Kailan Simula Ng Simbang Gabi นิยาย & เรื่องราว

Makalipas ang ilang oras— Narating niya ang Cubao. Naghanap. Nagtanong. Hanggang sa mismong si Sabrina ang nakasalubong niya. At pagtagpo ng dalawang babaeng iyon— magsisimula na ang bagyong kayang gumuho ng isang tahanang bagong tayong-tayo pa lang.

wika ko. Lumapit naman si Charles dito. "Lets go." wika niya sabay hila dito palabas ng simbahan. Matapos ang bulong bulungan ng lahat muling bumalik ang sigla ng lahat. Naglalakad na kami palabas nang altar tumunog na rin ang wedding march. Sinalubong kami nang lahat ng masibagong palakpakan at ang pag hagis nang mga petals nang bulaklak sabay sigaw nang mabuhay ang bagong kasal, kiss! kiss! kiss.

" Isang masigabong palakpakan ang pumailanlan sa loob ng simbahan matapos ang kasal. Ang lahat ng imbitado sa kasal ay dumiretso na sa venue, pero sila Craig ay dumiretso na sa barkong sasakyan nila papunta sa Caribbean. Napayakap si Anastasia sa sarili nang tumama ang malalig na hangin sa balat niya. Napapiksi siya nang maramdaman niya ang mga brado ni Craig na yumakap sa baywang niya. Dahil maliban sa ilang stuff at sa captain ay silang dalawa lang ang sakay sa mkaking barko at dahil bawal sa upper deck ang mga ito ay walang makakaistorbo sa mga nais nilang gawin.

Kung kailan nag-eenjoy na ako mag-I*******m ay do’n naman niya ako pinapaligo. Wala akong choice ngayon kung ‘di sundin siya. Dahil alas dos pa lang, babagalan ko ang aking pagligo. Alas quarto pa naman kasi ang misa at may simbahan na malapit diyan sa condominium na ito kaya do’n na lang kami magsisimba. In-eenjoy ko ngayon ang pagligo when I heard a knock on the door, pinatay ko ang shower at sumigaw.

“Hoy, ang sama ng ugali ha! Pasabay naman!” Kinabukasan, niyaya ulit ako ni Lucas na magsimba. Sa totoo lang, hindi naman talaga ako madalas nagsisimba dahil hindi ko talaga iyon gawain. Madalas ay nanonood lang ako ng misa sa tv kaysa pumunta sa mismong simbahan. Gustuhin ko man pero hindi ko magawa. Masyado akong nalulungkot sa tuwing nagsisimba ako mag-isa. Marami kasi akong narerealize sa loob ng simbahan, at may tao rin akong naalala at nalulungkot ako kapag sumasagi siya sa isip ko.

Siya laban sa apat! Kapagkuwan ay isinintabi niya muna ang isiping iyon at hinarap ang kaniyang trabaho. Tatapusin niya ang dapat tapusin sa araw na ito para bukas ay makapagsimba siya kasama si Lucas. Doon sa Quiapo sila magsisimba bukas at magtitirik siya ng apat na itim na kandila! *** "ANONG balita sa taong inatasan mong pumatay sa babaeng iyan? Napatay na ba niya ang demonyitang iyan, Pol, honey?"

Maybe. Sinampal sampal ko ang sarili upang magising dahil baka nananaginip lang ako. Bago kami pumasok sa kagubatan ay gabi na. Napakadilim. Tapos ngayon ay maliwanag, umaga na. "Casey! Soleil!" tawag ko sa kanilang dalawa dahil hindi ako makapaniwala. Ganoon rin ang reaksiyon nila. The heck?

paliwanag pa nito. Pumasok naman din sila sa simbahan at pumarada. Naunang lumabas si Carly ng kotse at nagtungo na sa loob simbahan. Sumunod naman din kaagad sa kanya si Calvin. Natanaw ni Calvin na nakaluhod na si Carly sa bandang likuran lang din na seats. Sumawsaw siya sa holy water at nag-sign of the cross bago lumapit at lumuhod rin sa tabi ni Carly.

Nagpasama si Joy kay Sean para mag simba. Joy: Sean, samahan mo akong mag simba. Ngayon nalang ulit ako makakapag simba e. Sean: Sure. Iyon lang pala e. Nag punta sila sa Simbahan at umattend ng Misa. Hindi man aminin ni Sean pero iyon rin ang unang beses na nag simba ang binata. Dahil iyon kay Joy. Sean: Anong ipinagdasal mo? Tanong ni Sean nang makitang taimtim na pumikit ang babae.

Di ko na lang siya pinansin at nakikinig na lang Maya-maya pa ay natapos na din yung simba. At unti-unti ding naglalabasan ang mga tao. Saktong alas dose ng tanghali natapos ang misa. Ayan drama pa kasi di na tuloy nakakinig ng mabuti ayytttt. Medyo wala ng tao nang tumayo ang mom and dad ni Kyle. At lumapit ito sa pari at may inabot na puting sobre don.