Justin De Dios Novels & Stories

“Anong ginagawa mo rito?” Napatirik ang mga mata ko nang marinig ang boses na 'yon. Hindi pa nga kasi ako masyadong nakakapag-relax at hindi ko pa na-e-enjoy ang panonood sa mga isdang lumalangoy. May dumating na namang demonyong asungot—si Justin. Mahinang tawa ang kasunod ng tanong nito. Hindi ko kasi siya pinansin. Nagpanggap na naman akong bingi.

Naisip nyang wala na nga talaga syang magagawa kung hindi ang ipaubaya na lamang sa taas ang lahat. Hindi maka Diyos na tao si Justine pero sa pagkakataong ito ay pumunta sya sa chapel ng ospital at dito lumuhod at nagmakaawa sa Diyos. "Diyos ko, pagalingin nyo po sya. Ang dami kong pagkukulang sa kanya. Hindi nya deserve na mamatay ng malungkot. Gagawin ko po ang lahat para makabawi sa kanya basta't pagalingin nyo lang po sya. Nagmamakaawa po ako sa inyo."

“May statement na nilabas ang agency ni Justin kanina.” Nanlamig ang kamay ko. “Anong sinabi nila?” Ngumiti siya ng kaunti bago binasa ito, "Regarding the ongoing rumors involving our artist Justin Reyes, we are currently verifying all information. Justin states he has no memory of the alleged incident. We ask for privacy." Walang denial. Walang confirmation. Walang pangalan ko. Walang pangalan ng bata. Pero malinaw ang mensahe, Justin isn’t claiming anything. Tumigil ang mundo ko.

Marahil ay dahil nakapag-abroad na ang lalaki. After graduating from high school, Jago and Stephan went to the prestigious universities in the Philippines, while Justin went to a university abroad, separating them. Maraming taon na ang lumipas mula noon at ngayon na lang ulit sila nagkita-kitang tatlo dito sa bansa. “How is Tito’s health?” Mapaklang ngumiti si Justin. “He passed away last year from cancer.”

Ngunit, nanlaki ang mga mata ko nang makita ang mga kamay n'ya. Nangingitim ito at kitang-kita ang nangingitim nitong mga ugat! "S***a, nalason si Dia!" Sigaw ni Justin ng makita nito ang pangingitim sa kamay ni Dia. Agad kaming napalingon sa taong biglang pumasok sa kinaroroonan namin at nakita ko sina Tito Pabio! "Uncle?" Nagtatakang tanong ni Justin nang makita ito.

Ang hininga rin nito ay dinadaan ang leeg, pisngi, at tainga niya. “But one thing is for sure. . . You are a virgin. Halata sa reaksyon mo at ng katawan mo,” bulong ng lalaki. Umalis na rin ito sa ibabaw ni Jastine nang may malapad na ngiti habang nakatitig pa rin kay Jastine. “If you want me to be the father of your future children, then make sure you can seduce me too well, Jastine. . .” Tumayo ito sa tabi ng sofa at yumuko. “I’m Drei, by the way. Drei Bartolini. Para hindi ka na mahirapan pa na alamin ang pangalan ko.”

Hindi iyon hadlang upang mabawasan ang kanyang kakisigan, dahil mas lalo siyang nagiging sexy habang siya ay tumatanda. Matangkad siya sa akin ng ilang pulgada kaya't sa palagay ko ay nasa 5'11" siya at mas maskulado lang ng kaunti si Padre Tiago sa kanya. NASA TABI ako ng basketball court, hindi ako naglaro, bagaman alam kong maglaro ng basketball. Pinili ko na lang talagang mag-assist sa mga kakailanganin. Si Warren na siyang pangulo ay hindi na rin talaga lumahok dahil nagsilbi siyang tournament manager ng basketball.

pabitin naman na ani Jordan kaya mas lalo akong nairita but at the same time ay na curious. "He is Dior Fennier Gonzales."

ani Justin, na ngayon ay nagtatrabaho nang head ng security team ng isang malaking bangko. “I agree with Justin, Sir. Tutulungan ka po namin sa abot ng aming makakaya,” segunda ni Eli, inilagay ang kamay sa may mesa. “Sir, what you do you need us for?” dugtong nito, seryoso.

Halos hindi makahawak ang ulo niya sa leeg, mukha siyang nanghihina, pagod at parang malapit nang mamatay. 'Di ba sabi mo ikaw ang diyos ng mundo, ha, Panginoong Lucifer?' tanong ni Justine. "Ginawa mo akong presidente at pinagtaksilan mo rin ako, nakipag ugnay ka kay Sir Willson at sa suporta ng dose dosenang mga bansa, sa tingin mo matatalo mo ako?" tanong ni Justine. Marahil dahil nabugbog si Panginoong Lucifer hanggang sa halos maubos na ang buhay sa kanyang bibig, hindi na siya makapagsalita.