Joy Of Creation: Reborn Novels & Stories

“Magtatayo tayo ng Joy House, Kuya! Walang Bubong para makita ang Walang-Hanggang Gabi.” Natawa si Damian, naramdaman ang bigat na inalis sa kanya. “Tama, baby sister. Ito ang Dambana ng ating kaligayahan.” Iyon ang simula ng Ikaapat na Core. Ang Architectural Journey ay natapos na sa pagtubos, at nagsimula na sa pagtatayo ng perpetual blueprint ng pag-ibig, isang walang-hanggang yakap na tumatagos sa lupa at sa langit.

mahina niyang tanong. “Because,” sagot ni Aurora, lumingon sa kanya sa wakas, “it’s time you understand what it feels like to be reborn.” Malamig ang boses niya, ngunit may kapangyarihan. “At sa muling pagkabuhay ko, Xavier… I no longer live for love.” Lumapit siya, marahan, halos dumampi ang mga labi sa tainga nito. “I live for justice.”

At si Esteban, na noo’y abo at kalansay, ay muling nabuo. Ang kanyang bagong katawan ay hindi na tulad ng dati. Sa bawat bahagi ng kanyang balat ay kumikislap ang isang manipis ngunit makapangyarihang gintong liwanag. Isa na siyang bagay na hindi lamang laman at dugo—kundi isang katawan na nilikha sa pagitan ng bisa ng langit at apoy ng pagbabago. Alam ni Esteban ang lahat ng nangyari.

Oo, Mahal na mahal ng orihinal na may-ari ng katawan iyon si Logan Vicente, pero hindi siya. Kahit kailan, hindi niya pinangarap ang isang katulad ni Logan na walang puso at masahol pa sa demonyo. Hindi madali na muling mabuhay kaya kailangan niyang pahalagahan ang pangalawa niyang buhay. Bumaba ang tingin ni Emmanuel sa halos nangingitim niyang leeg dahil sa pagkakasakal sa kanya ni Logan.

Bahagyang pag che-cheer naman sa kaniya ni Niko. Tumango siya at huminga nang malalim. “Thank you.” Pinindot niya ang remote sa harap niya, at lumabas sa screen ang logo ng kanyang proyekto. The GreenLink Initiative, isang eco-innovation proposal na layuning magbigay ng sustainable materials sa urban architecture ng Velmoria. Sa bawat salita niya ay ramdam niya ang paninindigan at ang pinaghalo ng determinasyon at personal na karanasan.

Sa sobrang takot niya ay napaatras siya ng isang hakbang. "Jordan, sinira mo talaga ang antidote na maaaring muling buhayin ang kapangyarihan ng isang diyos! Iisa lang ang bote sa mundo. Kung sisirain mo ito, hindi mo na ito mababawi pa!" Mataimtim na sinabi ni Jordan, "Guro, hindi na ako Diyos. Huwag mo na akong tawaging Diyos!" Tumingin si Jiumo Kasyapa kay Jordan at pinagdikit ang kanyang mga palad, "Amitabha. Congratulations, Jordan para sa pag-alis ng sumpa at muling pagkakaroon ng bagong buhay!"

Isang katawan na walang kapansanan at higit na malakas. Is this even possible? Am I really reborn? At sa kasamaang palad ay sa katawan pa na ito na halata naman na napakamiserable? Pansin ko naman iyon sa paraan ng pakikitungo ng babaeng iyon. Handa pa siyang iwanan ang lalaking ito.

Fae: Sure. That night, Jago didn't come back. Felicity hadn't felt this anxious waiting for him in a long time. After her rebirth, she accepted their ending, so Felicity always kept her emotions within her control. But now, Felicity felt like she was back to before her rebirth, unable to calm down like an ant on a hot pan. Ang resulta? Buong gabing hindi nakatulog si Fae kung kaya naman kinabukasan, ang baba ng energy niya at tila walang buhay ang espiritu. “Ayokong lumabas.”

“Para tapusin ang cycle. Para maibalik ang Seraphim sa tunay nitong purpose.” “At ano ‘yon?” “Rebirth,” sagot niya. “Through destruction.” “Hindi mo na kailangang sirain ang mundo para makabuo ng bago!” sigaw ko. “We can fix this!” “Fix?” tumawa siya. “Nora, we were never meant to fix anything. We were meant to reset everything.” Itinaas niya ang kamay niya—may maliit na device sa palad. Sa isang pindot, nag-vibrate ang lupa.

Habang papalapit sa pagtatapos ang programa, mas marami ang tumayo, nakatutok ang mga mata sa malaking screen, sabik na masilayan ang kabuuan ng aking obra. Ang pamagat ng ipinasa kong gawa ay “Muling Pagkabuhay (Rebirth)”, at ito ay tungkol sa kambal na pagsilang— buhay at kamatayan, liwanag at kadiliman, pagkawasak at muling pagkabuo.