Kainan Sa Manila นิยาย & เรื่องราว

Lahat sila. Kinabukasan ay bumiyahe kami paluwas ng Manila kasama ang anak ko. Doon plano namin mag-stay dahil kailangan na ring tutukan ang business ni Dad. Protektado kami ng mga tauhan simula pa lang ng byahe, hindi ako mapakali sa tuwing humihinto kami kaya buong oras ay alerto ako.

'Kaya mo yan Renna Monteverde kaya mo yan self' Sa tingin niyo anong kapalaran ang naghihintay sa akin dito sa manila, sa akin na isang probinsyana.

"Mag-isip ng paraan para dalhin ang mga tao sa ibang lugar. Hindi madaling kumilos sa Manila. At kapag kumilos tayo, madali tayong mag-iwan ng ebidensya." Tumango si Minda, napagtanto niyang may punto si Monica. Ang Manila ay teritoryo ni Marcus. Kahit anong gawin nila, siguradong malalaman ito ni Marcus sa huli.

Tinawag pa siya ng lalaki sa dating tawag nito sa kaniya at pakiramdam niya ay kay sarap iyong marinig. "A-ano ang kailangan mo, Adrian?" tanong niya sa lalaki kaya napangisi naman si Adrian. "Ikaw..." Halos malaglag ang panga ni Isabelle dahil sa sinabi ni Adrian pero kaagad naman siyang nakahinga dahil pinagpatuloy niya ang sasabihin. "Ikaw ang gusto kong maging bagong secretary dahil alam ko may angkin kang talino para sa posisyon na iyan."

sagot niya. Wala man siyang alam sa lugar sa Manila pero malakas ang loob niyang doon pumunta. May pera siyang naipon at medyo malaki-laki rin iyon kaya alam niyang hindi siya magugutom. Saka na lang din niya tatawagan si Gina kapag nakahanap na siya ng matutuluyan sa Manila.

Kaya natural lang siguro na ganito ang nararamdaman ko. “Ayokong bumiyahe, Malia. Kaya ikaw ang inilista ko bilang proxy sa 'kin. I already consulted the higher ups about it. You don't have to worry. Makakabalik ka sa kompanya kung kailan mo gusto.” Aniya. Sa Manila ang convention sa loob ng isang linggo. And I have one week to decide para maasikaso ang mga papers na kakailanganin. I danced swiftly in motion while carrying Maia on my chest. She's busy licking her bottle of milk while giggling.

Kabanata 29: Together Since classes began, my parents and Nicolai are often in the city, Manila, or even on other countries because of business. Not only business but also to check our various foundations. Gano'n din ang parents ni Caio at maging siya. Kaya alam ko namang hindi kami madalas magkikita kapag magsisimula na ang klase.

"Okay sige salamat sa pagsagot sa mga katanungan ko. Naghahanap pa kasi kami ng magiging kasambahay rito. Hindi naman kasi puwede si Maribel dahil may trabaho siya kaya kapag may oras lang siya nagpupunta rito. Kung sakali sana, kung gusto mo lang naman ay puwede kang pumasok rito. Wala kang poproblemahin dahil libre naman lahat rito. Maaari ka ring dito mag-stay in dahil may mga kuwarto naman para sa mga kasambahay. Napakabait pa na amo nila Mr. at Mrs. Montenegro. Ang anak lang naman nila na si Rain Tyler ang pasaway pero hindi ito madalas nagpupunta rito dahil may sarili itong condo na inuuwian. Kung may mga katanungan ka, magtanong ka kay Maribel at kung sakaling papasok ka ay sabihan mo

May taong ipinagtanggol siya. May taong nagsabing... Hindi siya ang may kasalanan. Hindi na niya napigilan ang mapaluha. "Señorito..." Mahina niyang tawag. "Hmm?" "Pwede po ba..." "...humingi ng pabor?" "Ano?" "Kahit hanggang makauwi tayo ng Maynila..." "...pwede po bang..." "...huwag niyo muna akong pabayaang mag-isa?"

Selena's POV Parang nahihilo ako sa laki ng mga bahay dito sa Manila. Ngayon ko lang nakita ang mga ito at halos malula ako sa taas. Ilang tao kaya ang nakatira dito? Bakit kaya sila nakatira dyan embes na sa normal na bahay lang? Madami ba silang pera? Ilang ginto kaya ang kailangan para tumira dyan?