Novel & Cerita Just Woken Up

Nagising ako bago pa man tumunog ang alarm sa phone ko. Sanay ang katawan ko sa maagang gising para sa mga shoot, pero ngayong umaga, hindi trabaho ang nasa isip ko. I needed caffeine to jumpstart my brain after the whirlwind of deals and revelations last night.

KAHIT inaantok pa ako at wala pang gana na bumangon mula sa kama ko, pero napilitan na rin akong tumayo nang makarinig ako ng katok mula sa labas ng unit ko. Ugh! Isturbo naman ng tanong nasa labas! Alas sinco pa lang ng umaga at hindi pa ito oras ng gising ko. “Did you just wake up? You haven’t prepared yet?”

Tinignan ko sila ng masama kaya umiwas sila nang tingin kasabay ng pagkuha ko sa aking cell phone at humarap sa sandalan upang makapag type ako. Naging mabilis ang aking kamay at nag text kay Zekiel pagkatapos ay sinend iyon. Nakahinga ako ng maluwag dahil doon at itinabi muli ang cell phone. Bigla akong nakaramdam ng antok at maya-maya na nga ay bumaba ang talukap ng aking mga mata. "HEY wake up! Wake up!" Agad akong napatayo dahil mayroong yumuyugyog saakin at naalala ko na nasa sasakyan nga pala ako ng masasamang tao.

He's awake pero hindi niya ako ginising. Mabilis akong bumangon at naupo sa gilid ng kama. Nahilo ako dahil sa ginawa ko. Nagulat kasi ako dahil hindi ako sanay na may mamumulatan pag gising sa umaga. "We need to go." Sabi niya saka tumayo. He's topless. Lantad na lantad yung well built body Niya. Saan niya isinisiksik diyan ang alak?

Saka pa lang ako tuluyang dinalaw ng antok. Hinayaan kong tangayin na ako ng antok. ___________ NAPABALIKWAS AKO nang bangon nang marinig ko ang tunog ng alarm clock sa ulunan ko. Dali-dali kong pinatay iyon at saka nagmamadaling umalis sa kama ko. Mabilis ang kilos na naghanda ako ng almusal ko at saka naligo. Wala pang isang oras ay tapos na ako sa morning routine ko.

run again from reality. Hindi ako nakapasok kinaumagahan dahil puyat pa ako at wala pang saktong pahinga. I woke up at exactly eleven am in the morning. My mama didn't even bother to wake me up. Papungas-pungas ako habang papasok ng banyo. Naligo ako at nagbihis. I wore my knee-length floral dress. Hindi na ako nag-abalang magblow dry dahil ramdam ko na ang pagkulo ng tiyan ko.

Hindi ko alam kung bakit ang aga kong nagising ngayong araw. Our first subject will start at eight o'clock in the morning and I woke up before my alarm clock rings. Ganito ba talaga kapag good mood ang isang tao? When I try to remember what happened last night, there's nothing more to it. (Well, at least for me). Wala naman kami ibang ginawa kagabi bukod sa kumain ng dinner na galing 11-Eleven. Ano bang kina good mood ko dun? Tch.

Clayton Pov Naitakip ko sa mata ko ang braso ko nang pagkagising kong tumama sa akin ang sinag ng araw. Napakamot ako sa leeg ko saka tinulakbong kumot at muling pinikit ang mata. Jusko! Gustong-gusto ko pang matulog. Tabang! Heto na naman po ako sa problema ko. Itong pagod na pagod ako kahit na kakagising ko pa lang sa umaga. I think I need enervon.

May tulo na din. "Yes. Water's already back." "Kailan pa?" "Kahapon. Ng hapon." Aniya. Tumango ako at nagbalak ng umalis. "Breakfast?" he asks. Napatigil ako at tinignan ang waffle na nakahanda sa mesa. "Maliligo lang ako saglit." mahinang sagot ko bago umalis. Doesn't he have hangover? Why is he so lively in the morning? Or tanghali na? Anong oras na ba? Buti ay hapon pa ang pasok ko dahil alas nuebe na pala ako nagising.

Nagsisimula nang kumulo ang itlog sa maliit na kaserola nang biglang marinig ko ang tunog ng mga yabag sa likuran. “Good morning,” aniya, paos pa ang boses. Nakasando lang siya’t boxer shorts, at halatang kakagising lang. Nakakapit pa sa hamba ng pinto na para bang ang paglalakad mula sa kwarto hanggang kusina ay isang pagsubok. Napakunot ang noo ko. “Brent, bumalik ka sa kama. You’re still recovering.” He grinned sheepishly. “But I smelled garlic. That’s enough to wake the dead.”