Kahit Bata Pa Ako นิยาย & เรื่องราว

Kabanataa 57 Kiss --- Nanigas ako sa kinatatayuan ako. Kung kanina ay sobra ang lakas na kalambog sa dibdib ko, ngayon naman ay halos hindi na ako makahinga sa sobrang gulat at hindi inaasahang mga pangyayari. Why did he want to know? Bakit, concern ba siya? O baka naman, gusto niyang malaman kung sino na naman ba ang kalaban ko.

Dahilan, na pareho kaming napatigil. "I said, I don't know you, pwede bang bitawan mo ako. Wala kang karapatan para hawakan ako nang ganyan. Hindi kita kilala at mas lalong hindi mo rin ako kilala." Malamig na boses niya. What the fuck ang tapang naman ng babaeng ito.

“Bakit nga ba?” Hinimas-himas pa nito ang baba saka nagsalita. “Ah, kasi bored ako? Wala na akong ibang magawa pang nakaka-excite sa akin kung ‘di ang pahirapan ka? Makita kang nasasaktan?”

“Punta sana tayo sa Batangas.” “Batangas? Ano naman ang gagawin natin doon?” Bahagya akong kinabahan nang sinabi niyang magpunta kaming Batangas, alam ko kasi na naroon ang lola niya. Ito na iyong ikinakatakot ko? Paano kung hindi ako magustuhan ng lola niya? Paano kung ayawan niya ako para sa apo niya? Paano kung hindi kami magkasundo? “May ipapakita lang sana ako sa iyo, I need your approval Babe.” Tonong nahihiya niyang sagot sa akin.

"Bakit hindi mo subukan?" Ibinahagi ni Subject Three iyon ang parehong walang muwang na pag-asa—na ang magandang itsura ay maaaring makapagpaayos ng mga bagay. Pero imbes na pasalamatan, sumimangot si Damion, "Bakit ka nakaayos? Sinusubukan na mangakit ng ibang lalaki, hindi ba? Kailangan ng anak natin ng pera para sa lahat at nandito ka sinasayang ito sa bagong damit? Hanggal ka!"

"Hindi na ko bata pero expert akong gumawa ng bata..." "Saka kaya kung kumain ng mag-isa kahit magdamagan pa, ano papakain ka ba sa'kin?—Aray!"

sagot mg matanda sa akin “Ano pong gagawin ko? Natatakot po ako na baka ang batang yun pa ang maging dahilan ng paghihiwalay namin ng asawa ko!” takot na saad ko “Kung mahal talaga ninyo ang isa’t-isa, kahit anong bagyo ang dumating, malalagpasan niyo niyan. Basta sana, ang hiling ko lang sa iyo, huwag na huwag mong isasara ang puso mo sa isang bata na naghahanap ng kalinga at pagmamahal. Maaring hindi mo pa ito maibigay ngayon pero naniniwala ako na mabuti kang tao! Alam ko, magagawa mo din yan at pag nangyari yun, magiging masaya ka na at ibibigay ng Diyos ang naiscng puso mo!”

Mas lalong lumungkot si Arkin at mukhang paiyak na ito, "pero you promised that everything I want, I can get ! You will give it to me!" Lumukot ang kanyang mukha, paano ba nya ipapa intindi sa Bata na kaya nilang ibigay ang kahit anong gusto nyang naisin pero hindi ang tao! "But what if she doesn't like you? Walang magagawa si Ninong kung hindi ka nya gusto..." Lumuhod sya sa harapan ng Bata para mag pantay sila ng tingin, "Do you think she like you?"

Nagpupumiglas ako pero mas nagiging mapusok pa ang halik niya sa akin. Ako naman itong hindi alam kung paano ba ako makakatakas sa bastos na mukhang paa na ito. Hindi ko alam pero pakiramdam ko ay bigla na lang nanghina ang mga tuhod ko at parang nawawalan ako ng lakas sa ginagawa niya sa akin. “Hindi! Hindi ko isusuko ang Bataan kahit ano pa ang mangyari!” saad ko sa sarili ko.

Sana hindi nalang ako pinatawag, ano? "Bakit mo ba ako pinatawag?"