Kailan Simula Ng Simbang Gabi นิยาย & เรื่องราว

" Mali tayo ng pinasukang simbahan! Nasa kabila ang kasal mo! " Ramdam ni Estrella ang pag init ng buong katawan niya at pamumuo ng pawis sa sentido dahilan para magawa ang iniisip niya kaninang pagtakbo palabas ng simbahan. ---

sagot naman ni Grimm sa kabilang linya. Mula sa gitna ng entablado, hawak ang wireless mic, nagsimula nang magsalita ang sikat na emcee upang simulan ang gabi. "Mga kapwa ko Stellars! Handa na ba kayong salubungin ang pinakasikat at pinakamakinang na banda sa buong bansa pagkatapos ng dalawang buwan? Bigyan natin ng pinakamalakas at walang kapantay na palakpakan... THE CELESTIAL!"

Virgitte Faith’s POV Sinasabi nila na ang pinakamadilim na bahagi ng gabi ay ang sandali bago ang pagsikat ng araw. Kagabi, habang binabaybay namin ang madilim at makipot na kalsada ng probinsya sa gitna ng matatalas na contraction at ng mga nag-aabang na anino ng mga Sancianco, akala ko ay tuluyan nang lalamunin ng nakaraan ang binuo naming bagong buhay ni Zaitan.

Agad ko kinarga si Stephen at mabilis kami lumabas sa simbahan para habolin sila. ALIAH'S POV Masaya kami lumabas ng simbahan naisipan kasi ni Daddy na mag simba muna bago kami umuwi ng bahay. Nilingon si daddy panay ngiti nito ang sabi pa mabilis daw siya gagaling basta ba lagi niya kami nakikita. "Oh Nak, bakit panay kaway mo diyan?" Tanong ko kay calix nang mapansin kong kumakaway siya sa loob ng simbahan.

“Ako rin, Adrian. Sobrang mahal kita. At ngayong buo na ang alaala ko, buo na rin ang puso ko. Buo dahil nariyan ka.” Nagsimula nang magpalakpakan ang mga bisita. Ang musika sa background ay nagbago—isang soft acoustic rendition ng “You Are the Reason” ang pumuno sa hangin. Itinaas ng pari ang kanyang kamay. “Sa ngalan ng Diyos at ng Banal na Simbahan, sa harap ng inyong mga mahal sa buhay at saksi ng inyong mga sumpaan...” Lahat ay huminga nang sabay-sabay.

Chapter 17: Second Day Elle POV "Saan na tayo niyan?" Tanong ko sa kanila habang naglalakad kami palabas sa simbahan. May simba kasi dahil ngayon ang fiesta nila dito. Grabe ang bongga ng fiesta nila dito, lakas makasabit ng mga nagkukulayang bandaritas, tapos ang mga tao dito mababakas mo talaga na masaya sila, excited at nagkakaisa sila.

sabay simsim nito ng kape. "Hoy, may nanligaw sa akin no' diko lang type." irap pa nito kay Erik. "Ewan ko sayo, dyan kana nga." sabay tayo nito at pumasok sa loob ng bahay. "Tingnan mo yun, pikon!." tumatawang sigaw pa ni Tricia. Habang sa kumbento ay kasalukuyan na nagsesermon ang pari na naroon. Nakatitig lang si Stella sa imahe ng poon na nasa taas.

Naantala ang aming pabulong na pag-uusap nang magsimulang mag-ingay ang buong simbahan. Ang mga bisita, kasama sina Jeremiah, Chantal, at siyempre ang palaging nangungunang malakas na boses ni Lolo George, ay nagsimula nang sumigaw nang sabay-sabay. "Kiss!!! Kiss!!! Kiss!!!" sigaw ng lahat, habang walang tigil sa pagpalakpak ang iba.

Eto na po yung end of the story, sana po ay na enjoy ninyo ____________________________________________________________________ Ang simbahan ay puno ng puting mga bulaklak at mahahabang ribbons na kumikislap sa liwanag. Ang hangin ay tahimik at puno ng kaligayahan, at ang mga bisita ay dahan-dahang pumapasok. Ang mga bintana ng simbahan ay may makulay na salamin na naglalabas ng malambot na liwanag, parang isang eksena mula sa panaginip. Ngayon na ang araw na matagal nang pinakahintay nina Abby at Rafael—ang araw ng kanilang kasal.

Chapter 84 NAGSIMULA LANG ang birthday celebration party ni Lolo Herman noong gabi na. Noong oras na iyon, kakalubog lang ng araw at papasikat ang buwan. Mapusyaw na asul pa ang kalangitan at kung hindi mo titingnang mabuti, hindi mo mapapansin ang buwan. Ginaganap ang handaan sa malaking bulwagan sa unang palapag ng mansyon.