Just Woken Up Novels & Stories

Nasaan ba ako? Agad akong napabagsak sa kama nang hindi na nakaya ang sakit na naramdaman. Ipinikit ko nang madiin ang mga mata habang hinihintay na mapawi ang sakit. Maya maya pa ay narinig ko ang pagbukas ng pinto sa silid. "Oh. Finally, you're awake." isang malamig na boses ng isang lalaki ang narinig ko bago ang pagsara ng pinto ng kwartong kinaroroonan ko.

Kahit wala naman akong naririnig na alarm, parang may bahagi ng utak ko na patuloy na nagbabantay. Pagmulat ko, tahimik agad na sumalubong sa akin ang silid. Sandali akong nanatiling nakahiga habang inaayos ang isip ko. Bumangon ako at lumabas ng adjoining room. Nakita ko agad si Jared na gising na. Ngumiti siya ng magtama ang aming mga mata. “Good morning,” bati niya. “Good morning.”

Pinagsaluhan namin ang isang gabi na puno ng pagmamahal. Nagising ako sa tunog ng alarm clock ko na nakapatong sa itaas ng side rable ko. Halos hindi ko maigalaw ng maayos ang katawan ko dahil nanakit ito. Grabe naman kasi ang stamina ni Jeff parang walang kapaguran. Kaya inabot kami ng madaling araw sa p********k.

Alas kuwarto sa umaga ay gising na ako‚ well nakasanayan ko nang gumising sa ganitong oras kaya my body knows when to wake up like body alarm. I put on my jogging wear‚ shoes and airpods. I connect it sa phone ko and turn the music on.

Simple pero cute naman si Millow at sariwang-sariwa pa. Muli ko siyang hinalikan sa leeg para gisingin dahil magtatanghali na, "Wake up, wife." Wala itong kasuot-suot kaya bumaba ang halik ko sa bandang dibdib niya at do'n ako nagtagal. "Hmm, I still can't get over you, wifey. Wake up. Nagugutom na'ko."

Muntik ko na din naubos ang wine. ••• I woke up with a heavy heart. Maagad akong nagising. Kaya naligo na kaagad ako at nagsuot na lang ako ng isang skinny jeans at isang white chiffon polo at puting sneakers. Hindi ko magawang ngumiti. It's still 7am pero bumiyahe na ako putungong opisina para pumasok. Medyo makapal na ang trapiko kahit ganito pa kaaga kaya inabot din ako ng isang oras bago ako nakarating sa opisina.

TEN'S POV I woke up dahil sa tunog ng alarm clock. What time is it? It is bright already. It is already 9 in the morning, I get up and I see Krist on his bed sleeping so deeply. I can see his ear with a fresh wound on it dahil sa gawa ko. I go and eat my breakfast, pati na din siya ay sinama ko na sa pagkain. "How pathetic Ten" I just whisper it to my self then sighed until I heard a voice.

Jacintha's "Hey Hon, wake up. It's almost time. Wake up, your gonna be late", isang malumanay na boses ang tumatama sa tenga ko at pilit akong ginigising at ang isang kamay naman nito ay marahan akong niyuyogyog.

Masaya kong sabi pero mukha paring di gising. Kaya triny kung yugyugin at bulungan HAHAHAHAHAHA. Kailangan na nilang kumain at maligo kasi aalis na kami. "Mommy Daddy Wake up na!!" Sabi ko habang niyuyugyog sila. "It's time for breakfast!!" Sigaw ko habang kinukulit pa rin sila. Hindi pa rin magising kaya binuksan ko na ang kurtina. Dapat pala kanina ko pa ito ginawa.

Morning came, tahimik akong natulala sa loob ng aking kwarto. Its' my first time waking up this peaceful. Ang huli ko atang gising ng ganito ay noong buhay pa ang Lola ko. Tumayo ako at maagang nag-asikaso. Naligo muna at nagpalit ng casual na damit. Lumabas ako ng kwarto ng handa ng simulan ang araw. I didn't even have a coffee maker here kaya no choice kung hindi bumili ng kape sa labas. Dala ang phone when someone texted me.