Jeremiah Ong Pictures Novels & Stories

Kahit na galit na galit ako kay Jeremiah dahil sa ginawa niya ay hindi ko na lang ito masyadong pinansin, dapat ay good vibes lang ang narito. "Okay! Game na tayo, ah!" sambit ng photographer dahil handa na kami. Katabi ko rito si Louis at ang aking mga kilala, si lola Aming ay nasa tabi ko lang din at ang iba pa. Magsasalita pa muli sana ang photographer para sa gagawin namin at nagbigay pa siya ng guide kung paano ang ayos para lahat kami ay kita sa iisang larawan pero biglang nagsalita si Jeremiah.

At ngayon, may ilang paghahanda na si Jeremiah. Balak niyang mag-ayos ng ilang photographer na may suot na normal na damit upang sumali sa ancestor worship ceremony. Pagkatapos nito, hahayaan niya silang kumuha ng ilang litrato at video ng ancestor worship ceremony. Pagkatapos ay pipiliin nila ang mga litrato na may pinakamagandang epekto at ibibigay ito sa media para ma-publish. Kung gano’n, hindi niya lang mapapakita ang lakas at kilos ng pamilya Wade sa mga tao sa bansa, ngunit malalantad niya rin si Charlie at ang ibang supling ng pamilya Wade sa publiko.

Nganga? My phone beeped once again. Ngayon ay kay Jeremiah na talaga nagmula ang mensahe. Jeremiah: You okay? I'm waiting for your reply. I'm worried about you. Napangiti ako dahil doon. You're really the best, Jeremiah! How I wish lahat ng lalaki ay katulad mo. Pero kung ganoon ang mangyayari, baka naman ma-displace ang mundo sa pagiging mahangin niyo?

SI Jerome ay akmang lalapit subalit tinapunan niya ito ng masamang tingin. Jerome Sison was a tall guy, at hindi nagkakalayo ang laki ng mga katawan nito. But Jerome Sison should know better. He could fight. And he could kill him if he wanted to. H'wag siya nitong susubukan. At piliin nito ang babaeng susulutin! F*ck. He was getting out of hand. His mind was a mess; kung ano-ano na ang naiisip niya.

Basta ganoon, hindi ko alam ang eksaktong tawag sa damit na ito. "Jerome, can you come close to Eumerriah, hold her waist form the back then liyad ka ng kaunti kay Jerome, Eumerriah. Then tingala ka ng kaunti. Tingin kay Jerome. Okay Hold!" Hindi naman nahirapan ang photographer sa aming dalawa. Sinusunod namin ang mga shots na sinasabi niya. Tumitingin ako kay Jerome pero lagpasan ang tingin ko. Hindi siya nagsasalita kaya ganoon din ako. Hindi ko akalain na may kumukuha pa pala sa kaniya, personal pick pala ah.

Hindi niya gustong tingnan—pero tinignan pa rin niya. Jerome Ferrera: The Young Heir Who Returned to Rebuild a Legacy. Ang ngiti ni Jerome sa litrato ay magaan, pero may lalim. Nakasuot ito ng dark suit, sleek haircut, confident stance. Hindi na siya ‘yung Jerome na nag-aabot ng kape noon, o ‘yung lalaking mahina ang boses tuwing may meeting. “I heard he’s back in the country,” sabi ng isa sa HR. “Pero secret daw. He’s reorganizing their company after a family scandal. Grabe ‘no, ang bata pa pero ang laki ng responsibilidad!”

Nagpo-pose pa siya na parang model para sa kanyang company profile. “Jeremy, picturan mo siya nang marami. Kailangan natin ng mga poging shots niya para sa company project.” “Sigurado ka ba, Ma'am?” “Sabi ko, gawin mo!” Habang nagpi-picture si Jeremy, nakita ni Debbie na maling buhat ang sako ng semento ni Walter. Biglang nakarinig siya ng malutong na tunog.

Hindi sumasagot ang dalawa, pilit na iniwasan ang aming mga tingin. Mabilis na binuksan ni Jeremiah ang smartphone na nakuha niya. Dahil walang password ang gallery nito, agad na bumungad sa screen ang dose-dosenang mga video at larawan. Nang iharap niya sa akin ang screen, naramdaman ko ang paglamig ng aking buong katawan. Puro video ko ang laman niyon.

Mahina ang pagkakasabi niya no’n pero may halong diin at pagbabanta. Huminga naman ng malalim si Jeric tapos ay nag-iwas ng tingin at inakbayan ang tahimik na si Aryan. “Attorney,” mahinahong pagtawag ni Mr. Lim kay Primo. “Please, let’s not make a big deal out of this. Pangarap ng anak ko na makapag-photoshoot sa Isla Amara. Pinagalitan ko na sila—”

Kong ipagtatabi nga ang dalawang picture ng dati nyang sarili ay magiging mag kahawig na lang talaga sila sa laki ng pinagbago nya. "Bago ka ba dito? Bago lang kita nakita." "Yes, kakalipat ko lang last week dito. Ikaw malimit ka ba mag jogging dito?" "Oo, kapag nakakauwi ako sa amin. Gusto mo ba ng kasama?" "Yes, boring kasi ng walang kasama. Wala bang magagalit incase na samahan mo ako?" "Wala naman," sagot ni Jerome. Palihim naman na napangisi si Jhea.