Novel & Cerita Juli El Filibusterismo Drawing

Nakita kong nagbaba siya ng juice sa center table at nagsalin sa mga baso. Humarap ako ulit sa mga drawings na nasa harap ko. It was a line drawing of hands, women, flowers and other things that can be seen on a daily basis. The drawings are made up of a single line. 'Yung isang linyang iginuhit ay parang hindi hinayaan ng artist na itaas ang pangguhit na ginamit sa papel. Sa sulok ng mga naka-frame na drawing ay pangalan ni Zyle at pirma.

Bago ko pa marealize kung anong gagawin niya, marahas niyang pinunit ang unang pahina ng sketchpad ko. "Julian, huwag!" sigaw ko habang sumusubok na agawin ito sa kanya. Pero hindi niya ako pinansin. Sunod-sunod na tunog ng napupunit na papel ang umalingawngaw sa tahimik na kwarto. Isa-isang nahulog sa sahig ang mga drawing ko ng mga bahay, ang mga plano, at ang guhit ng tore. Lahat ng pinagpuyatan at pinaghirapan ko, naging mga piraso ng basurang papel sa paanan namin.

“May tanong po kami.” “Sandali,” sagot ko. Tinapos ko muna ang tawag. Paglapit ko sa kanila, agad silang nagsalita. “May kulang sa drawing,” sabi ng isa. “Kulang?” tanong ko. “Ipakita ninyo.” Habang tinitingnan ko ang plano, malinaw sa akin na may maling kopya na naman ang nasa kanila. “Saan ninyo nakuha ‘to?” tanong ko.

May lamesa na talagang nakalaan para sa kanya. We are busy doing our own drawings when Claribel entered the room. Nakasimangot ito. "Anong problema?" tanong ko sa kanya. May dala itong tray na may nakalagay na juice at mga prutas na slice na. Ipinatong niya iyon sa table at umupo satabi namin ni Antalia. Nilapag ko ang papel na hawak ko at kumuha ng slice ng apple. Sinilip ni Antalia ang ang gawa ko at nailing-iling ito. "You drawing has no hope."

“Bakit gising ka pa?” “Nag-drawing po ako.” Lumapit siya at hinalikan ang noo nito. “Dapat tulog ka na.” “Last na po.” Inangat ni Nate ang papel. “Look.” Tiningnan ni Fiona ang drawing. Simpleng drawing lang ng bata. Stick figures. May isang babae na may mahabang buhok. Isang maliit na batang lalaki. At isang matangkad na lalaki sa gilid. Itim ang damit ng lalaki. May hawak itong chocolate sa isang kamay.

Kakarating lang. Nakaramdam ng kaunting kaluwagan si Camila. Ang paggugol ng oras mag-isa kasama lang si Juancho ay naging awkward na para sa kanya, kaya't pasimple na lamang niyang nilagay ang laptop sa ibabaw ng kaniyang mga hita at binalikan ang drawing na kanina pa niya pinagkaka-abalahan. Napasulyap doon si Juancho at nakita niyang sketch 'yon ng disenyo para sa damit. Nilamon siya ng kaniyang kuryosidad.

Hindi pa siya tapos magsalita ay dinampot ko na ang sketchpad sabay buklat sa pahina nito. Nanlaki ang mga mata ko nang makita ang laman niyon. Inside were drawings, not professional ones, but sketches of a girl. Sketches of me. May mga drawing noong natutulog ako sa eroplano, noong kumakain ako ng ramen sa hotel, at may isa pang drawing na parang kuha sa malayo noong nasa club pa ako sa Pilipinas. “Caleb… ikaw ang nag-drawing nito?” mangha kong tanong. Hindi man kasing galing ng isang pro, pero punong-puno ng passion ang bawat stroke nito.

Ngunit mabilis siyang pinanlakihan ng mga mata ni Juluis. May kasama pa iyong bahagyang irap na tila nagsasabing, “Huwag mo akong idamay sa kaartehan mo.” Dahil doon, napaatras na lamang si Felix at hindi na itinuloy ang paghampas. Sa halip, kinagat na lang niya ang sariling kamay para doon ilabas ang kilig na pilit niyang pinipigilan.

Nakita ko naman na namilog ang mga mata ni Luciana at muling tumingin sa akin. "Oh my God! Is she's the girl—" "Yes, at hindi magnanakaw si Miss Cuevas, Luciana. Why are you accusing her?" sagot ni Rafael dahilan nang pagtigil ni Luciana. "Dahil 'yon ang totoo! Look at her design! Printed at hindi naman drawing!" sabi ni Luciana, muling bumalik ang galit niya. "Dahil pinapa-print ko lahat ng mga designs ko bago ko gawing handmade. Nawawala rin ang sketchpad ko—"

Malinaw, gusto niyang kunin ang kalamangan na ito ngunit nag-alinlangan sa ilang kadahilanan…at hindi gusto ni Joshua ang ganitong uri ng tao. "Pero Mommy, yung sketch po na inihatid niya ay yung scrap drawing natin." Nang kunin ni Nellie ang drawing sketch mula kay Luna at pagmasdan ito ng mabuti, pinagsalubong niya ang kanyang mga kilay. "Kailangan ko po bang magtago ng scrap drawing?"