niya. Malamang iyon ‘yun. Santiago was a very shrewd man, and any abnormality would arouse his vigilance. Don't be fooled by his young age; when it comes to being cunning, he was no less shrewd than those old foxes who had been in the business world for decades, and perhaps even surpassed them.

Sumingit si Harvey ng maingat, “Maganda hindi ba?” “Atsaka… Aso ka ni Hector Thompson, hindi ba?” “Bago ka niyay inutusan na pumunta dito, hindi ba niya sinabi na ang God of War ay hindi espesyal para sa akin?” Tugon ni Jupiter ng may tingin ng panlalait, “Harvey, masyado mataas ang tingin mo sa sarili mo. Kailangan ko ba na maghintay sa utos ni Young Master Thompson para asikasuhin ang isang tulad mo?”

Samantala, iniabot ni Monica ang gintong itim na card na ibinigay sa kanya ni Roberto sa sales clerk. “Here. Swipe this.” Tinanggap ng clerk ang card, at pagkakita sa nakasulat na salitang Aguilar sa likod, agad na lumaki ang kanyang mga mata. “OMG! Ito nga ang card ni Mr. Aguilar, ang isa sa pinakamayamang tao sa mundo! Talagang anak ng pinakamayamang tao si Miss Garcia!” Napailing pa ang isa sa mga babaeng salesgirl.

utos ni Padre Tiago. Nataranta akong lumapit at aabutin ko sana ang kanang kamay niya ngunit nakasuksok iyon sa kanyang bulsa. Babawiin ko na sana ang kamay ko dahil baka hindi rin lang niya i-aabot ang kamay niya ngunit nagsalita siyang muli. Ubos na rin ang tabako niya na ngayon ay nasa ash tray na. "Nagdala ka pa ng pasanin mo Santiago. Mahihirapan ka lang sa paggawa ng mga bagay na iyon kapag mayroon kang bagaheng ganito," wika ni Padre Isagani.

tama naman ako diba? Para pa ngang isinapuso pa ni Ma'am ang kasabihan na iyan eh. Paano naman kasi ang ugali my god. Hindi makain ng aso sa sama. Kabado na ako ngayon. Mag sasama na kasi kami ni Ma'am Jane sa iisang bubong. Iniisip ko kung paano pakisamahan ang isang kampon ni satanas sa kasamaan ng ugali. Binitbit ko na ang dalawang maleta naming dala, magaan lang naman sya kasi konti lang naman ang laman Ng mga ito.