Kainan Sa Manila Novels & Stories

Posible pa bang makatakas siya ngayon? “Dahil kanina ko lang nabasa ang sulat mo. Kauuwi lang namin ng Manila kanina because we celebrate Kalix 3rd month outside of Manila.” Sagot niya. Ibig sabihin muntik pa palang malate si Owen dahil ngayon niya lang nabasa ang sulat? Paano sila makakatakas ngayon? Malapit ng magsimula ang kasal.

Pagdating sa Manila Dumating din sila sa Manila. Ang lungsod ay buhay na buhay, puno ng mga sasakyan at tao, ngunit si Emma ay hindi makaramdam ng kahit anong sigla. Ang tanging naiisip lamang niya ay ang kanyang anak. Si Mia ay tinitingnan siya, nakikita ang tensyon sa kanyang mga mata. "Emma, okay ka lang?" tanong ni Mia, malumanay na tinapik siya sa balikat.

“Narinig mo na ba? In love daw si Director Shane. May ipapakasal ang pamilya sa kaniya. Mayaman daw ng lalaki, isa sa pinakamayaman sa Manila.” Isa sa mga pinakamalalaking angkan sa Manila. Bihirang sumubaybay si Naomi sa mga tsismis ng mga mayayamang pamilya, ngunit kapag naririnig niya ang mga makapangyarihan at marangya, kusa niyang naaalala ang pamilyang Lagdameo, isa sa pinakamayamang angkan sa Pilipinas hindi lang sa Manila. Hindi niya gusto ang ilang asal ni Director Shane sa trabaho,

Samantalang si Zadkiel at Damen ay dito sa Manila. Siargao is the island that I dream of going to, sino ba namang hindi? Malayo lang kasi dito, hindi pa rin ako pinapayagan nila mommy mag travel mag-isa, hindi naman nila ako masamahan dahil parehas silang busy, siguro ay pag dumating na lang si Kuya at Daddy. VaineReneé: Yes, review for second sem's exam. Pwede naman sa bahay na mag review pero pumasok pa rin kami hehe

Hindi sa probinsya kundi sa Manila para mas malawak ang market at mas marami ang kliyente at mas mataas ang demand para sa mga upscale na kasalan. Pero dahil Metro Manila, ibig sabihin ay mataas din ang cost of living. Kaya naman nagsimula ako isang maliit na unit para maging opisina at tanggapan ng mga kliyente at sa gabi, dito na rin ako natutulog. Malaki rin ang natipid ko dahil dinala ko rin ang mga lumang gamit ni Mommy sa opisina niya kagaya ng mga furniture at computers.

Ano na kaya ang nangyayari sa Manila? Sininop ko ang pinagkainan namin ni Tay Fernan. Mas pinili kong dito muna maglagi dahil mas maraming puno at nakakasama ko ang matanda. Naaaliw din ako kapag sumasama ako sa kanya sa maliit na rantso ng isla para tulungan siya. Pinagbabawalan ako nitong tumulong pero makulit ako kaya hinayaan na lang niya akong gawin ang gusto ko. Dahil mahangin at makulimlim ang panahon ngayon, humiga na lang ako sa swing na nakatali sa puno matapos kong maglinis. May modern bahay-kubo house sa tapat at may ilan pang mas maliit na tinutuluyan ng katiwala pero kung magdadagdag ng mga tao rito, siguradong magdadagdag din ng bahay dito. Parang maliit lang ang lugar pero na

Huminga ako ng malalim “K-Kumusta naman sa taong pinanggalingan mo? Wala namang digmaang nagaganap, hindi ba?” “Digmaang sibil na nangyayari sa Mindanao, at sa ibang bansa. Ganoong digmaan ang nangyayari sa panahon ko. Don’t worry safe naman sa Manila.” Mahina kong siniko sa tagiliran si Manuel. “Ikaw ah. Concern ka sa akin, ah.” “Hindi ako nag-aalala sa iyo kung iyon ang ibig mong sabihin…” May sinabi pa si Manuel na hindi ko naintindihan pero nanahimik na lang ako.

Iniisip niya pa rin na ako ang Kaia na hinahanap nila? Hindi ko na lamang pinansin ang pagtataka niya dahil baka hindi lang talaga siya makapaniwala na kamukha ko iyong hinahanap nila. Pero baka naman hindi kamukha… baka kahawig lang. Imposible naman siguro na may dalawang tao na magkamukhang-magkamukha, ‘di ba? Sigurado akong kahawig ko lamang ang Kaia na sinasabi nila. “So… nakapagtrabaho ka na rito sa Manila dati or first time mong magtatrabaho rito sa Manila?”

"Hey..." Sa pangalawang pagkakataon, nangilabot ang buong pagkatao ko nang marinig ko ang namamaos niyang boses sa kabilang linya. Kinagat ko ang ibabang labi ko at tumingin sa city lights. I don't even know what to say. Shit! "Where are you? Nasa Manila na ako," aniya at marahas na bumuntong hininga pa. Napaawang ang bibig ko nang mapagtanto ko ang sinabi niya.

JILLIAN "Kailan ka pa ba dumating Iho?" tanong ni Inay kay Kevin. "Mukhang nahiyang ka ata sa Manila ah." Kasalukuyan kaming apat kumakain ng agahan sa hapag-kainan. Nakaupo sa gitnang dulo ng mesa si Inay. Sa kanan si Marco at sa kaliwa naman ako naupo. Tumabi sa akin si Kevin. Tahimik at ramdam ko ang tensyon sa pagitan ng dalawa. Kahit si Inay nakahalata rin sa uri ng titigan ng dalawa kaya siya itong gumagawa ng paraan para lang magkaroon ng ingay sa harapan ng hapag.