Novel & Cerita Judged

"You can't judge someone just by their looks." "Hindi ako nag-ju-judge dahil sa itsura niya, Shivani," Kuya Alas countered. "I'm concerned dahil hindi mo siya kilala. At kung ano mang estado ng pag-iisip mo kagabi, hindi iyon ligtas."

nagtataka kong tanong. "Pwede bang mag judge ka ngayon. Kulang kasi ng isa ang mga judges eh wala si Rare dapat siya ang mag j-judge kasi founder siya kaso biglang nilagnat kaya pinauwi nalang muna namin." napatanga ako hindi dahil sa mag j-judge ako kung hindi sa nilalagnat si Rare.

"Paano na ngayon iyan? Nasayang lang iyong pera natin na ibinayad sa judge. " Ngayon naintindihan ko na kung bakit ganyan sila. "Hindi ko kasalanan kung bakit biglang nag-resign sa trabaho ang judge na iyon! " sigaw ni Itay. "Sa tingin mo kagustuhan ko ang nangyari sa kanya? Pasensiya, Judith kung ang dali kong nagtiwala. Dahil sa puntong ito hangad ko lang ang hustisya para sa mga anak kong namayapa.. "

Si Nancy napahawak sa kamay ko. Tumingin ako kay Shane. Hindi siya umiimik. Nakatingin lang siya sa harap. “Para naman kay Janella,” dagdag ng judge, “dahil sa mga krimen na nagawa ay pareho rin ang hatol, death penalty, kahit pa siya ay nawala na sa tamang pag iisip.” May mga bulungan sa paligid. Hindi ko alam kung anong dapat kong maramdaman. Galit ba? Saya ba? Lungkot?

Stefa Dinaan na lang sa pag-tikhim para maibsan ang pagka-aliw na nakikita ko... at ibinalik din ang tingin dito "Hindi niya sinasadya, Ms. Rivaly, madalas siyang nakakabasag ng mga gamit ko, so I know she didn't do it for a purpose." Pero nagawang matawa kaya halatang naguguluhan ang Judge. "KKung ganoon, bakit parang ayos lang sa iyo na may ganito kang kasamabahay na parang t*nga-tanga?" Hilaw pa itong natawa, at ako natigilan.

Nabigyan ng din ng pagkakataon para dumipensa ang batang lider ng Thailand. Sa monitor tumingin si Andromeda. 9/10 ang score. Ibig sabihin ay isa sa mga sampong judges ang hindi sumang-ayon sa sagot ng kaniyang ina. Kung mananalo siya ngayon ay tabla na sila ng kaniyang ina. Pero kung matatalo na siya ngayon panalo na ang kaniyang ina.

sabi niya, amused ang tono, “you’re being dramatic again.” “Excuse me?” sagot ni Lora agad, pero sumunod pa rin, “I am simply observing… professionally.” “Professional third wheel?” biro ni Ji Lian. “Professional judge,” sagot niya pabalik, sabay tingin ulit sa akin, “and my verdict is… you deserve better.” Napailing ako, pero hindi ko napigilan ang ngiti ko. “You’ve been saying that all day,” sabi ko. “Because it’s true all day,” sagot niya agad, walang paligoy-ligoy.

Seryoso niyang wika. Nagulat ako sa narinig ko. "I already deposited money into his bank account, and I feel sorry for what happened to him. He's a very dedicated driver. I wish I could visit him, but I can't because it's not my responsibility. Mauro did everything." Tila nagpapaliwanag siya. Bigla akong nakaramdam ng hiya. "Judging is the easiest thing to do." Seryoso niyang sabi.

tanong ng ama ni Joan sa kanila. "Yeah!" sabay nilang sagot. NAKARATING sila sa lugar nang judge. Bumaba sila sa isang malaki at mataas na building kung saan nandun ito. "Wow, look at this building, its so big, Papa! Are you sure pag-aari ito nang judge?" Humahangang tanong ni Joan. "Yes, isa siyang magaling na judge dito sa argentina. He's one of the best here." Ani Don Ronaldo.

Michael (mahinahon, ngunit malakas ang pagkakasabi): "Ang tama ay ang tama, Jasmine. Hindi ko kayang itulak si Ryan kung alam kong may kasalanan siya. Ang hustisya ay dapat na magtagumpay." Pagkatapos ng Pagdinig Habang ang hatol ay binabalangkas, ang buong courtroom ay tahimik, puno ng pag-asa at takot sa kung anong magiging desisyon. Ang mga mata ng pamilya ni Perlie, pati na ng kanyang mga kaibigan at mga taong nagmamasid, ay nakatutok kay Judge.