Kahit Sandali Palayain Ang Puso Novels & Stories

pang-aasar ko. Napangiti siya nang hindi tumitingin. “Nope.” “Confident.” “I just think…” Sandali siyang tumahimik. “Mas soft ka kaysa gusto mong ipakita.” Napatahimik ako kasi nakakainis kung paano niya ako nababasa nang gano'n kadali.

aniyang ngumiti. "Sandali–" Kagyat siyang binitiwan ng lalaki para dukutin ang nakatago sa bulsa ng pantalon nito, "Bigay ito ni Mama, engagement ring niya noon." Ipinakita nito sa kanyang harap ang isang white gold ring na may diyamante sa gitna, hugis pahaba na kasing laki ng butil ng bigas. She went speechless, nagniningning ang mga mata niyang nakatitig sa bato na lumilikha ng nakakabighaning kislap. Tila iyon isang magandang binibini na kumakaway sa harap niya.

It was a dangerous path. He forced himself to relax minutely against Caius's side, a gesture of false acquiescence. He even managed to curve his lips into a faint, polite smile for the benefit of anyone watching. It was the most difficult performance of his life. Inside, his mind was a riot of hatred and confusion. His hands, hanging at his sides, were clenched into tight fists, his nails digging crescents into his palms. The sharp, physical pain was a grounding anchor, a reminder of the reality he could not afford to forget.

★★ Meanwhile, Diana was shivering in tears while driving home As her mind was flashing back, remembering what Delis said to her And tears were rushing down from her eye due to the uncomfortablility, she is at that moment she mistakenly kicked her hallux toe on the body of the car, which is the one she has an injury on. "Aah oh My gosh! What's all this Almighty" she shouted as she tilted down holding her legs not knowing a car is coming right in front of her with a high-speed

Pakiramdam ko kasi ay naibsan ang lahat ng mabigat na nararamdaman ko nang mga sandaling 'yon. Nang marating ko ang binagsakan ng sapatos ko ay humahangos akong umupo. Inilubog ko ang aking mga paa sa kulay pink na buhangin at malaya kong tinanaw ang malawak at medyo maalon na karagatan.

"You dont even know how hard is that for me." "H-huh?" Tinitigan niya ang mga mata ko dahilan para mailang ako. "Forget it." I felt like he was reading my thoughts and my emotions. "Forget everything tonight, just...dance with me...Princess." Natigilan ako sa huling sinabi niya. Hindi ko alam pero kakaiba ang dating nuon sa akin. Bago pa ako makapag react ay narinig ko na ang pagbabago ng kanta. The song was Perfect by Ed Sheeran.

"Napakaganda ng inyong pagdurusa. Mas masarap panoorin ang pagguho ng puso kaysa sa pagguho ng isang gusali." Lumingon sina Panni at Jinyan sa paligid. Ang boses ay tila nagmumula sa bawat sulok ng kagubatan. "Sino ka?!" sigaw ni Jinyan, muling bumalik ang kanyang bagsik. "Lumabas ka! Harapin mo kami!"

Umalis siya sa kaniyang pwesto saka naglakad at umupo sa kaharap kong upuan. "Kung wala ka lang sa kalagayan mo ay napuruhan na naman kita. Pinag-alala mo sya." Sinadya kong makita niya ang pag-irap ng aking mata. "Kailan ka pa naging corny?" He just smirked at my remark. Sandali kaming walang imik.

Mayamaya lang ay tumayo ulet sya at nagpunta ulit sa kusina. Pumunta sya labo at kumuha ng malaking kutsilyo!putcha muhkang mapapaaga ang patayan nmen ahh.Kumuha sya ng hasaan at hinasa ang kutsilyo na parang mamatay tao.PUTCHAAA KINAKABAHAN TLGA AKO MUHKANG NAHAHALATA NYA NA GISING AKO! Naglakad sya papunta SAKEN habang hinahasa ang kutsilyo hawak nya bawat o kada hakbang nya ay mas bumibilis ang tibok ng puso ko!

Ilang saglit pa'y inihahanap ko ng isang maayos na anggulo ang aking katawan, at hinahanap ang ilang mga natitirang katatagan at kaligayahang maaaring nagtatago lamang sa sakit at paghihirap na namamahay sa buo kong pagkatao, at sa di maipaliwanag na sandali ay nakipag-usap ako sa kanya, sa kanya na higit sa lahat ng buhay at bagay. “Gusto ko lang maaalala at makita sila, Ama." Sa nakakagulat na sandali.ay biglang naging tahimik ang paligid, wala kang maaaninag kundi liwanag na di nakakasilaw, nagmasid ako at tila mabagal ang aking galaw at tuluyan ng kumawala mula sa pagkakayakap ang hapdi at pasakit na aking nararamdaman, unti- unti ay na may kung anong tinig akong naririnig at di rin nagt