Juancho Novels & Stories

“You are Andreana, right? The new kid from the Philippines?” Tipid siyang tumango rito. Tinitigan niya ang lalaki. He is tall and white. Sakto lang ang katawan nito, hindi mapayat at hindi rin mataba. He has these brown eyes. Sa palagay niya ay hindi ito purong Americano.

Gabriel POV Isang linggo ng lumipas ng makapag desisyon ko na tanggapin ang tulong ni Ma’am Veronica sa akin, ng una ay nagdadalawang isip ako dahil sumasagi pa rin sa isipan ko ang tungkol sa ginawa ng naging kaibigan ko na si Luigi. At kahit na sinabi niya na wala siyang hihingin na kapalit ay hindi ko pa din tinanggap agad.

Hindi ko lang naisip non na posible talaga na mabuntis ako. “Gosh, bigatin pala ang anak ng tita mo Amira look.“ Sabi ni Sana na pinakita sa akin ang profile ni Adrain sa internet. Adrian Attheo Vazques Leviste, one of the young Billionaire in Asia, who owns several hotel and resort in the Philippines, Sinagopore, Indonesia and Thailand. He is the cousin of Raphael Leviste the young businessman who owns the most oil and canning factory all over the Asia.

Diri diretso kong tanong dito. "Hello po Ma'am. Kayo po ba si Del Carmen? Pwede po bang paki sundo dito sa bar si Ma'am. Kanina pa po kasi ito umiinom dito e lasing na lasing na po." Sabi ng kausap ko sa phone ni Jane. "Teka, sandali. Sino ba itong kausap ko at bakit mo hawak ang cp nya?" Sunod sunod na tanong ko dito.

Hanggang sa sunod sunod na katana blades ang sumalubong sa akin na agad ko namang naiwasan. Sa ginawa niyang iyon ay napaharap siya sa akin kaya laging gulat ko na kahit sa madilim na gubat ay namukhaan ko siya! Augustine Jimenez Cartel, the leader of their organization, the one and only famous lawyer in the country. What the hell is he doing here? Nagtago ako sa likod ng isang puno nang makita ang mukha niya. Gulat na gulat ako dahil hindi ko inaasahan na makaka-engkwentro ko siya.

"Magandang tanghali heneral!" "Magandang Tanghali señor!" "Magandang tanghali rin sa iyo ginoo" Napatigil ako sa paglamon ng marinig ang mga pagbati nila. Dumating 'yung mga bunga ng kalandian ni Donya Valencia. Char, hindi niya pala anak si Federico.

“Let’s eat,” usal ng kanyang lolo kasabay ng marahang paghiwa nito sa karne na nasa plato. Ilang minutong tahimik silang kumakain nang ang isa sa kanyang mga pinsan na kasalo nila sa hapag ang nagsalita. “Lo, I want you to meet my girlfriend, Lilian. Hon, this is my lolo, Don Graciano Hermuenez. The one and only founder of the best winery in the Philippines. Ang El Hermuenez.” Pagmamalaki nya.

Nabasa ko ang text ni kuya na nasa labas na siya. "Mauna na ako ha? Andiyan na si kuya sa labas." Hindi naman kami mayaman. 'Yong papa ko nagpaparenta ng mga Van. Nasa pito yong lisensyado naming Van. Maraming turista ang nag rerenta 'non. Si mama Mona naman ay isang elementary teacher. Si Kuya Santi nag papart time job sa isang Bistro para may pang dagdag sa kanyang gastusin bilang college student. Ako, sumusunod lamang sa gusto ng aking magulang.

The Juans ang kumanta nito na pinamagatang "Hindi Tayo Puwede" Hindi tayo pwede Pinagtagpo pero 'di tinadhana Hindi na posible Ang mga puso'y huwag nating pahirapan Napatingin si Thaddeus sa labas ng bintana. Kahit walang magandang tanawin ay nakatulala itong nakatanaw sa labas. Napansin ni Tobias ang malalim na pag-iisip nito. Suko na sa laban Hindi tayo pwede

Mukhang wala talagang balak na magbihis. “Bisita mo ‘ko rito, Sir Sanrojo. Respeto naman.” “Ano bang pinagpuputok ng butse mo, Ms. Vertudazo?” ganting tanong nito sa kaniya bago inilapag ang tasa sa mesa. Tumayo pa ito at ibinalandra ang katawan. Laking pasasalamat pa rin niya dahil kahit papaano ay may suot pa itong t-shirt. “Nakita mo na ang katawan ko’t natikman mo pa. Pasalamat ka nga may takip pa ‘to eh.”