Just Woken Up Novels & Stories

SIX YEARS LATER "It's time to wake up; the time is five thirty." "It's time to wake up; the time is five thirty." "It's time to wake up; the time is five thirty." "Hmmmm." nagising ako sa sunod sunod na alarm ng digital clock na nasa bedside table ko. Its five thirty in the morning, na pala. Pupungas pungas akong tumayo at nag - inat. I'll do my daily routine pagkagising, hilamos, toothbrushing, and exercise. Mamaya nalang ako maliligo after breakfast dahil kailangan ko ng magluto ng almusal.

Halos araw-araw akong sumusuka pagkagising. Pagkatapos sumuka ay naghanda na rin ako para makaligo. It's still early in the morning so I think Justine is still sleeping. Namumula ang buong mukha ko lalong lalo na ang mga mata ko. After taking a bath, I cooked ham, eggs, and fried rice for our breakfast. I also prepared a coffee for him then a milk for me. "Good Morning," napalingon ako kay Justine nang pumasok siya sa kusina. He was squizzing his eyes, halatang kagigising lang.

he just said, now eyes close. Dahan-dahan akong naglakad papasok sa kwarto. Ngayon lang din ako nakaramdam ng pagod lalo na nang humiga sa kama kaya mabilis lang din akong nakatulog. And when I woke up, I heard Jiro’s voice as if he’s talking to someone. I first look at the wall clock and it’s already eight in the morning. Naghanda na lang ako para sa pag-alis pero hanggang makalabas sa banyo ay rinig ko pa rin ang boses ni Jiro.

Ganito pala ang feeling kapag nagalaw na, pero hindi naman ako nagsisisi dahil sa taong mahal ko naman binigay ng buo ang sarili ko. Habang binabalikan ko ang mga nangyari sa amin kagabi naramdaman ko ang paggalaw ni Zieg, kaya naman nag kunware akong tulog, pinakiramdaman ang gagawin sa paggising n’ya. “ Wake up, I know you’re awake. ” Sa bagong gising na boses. Naghikab ako para hindi ipahalata sa kaniya na totoo ang sinabi n’ya.

it's fine. I immediately remove my stilettos and throw it somewhere. I close my eyes and I felt my tears fell down on my cheeks. I cried, I badly like Magen. To the point that I'm crying! I don't know how I easily slept. I just woke up when my alarm clock on my phone, ring. May tumama pa na liwanag sa mukha ko na mukjang nanggaling sa veranda. I stood up and washed my face. After that I cooked a breakfast. It's still 6:04 am, I stare at boiled and fried egg with hotdogs even a fried rice. I don't do diets so it's fine.

bulong ko bago ipagpatuloy ang pagkain bago umuwi nawalan akong ganang magtrabaho it was morning i do my morning routine pagatapos ay pumasok di naako nagbreakfast wala akong gana "𝐭𝐨𝐤* 𝐭𝐨𝐤*"katok mula sa pinto "𝐲𝐞𝐬 𝐜𝐨𝐦𝐞 𝐢𝐧"walang gana kung sabi pumasok naman ang secretary ko

Wala na siya. Bahagya akong napaupo, napakunot ang noo. Maayos pa rin ang kwarto, tahimik ang buong paligid. Inabot ko ang cellphone ko sa bedside table at mabilis na sinilip ang oras. 8:32 a.m. Napahawak ako sa tiyan ko, awtomatiko na ngayon ang galaw na iyon sa tuwing nagigising ako. “Good morning, baby…” mahina kong bulong, kahit alam kong wala pa namang maririnig ang munting buhay sa loob ko.

May title pa talaga itong “Wake Up: Paamuhin ang Tigre.” Mahina siyang natawa at pilit na bumangon. Humikab muna siya at nag-inat ng katawana saka bumaba ng kama. It’s still five in the morning. Sinadya niya ito para naman maging energetic siya paggising. Pagtingin niya sa kanyang laptop ay agad niyang napagtanto na lowbat pala ito. Mariin niyang kinagat ang ibabang labi at kinamot ang kanyang ulo. Mannerisms na talaga niya ang pagkamot ng ulo, lalo na kapag frustrated siya.

Narinig ko na lang ang malalim na paghinga niya kaya mahigpit ko siyang nayakap. "I love you so much kahit hindi mo ako pinapansin." I whispered and closed my eyes to a deep slumber. I woke up at eight in the morning. Hindi tumunog iyong alarm ko. Nagmadali akong kumilos. Hindi ko na napansin si Ava sa tabi ko kaya dali-dali akong bumaba. Wala rin siya. Napansin ko na lang ang isang sticky note na nakadikit sa ref.

And just like that, Jirou laughed at me and messed me up until I almost passed out. “Urgh…” I weakly groaned when I woke up. I lazily grabbed my phone that was resting on top of the drawer at the side of the bed and checked the time. Napangiwi ako nang malamang malapit na mag-alas dos ng madaling araw. Nang lumingon ako sa aking kaliwa ay lalo akong nainis dahil pagmumukha ni Jirou ang nakita ko. “Fuck this,” I cursed and forced myself to get up and get dressed.