Kabanata 4 Novels & Stories

Kabanata 4 Iwas *** POV: Joey Dimaapi Mabuti na lang at dumating si Prinsesita kanina. Bukod sa hindi ako napaaway – nagising pa ako sa katotohanang kailangan ko pa talagang habaan ang pasensiya ko. Dahil kung sakali man at napaaway ako, para sa mga taong kalaban ko at kinaaasaran ko, walang mawawala sa kanila. Maski mukha nung itik na ‘yon, walang masisira kasi matagal nang sira.

Kabanata 44 Tuloy-tuloy na hinahalikan ni Nathan ang leeg niya habang nakapatong ang kabilang kamay niya sa tagiliran para hindi siya tuluyang ma-hover sa ibabaw niya, habang ang mga siko ni Elara ay nakapatong sa likod habang nakahiga ang katawan nito, at ang kabilang kamay naman ni Nathan ay pumulupot sa bewang niya bilang suporta na hindi niya tuluyang ihiga. Nang gumapang ang kamay nito sa mga butones ng coat nito at kinapa ang bawat isa sa mga iyon habang patuloy na hinahalikan ang nakalantad na balat, naramdaman ni Elara ang kahinahunan na bihirang ipakita ni Nathan dahil parati itong agresibo at magaspang, na para bang walang bukas. Puro pag-ibig iyon d

Saad ni Victor habang inilalabas ang itim na kabayo, mula sa kinalalagyan nito. Isa-isang maingat na inilagay ni Victor ang mga accessories na kailangang ilagay sa kabayo. Tiniyak din na secured ang saddle at iba pang accessories ni Garnet, upang matiyak ang kaligtasan ni Sophie. Ilang sandali pa’y magkasabay na nilang inilalabas ang kani-kanilang sasakyang kabayo mula sa kuwadra ng mga ito.

Palagay ko’y matagal ng magkasama ang dalawang kabayong ito. Malayo-layo na ang aming nalakbay puro puno at matataas na damo lang ang aking natatanaw. Hanggang sa nakita ko ang pulang bakuran napakalawak ng sakop nito. “Naririto na tayo, iwan mo na ang kabayo sila na ang bahala d’yan.” imik ni Pablo. Tumuloy na siya sumunod na lamang ako. Namamangha ako sa aking nakikita ang kuwadra ang malawak na lupaing tabas ang damo. Hindi ko mapigilang ngumiti ng matagpuan ng aking mga mata ang taniman ng mga bulaklak.

Napanganga ang iba. “Forged using a proprietary alloy,” dagdag ni Kuki habang lumapit sa akin. “Stronger than steel, lighter than titanium and sharper than anything currently in the market.” Lumapit ako sa glass. “Named…” Hinawakan ko ang control panel. Nagbukas ang chamber. “Vanta Edge.” Hinawakan ko ang espada. At sa isang iglap ay isang manipis na silk cloth ang nahulog mula sa taas. Hinati ko ito sa hangin, hindi lang dalawa, kundi sa apat pa.

Kabanata XIV ALAS otso ng umaga sa GAIA Corporation. Matamlay na naupo si Clay sa swivel chair sa harap ng kanyang desk. Walang ganang binuksan niya ang kanyang laptop. Sunod-sunod ang buntong hininga niya. Hindi niya malaman pero parang nakakawalang ganang magtrabaho ng araw na to'. Sinulyapan niya ang picture frame na nakapatong sa ibabaw ng mesa. Hindi siya dapat mapagod dahil may umaasa sa kanya, kailangang sipagan pa niya para sa kinabukasan.

Kabanata 4 Deny Lakad takbo ang ginagawa, dahil sampung minuto na lang ang natitira upang hindi ako mahuli sa unang asignatura. Naipit ako sa gitna ng traffic. Napuyat kasi ako. Hindi kaagad nakatulog sa bagong tirahan. Malambot naman ang kinahihigaan, but the problem is.. I miss my room, I miss the scent of my large bathroom, I miss my yaya, I miss my Mom and I miss Dad...

Halatang-halata na napapanuod nila ito. Umuulan tuloy ng flash ng camera sa kaniya. At habang naglalakad siya papalapit sa gitna, nakatingin lang ako sa kanya. Tumayo si Boss Kevin. Ang may-ari ng Start TV network. Inagaw niya ang mic sa host. “Sige, lakasan niyo pa ang sigawan dahil mas pagagandahin pa natin ang kuwento ng Kakaibang Init sa pagdating ni Gella!” napakataas ng energy nito.

Napatawa ako. “Do I really look like that?” She nodded. “Yes.” “Okay, then I’ll stop.” “Promise?” “Promise.” Hinalikan ko siya sa pisngi. “Now, lie down.” Humiga siya at hinila ang kumot hanggang dibdib niya. “Story?” “Again?” “Yes.” “Which one?” “The princess.” “Okay.” Nagsimula akong magkuwento tungkol sa isang prinsesang nakatira sa isang malaking kastilyo.

KABANATA 35 Kabanata 35: ‘The Untangled Joy’ “Hmm-hmm.” Narinig ang pagtikhim na iyon sa apat na sulok ng silid. Akala ko puro tunog nang kutsara at tinidor lang ang maririnig ko, ang mapaglarong tinig din pala nang nilalang na ‘yon. Yes, my-so-called-lovely-brother!