Judged Novels & Stories

Maya-maya lang ay binaba na niya ito. Akmang magsasalita na siya… Ayan na naman siya Tinaas ko ang kamay ko. “Wait! Basahin mo muna lahat! Masyado kang judger.” Kumunot ang noo niya. “What's judger?” “Hindi mo alam ‘yon?” Umiling si Lev. Tumawa ako. “Ang tanda mo na kasi kaya hindi ko na updated sa mga bagong words ngayon ng mga kabataan.”

“Ako naman….” Pagkatapos makinig sa mga testimonya nila, nakagawa na ng desisyon ang judge at panel ng juries pagdating sa kanilang hatol. “Bilisan mo! Gumawa ka ng paraan!” Sinipa ni Ava ang paa ni Gideon sa ilalim ng mesa.

Tinali ni Ma'am Charmaine ng mahigpit ang towel. "You have to save the best for last hayaan mo silang ibuyangyang ang mga katawan nila una,at magpahuli kana,criteria for judgement will be 20 percent each judge at tatlo sila bale 60 percent but the remaining 40percent will be audience impact kaya you have to get the audience curious, all candidate will reveal their body from the very start, you have to be mysterious let them be curious ok? At saka ka magpasabog sa last rampa,"

Nakita ko ang malumanay niyang ngiti na nagdulot ng mainit na haplos sa puso ko. "And thank you for not judging my dad..." dagdag pa niya. Napangiti ako sa kanya. "What I said back there was true. I found him amazing and he can never be judged by that fact. So, don't make him feel that you are ashamed of having him, okay? He's a nice person, JD."

"You don't look like him." "Kay Mommy daw ako mana, Sir," I said. Medyo close na talaga kami ni Sir. Para na kaming tropa. "What's that?" He queried while pointing at the tumbler I was holding. Itinaas ko 'yon and smiled. "Calamansi juice," I said. "Oh." Napangiti siyang itinaas rin ang bottle niya. "Calamansi juice rin. Cheers!" Mukha kaming tangang nag-cheers.

Malabo, narinig kong tinanong ng judge ang jury para sa kanilang final, hindi mababawi na boto. Ang parusa ay ginawang malinaw mula pa lang sa simula. Kung natalo ako, ako ay sasailalim sa euthanization. Kapag natalo sila, habang buhay silang makulong. Nagliwanag ang mga ilaw sa upuan ng jury. Nakatanggap ako ng 100 votes. Ito ay lubos na nagkakaisa. Idineklara akong not guilty.

Hindi naman nga dahil kung ano naman ang nakukuha nila ay ipinamamahagi rin nila sa mga miyembro nila. "So-sorry na." Nahihiya man ay pag-uulit niya. Axel’s friends are wiser than she initially thought. "I’m not actually judging you. Hindi ko lang kasi maisip na parang magkaiba kayo nina Axel. I mean, Jed and him look different than the both of you." "Hindi pala pag-judge iyon. Sige na nga, kumbaga pinag-aaralan mo kami, gano'n?"

"Has the jury reached a unanimous verdict? Will the jury foreperson please stand?" "Yes." Sandaling katahimikan ang bumalot sa loob ng korte nang basahin na ito ng judge, mahigpit ang hawak sa akin ni ate Vivian-ganon rin ang hawak niya kay mommy, at ang hawak ni mommy kay daddy. Ano man ang maging hatol ngayon, hinding hindi namin bibitawan ito, kuya Vince. Gagawin namin ang lahat para makamit ang hustisya sa pagkamatay mo. Hangga't nabubuhay kami ay hahanapin namin kung sino ang may gawa nito. Justice will be serve.

“Nasa France ako, bro. Pero kita mo naman, hindi kita pinapabayaan. May nakuha akong mahalagang impormasyon para matiyak mong mananalo ka sa most successful busineman award.” “Ano ‘yon?” aniyang sumandal sa upuan. “Isa sa mga hurado ng Most Successful Businessman of the Year ay retired family court judge, si Judge Fuentebella. Sobrang particular daw ‘to sa moral values at sa stability ng pamilya ng bawat nominee. Kapag may bahid ng eskandalo o hiwalayan, automatic minus points.” Napakunot siya ng noo. “So, ibig mong sabihin… kailangan kong magmukhang happily married?”

Kaya naman palagi kong kinakausap ang co-judges ko, lalo na si Tristan, na ipasa ang mga tingin nilang may room for improvement. Ako lang kasi ‘yung tipong nangangati ang tenga kapag nakarinig ng off-key. Isa lang akong “Failed” kumpara sa apat nilang boto ng “Passed.” Kaya kahit strict ako, alam kong nababalanse pa rin ng tatlong beteranong judges. That’s why I trust the system. Hanggang sa dumating ang turn ng contestant na pinaka-aabangan kong marinig. Excited ba ako? No. Alam ko na nga kasi ang ibibigay ko sa kanya.