Kailan Simula Ng Simbang Gabi の小説・ストーリー

"Halika na baka sunduin ka nun bigla kapag wala ka pa sa simbahan" "Ahahahahha malamang" Saad ko na pumasok na sa kotse. Habang binaybaybay namin ang ppatuungo sa simbahan ay mas lalo akong kinakabahan, "Gawin mo ito para sa mga anak mo to, kasal lang to" bulong ko para kumalma ang ako, pabilis ng pabilis ang tibok ng puso ko habang palapit ng palapit kami sa simbahan.

Hindi na sumama ito at may gagawin pa raw at isa pa bonding raw ito nilang mag-iina kaya enjoy-ina na lang daw niya. Lumakad na sila at baka hindi pa nila maabutan ang last misa sa umaga. Ayaw naman niya magsimba ng gabi at mahirap kasama ang dalawa na makukulit at maraming tao kapag hapon na sa simbahan. Pinasakay niya na ang kambal sa backseat at nagdrive na siya papalayo ng Mansyon. Nang makarating sila roon inalalayan niya ito sa paglabas ng sasakyan hanggang sa makapasok sila ng simbahan..

Kasabay ng pagtapak ng paa ko sa loob ng simbahan ay ang pagtugtog nung pianista at pagkanta nung singer. "When I look into your eyes...." Nasa bungad palang ako ng simbahan, nang sabayan ako ni mama sa paglalakad. "It's like watching the night sky..." Nakatingin ako sa dalawang lalaking ipapangako kong: "Or a beautiful sunrise..." Aalagaan, pagsisilbihan at pakakamahalin habang kamatayan. "Well there's so much they hold..." As I walk down the isle my tears started flowing like a broken dam.

Puro what if. Kinabukasan, maaga akong gumising dahil pupunta kami ni Nina sa simbahan. Linggo at first time ko na namang magsisimba simula nang makarating ako sa Maynila. Palagi naman akong niyayaya ni Tito GH magsimba pero hindi niya ako pinipilit sumama. Kapag sinabi kong ayoko, tumitigil na siya. Ayoko muna noon dahil sobrang bigat ng pakiramdam ko. Ayoko munang makakita ng maraming taong mapanghusga. Pero ngayon, kakayanin ko na. Palagi naman Siyang nasa likod ko, nakaantabay. Hindi Niya pa rin ako pinababayaan...

"Wala, ano? Lets start?" Nagsimula na kaming magpractice. Ang galing niya pala maggitara ah? Pagkatapos namin magpractice tinuruan niya ako maggitara. Dito na rin naghapunan si Evan. At muli kaming nagpractice hanggang umabot ang alas nuwebe "Gabi na pala." aniya. "Oo nga eh..." Humikab ako tsaka tumingala sa langit. "Wow." As in napa-wow talaga ako sa ganda ng mga stars. Ang linaw nila ngayon tsaka ang dami pa.

wala ka talagang panama sa tatay natin, edad lang ang lamang mo sa kanya, pero sa lahat, mas lamang siya. Nagkatawanan kami ni Kuya dahil sa hirit kong iyon. Sa Gala Venue – BGC Pagdating namin sa venue, agaw pansin agad ang entrance—isang tunnel ng LED lights na may effect na para kang lumalakad sa kalawakan. Napaka-Instagrammable, napaka-sosyal. Lahat ng guests ay naka-themed outfits na tila inagawan ng bituin ang langit. Pagbaba namin sa sasakyan, agad akong sinalubong ng mga camera flash at bulungan.

KABANATA 49 Maliwanag ang sikat ng araw sa tabing-dagat ng isang pribadong resort sa Palawan. Ang simoy ng hangin ay may kasamang alat at bango ng mga halaman. Tapos na ang kasal, ang mga dambuhalang handaan sa Maynila, at ang walang katapusang pakikipag-usap sa mga bisita. Sa wakas, pamilya Vale na sila. Para kay Jesza, ang pakiramdam ng gumising na suot ang gintong singsing sa kanyang daliri ay tila isang magandang panaginip na hindi niya gustong matapos.

sagot ko. Ngumiti siya nang bahagya. “Still. Tao ka rin.” “Hindi ngayon,” sabi ko. “Ngayon, simbolo muna.” Tinitigan niya ako, parang gustong makipagtalo, pero sa huli’y huminga na lang siya. “Fine,” wika niya. “Pero sa gabi—wala nang simbolo. Ikaw na lang.” Napatingin ako sa kanya.

Pang walong simbang gabi at pang pitong simbahan. Kung isang libo atang ginagawa ang simbang gabi sa buong taon. Naubos na ata namin ni Sean ang simbahan sa boung bansa. Mapasulok-sulukan pa man yan nang Sulo at tawi-tawi. Bago umuwi. Hingi ng Holy water. Ahaha. Sa may santa ata akong pinagbubuntis. Naku naman po. Wag naman sanang maging Agua Bendita?

Domingo Church. Ito ang unang pagkakataon na magsisimbang gabi ako sa ibang simbahan sa taon na ito. Kailangan kong kumpletuhin ang siyam na gabi sapagkat kinasanayan ko na rin ito lalo na at kaarawan ko mismo ang araw ng pasko.