Judged Novels & Stories

Sumenyas naman ang judge sa isang babae na nasa gilid na basahin na ang resulta ng kaso. Marami pa itong sinabi sa una bago niya binasa ang hatol kay Cathy Villabeza. Tahimik lang si Cathy habang magkasalikop ang mga kamay niya. Ramdam na ramdam niya ang kaba sa dibdib niya. Pinagpapawisan na rin siya ng malamig dahil ayaw niyang makulong, hindi siya pwedeng makulong. “We, the jury, find the accused not guilty of the charges brought against her.” huling wika ng babae. Napangiti naman si Clarizza pero nawala rin yun ng mapatingin siya kay Frank na tahimik lang.

sagot nito at pangako nito. "Kung ganun hindi ko na itutuloy.. " wika ko at tumayo na ako. Bumaba na ako at nag tungo sa upuan ko. "Ayos lang ang lahat, " pag papa-gaan nito ng loob ko. Tumango lang ako at hindi na umimik pa. "Nakapag desisyon na ako. Patayuin ang nasasakdal.." utos ng Judge kaya nag umpisa na akong pumikit.

mahabang lintanya ni lolo christ. "I undertand your point lolo christ but i will do my best for shantal and i want to finish my course and i accept my dad offer na maging ceo ng kopanya namin pero hindi pa rin ako umaasa sa pera ng kompaya o pamilya namin mag iipon po ako para future namin ni shasha but i dont want to promise na hindi ko masaktan itong apo niyo dahil hindi ko po hawak ang panahon kasi sa isang relasyon not all the time masaya kayo but there a time na masaktan niyo ang isat-isa to made you sadness and hurt you at sana kung dumating man ang puntong yun sa amin si shasha maayos namin agad para hindi na lumalala pa" mahabang sagot ni jude, ang seryoso nito sa puntong ito malayo

sabi ko at pilit na ipinapaintindi sa kaniya ang lahat. "Wala akong pakealam, my stand here is to let them pay" Mukhang nawawala na ata ng control lahat, malayo to sa plano ko, my plan is to let him down while I stayed in the top. Pero kung ano man ang mangyayari bukas, I don't let anyone judge me, because Justin is the one who deserve to be judged. _________________________________________________________________________________________________________________________________________:)

Siguro ay paranoid lang talaga ako lalo na sa isiping kapatid siya ni Calla. Am I being judgemental? Dapat ay hindi, dahil alam ko kung anong pakiramdam ng majudge. Napahinto ako sa paglalakad. I should not think this way. Totoong iniisip ko rin na puwedeng siya ang may gawa non kay mama, na tinulungan niya si Calla. But I'm being unreasonable, hindi puwedeng pagbintangan ko si Calla ng walang sapat na dahilan at sabihing ganun din ang kapatid niya, sa kadahilanang magkapatid sila.

Not him, not even that stupid video. "Ah," I dried the tears that were escaping my eyes. "I didn't expect you to be so dirty and unfair in playing the game, Mr. Travis." I turned to everyone and smiled. "The final judging will be tomorrow, and regarding the videos," I pointed at the screen. "I won't waste my time explaining fake videos. Playing tricks when the game is about to end is very suspicious. Let's see what the judges will say tomorrow." I said those words, courageous and with no other emotion.

Napahawak siya sa gilid ng kaniyang desk, her fingers trembling as she stared at the fierce, unbroken defiance in Lauren’s eyes. "I am not judging you, Lauren..." Anne whispered, her voice losing all of its academic authority, replaced by a raw, cracking vulnerability. "I am... I was just..." "Natatakot? Nasasaktan?" putol muli ni Lauren, refusing to give her an easy way out.

mahabang paliwanag ng dalagita. Tahimik na tinikman ng mga judge ang kanyang niluto at lahat ay tumango maliban sa Italian Judge. Pagkuwan ay huminga ito ng malalim at inisahang pinakawalan iyon bago tumalikod sa kanila.

) "Tama siya. Hindi lang siya para sa sarili niya. Nandito kami para sa kanya at para sa hustisya. Ipaglalaban namin ito." Judge: (Tumahimik at tinitigan ang bawat isa.) "Ang mga kasong ito ay napakabigat. Ngayong araw, ang pagkakaroon ng tamang desisyon ay magpapakita kung gaano kahalaga ang katarungan para sa bawat biktima. May mga patunay, may mga saksi, at may mga testimonya. Kaya’t sa huling pagkakataon, magbibigay tayo ng pagkakataon sa mga akusado na magtanggol sa kanilang sarili. Ngunit, alalahanin nila na hindi madaling makakamtan ang hustisya, at hindi madali ang pagpapatawad."

Sa pagkakataong ito, unti-unti na silang kumikilos na parang isang totoong magkasintahan na walang iniisip na anumang legal na problema. “Time’s up!” hiyaw ni Eli matapos ang tatlumpung minuto. Lumapit ang bata para i-judge ang kanilang mga gawa. Tiningnan ni Eli ang gawa ni Jesza. “Kay Mommy, simple lang pero cute. 7/10.” Tiningnan niya ang gawa ni Damon. “Kay Daddy, masyadong mayabang ang design, parang building sa Makati. Pero sige na nga, 9/10.”