Judgemental Novels & Stories

Sa pagkakataong ito, unti-unti na silang kumikilos na parang isang totoong magkasintahan na walang iniisip na anumang legal na problema. “Time’s up!” hiyaw ni Eli matapos ang tatlumpung minuto. Lumapit ang bata para i-judge ang kanilang mga gawa. Tiningnan ni Eli ang gawa ni Jesza. “Kay Mommy, simple lang pero cute. 7/10.” Tiningnan niya ang gawa ni Damon. “Kay Daddy, masyadong mayabang ang design, parang building sa Makati. Pero sige na nga, 9/10.”

Ang biglaang lakas ng kaniyang boses ay nagpatahimik sa buong silid. "Your computations are a mess because your mind is clearly somewhere else. Inakala mo ba na dahil ikaw ang nangunguna sa batch na ito ay papasa na sa akin ang isang marupok at walang kuwentong design? I do not grade based on past reputation. Your performance today is completely unacceptable." Anne turned her head to the other panel members, her jaw tight, ignoring the deep ache in her own eyes that she was fighting so hard to hide.

"Dahil alam kong hindi ikaw ang klase ng babae na pipila para makapiling ako. Ikaw iyong tipo ng babae na sagrado ang tingin sa isang relasyon." "Hindi ba turn off sa mga kagaya mo iyon? I mean, alam kong babaero ka." "Whoa! Judgemental ka pala," natatawang sabi nito. "Bakit mali ba ako ng pagkakakilala sa'yo?"

Bahagya siyang napatingin sa akin. “And what does that mean?” may bahid ng pagkairita ang boses niya ng sabihin niya iyon. Napatawa ako nang mahina. “It means sanay na mga tao sa’yo. Ako hindi.” “You’re overthinking their opinions.” napapailing na saad niya. “Because they’re judging me.” sambit ko at napakagat labi. Kaso totoo naman, eh. Sa mata ng mga tao nilandi ko siya.

Hindi ko na pinahaba pa. “Yes, Ma’am.” Napansin kong bahagya siyang napaatras sa kanyang upuan. “Look, I don't usually judge people.” “But decency is important to me.” Ramdam kong nahihirapan siyang ipagpatuloy ang sasabihin. “Is it true that you acquire your sales through…” Hindi niya matapos. Marahil ay nahihiya siyang sabihin ang ibig niyang iparating.

Damn! "How can you distinguish a person by his attitude? You're being such a judgemental without knowing the whole part of the story? Palibhasa'y ayaw mong makinig. Because of your damn, stupid pride!" mahina ngunit may diing tugon ni Orson sa akin.

bulong niya. Natigilan ako. Sandali lang ay kunwari akong natawa, bagaman nakaramdam ng pagkapikon. "Masyado kang judgemental, Trisha. Nakita mo ba yung buong pangyayari? Narinig mo na ba 'yong paliwanag niya? Hindi, 'diba," mariing sambit ko. Gustong-gusto siyang sampalin dahil sa mga sinasabi niya. Aaminin ko, naaapektuhan ako sa bawat letrang lumalabas sa bibig niya. Ayokong... Ayokong kamuhian ko si Jazzer.

"I'm talking to you as a friend not as your employee. After this, you can fire me if you want. Hindi tama ang ginawa mo sa bata. You judged her without even knowing the truth behind. Your words are too much, she doesn't deserve that. " I didn't say anything. I remained quiet looking at the papers in my table. I know I made the biggest mistake of my life when I judged her without even asking. I made the wrong judgement, nagpadala ako sa selos ng hindi ko man lang siya tinatanong.

tanong ni Heidi. Tumingin ako kay Gio. Ngumiti ako nang bahagya. “Yes,” sagot ko. “He’s decisive.” Hindi ko sinabing mabait. Hindi ko sinabing magaling. Decisive lang. Isang salitang pwedeng papuri o babala. Ngumiti si Gio. “I appreciate that,” sabi niya. “Do you feel...” dagdag ni Heidi, “that he deserves his position?” Isang bitag.

Hindi naman nga dahil kung ano naman ang nakukuha nila ay ipinamamahagi rin nila sa mga miyembro nila. "So-sorry na." Nahihiya man ay pag-uulit niya. Axel’s friends are wiser than she initially thought. "I’m not actually judging you. Hindi ko lang kasi maisip na parang magkaiba kayo nina Axel. I mean, Jed and him look different than the both of you." "Hindi pala pag-judge iyon. Sige na nga, kumbaga pinag-aaralan mo kami, gano'n?"