Judged Novels & Stories

Malabo, narinig kong tinanong ng judge ang jury para sa kanilang final, hindi mababawi na boto. Ang parusa ay ginawang malinaw mula pa lang sa simula. Kung natalo ako, ako ay sasailalim sa euthanization. Kapag natalo sila, habang buhay silang makulong. Nagliwanag ang mga ilaw sa upuan ng jury. Nakatanggap ako ng 100 votes. Ito ay lubos na nagkakaisa. Idineklara akong not guilty.

Hindi naman nga dahil kung ano naman ang nakukuha nila ay ipinamamahagi rin nila sa mga miyembro nila. "So-sorry na." Nahihiya man ay pag-uulit niya. Axel’s friends are wiser than she initially thought. "I’m not actually judging you. Hindi ko lang kasi maisip na parang magkaiba kayo nina Axel. I mean, Jed and him look different than the both of you." "Hindi pala pag-judge iyon. Sige na nga, kumbaga pinag-aaralan mo kami, gano'n?"

I seem to be being judged. Bakit nandito si Zara Banner?

"Has the jury reached a unanimous verdict? Will the jury foreperson please stand?" "Yes." Sandaling katahimikan ang bumalot sa loob ng korte nang basahin na ito ng judge, mahigpit ang hawak sa akin ni ate Vivian-ganon rin ang hawak niya kay mommy, at ang hawak ni mommy kay daddy. Ano man ang maging hatol ngayon, hinding hindi namin bibitawan ito, kuya Vince. Gagawin namin ang lahat para makamit ang hustisya sa pagkamatay mo. Hangga't nabubuhay kami ay hahanapin namin kung sino ang may gawa nito. Justice will be serve.

“Nasa France ako, bro. Pero kita mo naman, hindi kita pinapabayaan. May nakuha akong mahalagang impormasyon para matiyak mong mananalo ka sa most successful busineman award.” “Ano ‘yon?” aniyang sumandal sa upuan. “Isa sa mga hurado ng Most Successful Businessman of the Year ay retired family court judge, si Judge Fuentebella. Sobrang particular daw ‘to sa moral values at sa stability ng pamilya ng bawat nominee. Kapag may bahid ng eskandalo o hiwalayan, automatic minus points.” Napakunot siya ng noo. “So, ibig mong sabihin… kailangan kong magmukhang happily married?”

Kaya naman palagi kong kinakausap ang co-judges ko, lalo na si Tristan, na ipasa ang mga tingin nilang may room for improvement. Ako lang kasi ‘yung tipong nangangati ang tenga kapag nakarinig ng off-key. Isa lang akong “Failed” kumpara sa apat nilang boto ng “Passed.” Kaya kahit strict ako, alam kong nababalanse pa rin ng tatlong beteranong judges. That’s why I trust the system. Hanggang sa dumating ang turn ng contestant na pinaka-aabangan kong marinig. Excited ba ako? No. Alam ko na nga kasi ang ibibigay ko sa kanya.

I randomly asked and then he smiled at me "Di mo ba kami i judge? I mean wa are both gays and then I am doing some manly projects" Anito and that made my forehead creased. "Huh? Bat mo ko naman kayo I judge? Masaya naman kayo and that matters the most" Saad ko and then he thank me for that after few turns ay natanaw ko na agad yung building nang subdivision namin

Sigaw ko sa kanila. "Ye--" Napatigil 'yung dalawa at napatingin sa'kin. "What the fuck? Kanina ka pa ba 'jan?" Tanong ni Mancini. I just shrugged and drank my remaining water. "Maybe yes? Maybe not." In the end, ako 'yung nag-judge sa luto nila. Both of they're pancakes are roasted, toasted and now ashes. Damn. How could I eat this? "Both of you lose." Natatawang saad ko at tinikman pa rin 'yung pancake.

@johnlevine] [Ano ang problema ng mga judge na yun?! Paano naman naging simple ang design ni Cordy?! Hindi ba nila alam na mas maganda ang mas simple?! Mas konti ang kaalaman nila sa art kaysa sa akin! @johnlevine]

Bakit ba ngayon lang nila sinabi na buhay pa pala siya? There's a rule about judging. Anyone who survives the 100 hits will be given forgiveness and freedom. It was part of the tradition. Our ancestors believed that judging is a process of purging one's soul. If the convicted failed to survive the execution then it means that the soul confesses its sin but if the convicted survived the execution then it only means that the convicted is innocent and the soul is pure and clean from sin. Kung totoo ito, makakalaya si Shayes.