Waking Life Novels & Stories

Sana nga lang ay hindi ako madawit lalo na at ako ang sakay noong araw na iyon. I wake up before my alarm dahil medyo naging mababaw ang tulog ko. Naligo na ako at nagluto ng lunch. I prepare an alfredo pasta at lemon juice. Sapat na iyon for my stomach to handle until until dinner. I enjoyed eating my lunch when what happened to Sage's car flashes on the screen of the television.

Pero dito, kahit paano, nakakahinga ako. … Lumipas ang ilang araw, at unti-unti kong natutunan kung paano mabuhay nang walang alarm clock, walang pangalan na kailangang panindigan. Gumigising ako kasabay ng araw, humihigop ng kape sa veranda habang pinapanood kung paano naglalaro ang liwanag sa ibabaw ng magandang tanawin.

Napangiti ako roon, nakatulog narin si Mama kaya inayos ko ang higa nila at kinumutan bago magkasunod na hinalikan ang mga noo. Inilagay ko muna sa ref ang ulam bago tumungo sa kwarto ko. Ilang oras na yata akong nakatulala sa bubong ng kwarto ko ngunit hanggang ngayon ay hindi parin ako dinadalaw ng antok, may pasok pa ako bukas. At dahil nga hindi ako makatulog ay nagbukas muna ako ng cellphone, ganito na ang routine ko. Alas dose na pala.

he just said, now eyes close. Dahan-dahan akong naglakad papasok sa kwarto. Ngayon lang din ako nakaramdam ng pagod lalo na nang humiga sa kama kaya mabilis lang din akong nakatulog. And when I woke up, I heard Jiro’s voice as if he’s talking to someone. I first look at the wall clock and it’s already eight in the morning. Naghanda na lang ako para sa pag-alis pero hanggang makalabas sa banyo ay rinig ko pa rin ang boses ni Jiro.

Mahina s'ya nitong sinuntok sa t'yan. "Gago! Totoo ako, hindi ako multo," naiiyak habang natatawang sagot nito sa kan'ya. "B-But h-how? Paano ka nabuhay?" nagtatakang tanong n'ya sa kaibigan. "Mahabang kwento dude! And I was fvcking comatose for a very long time. Machine na lang ang sumusuporta sa katawan ko. Thanks to Geo and his wife's dad na hindi ako sinukuan," kwento ni Duncan sa kan'ya.

Napapikit na lang tuloy ako sa lamesa ko habang hawak ang paghuling baso ng iniimom ko. Nagising ako sa isang hindi pamilyar na silid. Babangon sana ako kung hindi ko lang naramdaman ang pag-alon ng paningin ko. Napahawak ako sa ulo ko habang tinitingnan ang damit ko. Iyon pa rin naman. "You're awake." Kumunot ang noo ko nang makita si Cartier na may hawak na isang basong tubig. Inabot niya iyon sa akin bago naupo sa tabi ko.

YOUTAN POV. Nakatulog sa 'kin si Zinnia. Katulad ng sinabi ng doctor normal na magiging antokin ang mga bunti. Nasa loob kami ng sasakyan, nakahiga si Zinnia sa kaing dibdib habnag nakayakap. Hinimas ko ang kanyang pisngi. Hindi ko inaasahan na may makikilala akong tulad niya at binigyan pa ako ng mga anak. My dream is to be a good dad with my kind and beautiful wife. Hindi ko ikakaila na coldhearted ako sa iba. Tanging ngayon lamang ako nakaramdam ng ganito. After I touched her, sabik na sabik akong makita at makasama siya. Now, she's her at hindi ako papayag na mawala siya ulit.

" OH GOD ROHESIA YOU ARE FREAKING ASLEEP FOR 8 HOURS STRAIGHT, HINDI MO BA ALAM NA GABI ANG PAGTULOG AT HINDI UMAGA?! " " Mi dispiace mamma. " kinusot ko ang mga mata ko at dahan-dahang tumayo. Kaya pala ang daming naganap sa panaginip ko, I am asleep for 8 hours and for all those hours I spent, I am having a good day in my dreams. I even meet new people and faces. I met Yaela's elder cousin which is ate Kells. And, that guy who took a picture of us.

Namilog ang aking mata sa nasisilayan. The entire living room felt like it had been battered by a hurricane. All of the debris and wrecked furniture in this room are floating toward the center, where the unconscious Janus is. Together with his closed eyes and becoming pale, his whole body is floating as well. We saw the worry faces of Lola Tinay and Ate Maria in the corner while Jandel is attempting to approach him, but a powerful, invisible barrier is preventing him from doing so.